ਆ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਹਵ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮਤ੍ਸੁ ਭੂषਤ ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਸਵਨਾਨਿ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਪਰਮਜ੍ਯਾ ऋਚੀषਮ
ਸਾਡਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਹਰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ; ਭਜਨ ਤੇ ਰਸ ਵਜਰ-ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਣ।
ਤ੍ਵਂ ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਥਮੋ ਰਾਧਸਾਮਸ੍ਯਸਿ ਸਤ੍ਯ ਈਸ਼ਾਨਕृਤ੍ ਤੁਵਿਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਯੁਜ੍ਯਾ ਵृਣੀਮਹੇ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਵਸੋ ਮਹਃ
ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਕਾਬਲ ਪੁੱਤਰ।
ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਪੀਯੂषਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਯਦੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਮਹੋ ਗਾਹਦ੍ਦਿਵ ਆ ਨਿਰਧੁਕ੍ਸ਼ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਭਿ ਜਾਯਮਾਨਂ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍
ਪੁਰਾਣਾ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਆਦਿ, ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ-ਯੋਗ, ਵੱਡਿਆਂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਕਾਲਿਆ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਜਨਮ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਗਾਏ।
ਆਦੀਂ ਕੇ ਚਿਤ੍ਪਸ਼੍ਯਮਾਨਾਸ ਆਪ੍ਯਂ ਵਸੁਰੁਚੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਅਭ੍ਯਨੂषਤ ਦਿਵੋ ਨ ਵਾਰਂ ਸਵਿਤਾ ਵ੍ਯੂਰ੍ਣੁਤੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ, ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਪੁਰਾਣਾ, ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਸਵਿਤਾ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚਾਦਰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧ ਯਦਿਮੇ ਪਵਮਾਨ ਰੋਦਸੀ ਇਮਾ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਭਿ ਮਜ੍ਮਨਾ ਯੂਥੇ ਨ ਨਿष੍ਠਾ ਵृषਭੋ ਵਿ ਰਾਜਸਿ
ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਵੇਂ ਢਾਂਢੀ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਰੌਣਕ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਇਮਮੂ षੁ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸਨਿਂ ਗਾਯਤ੍ਰਂ ਨਵ੍ਯਾਂਸਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਦੇਵੇषੁ ਪ੍ਰ ਵੋਚਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਨਵਾਂ ਸਤਕਾਰ ਦਾ ਗੀਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਸੁਣਾਓ।
ਵਿਭਕ੍ਤਾਸਿ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੋ ਸਿਨ੍ਧੋਰੂਰ੍ਮਾ ਉਪਾਕ ਆ ਸਦ੍ਯੋ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਕ੍ਸ਼ਰਸਿ
ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੂੰ ਨਦੀ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਭਗਤ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਉਪਹਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਆ ਨੋ ਭਜ ਪਰਮੇष੍ਵਾ ਵਾਜੇषੁ ਮਧ੍ਯਮੇषੁ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਵਸ੍ਵੋ ਅਨ੍ਤਮਸ੍ਯ
ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਇਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾ; ਹੇ ਦਾਤਾ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼।
ਅਹਮਿਦ੍ਧਿ ਪਿਤੁष੍ਪਰਿ ਮੇਧਾਮृਤਸ੍ਯ ਜਗ੍ਰਹ ਅਹਂ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵਾਜਨਿ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਅਮਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬੁਧੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਅਹਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ ਗਿਰਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਮਿ ਕਣ੍ਵਵਤ੍ ਯੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ੁष੍ਮਮਿਦ੍ਦਧੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਜਨਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਕਣਵਾਂ ਵਾਂਗ ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਤਾਕਤ ਪਾਈ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਨ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰृषਯੋ ਯੇ ਚ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸੁष੍ਟੁਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਤਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਕਾਰੀ ਹੋਇਆ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰਗ੍ਨਿਭਿਰ੍ਜੋषਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਹਸ੍ਕृਤ ਯੇ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਯ ਆਯੁषੁ ਤੇਭਿਰ੍ਨੋ ਮਹਯਾ ਗਿਰਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਭਜਨ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਜੋ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਹਨ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰ।
ਪ੍ਰ ਸ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰਗ੍ਨਿਭਿਰਗ੍ਨਿਃ ਸ ਯਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨਃ ਤਨਯੇ ਤੋਕੇ ਅਸ੍ਮਦਾ ਸਮ੍ਯਙ੍ਵਾਜੈਃ ਪਰੀਵृਤਃ
ਅੱਗ ਸਾਰੇ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਉਚਿਤ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਅਗ੍ਨਿਭਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਦੇਵਤਾਤਯੇ ਰਾਯੋ ਦਾਨਾਯ ਚੋਦਯ
ਹੇ ਅੱਗ, ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਭਜਨ ਤੇ ਯਜਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ।
ਤ੍ਵੇ ਸੋਮ ਪ੍ਰਥਮਾ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषੋ ਮਹੇ ਵਾਜਾਯ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਧਿਯਨ੍ ਦਧੁਃ ਸ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਵੀਰ ਵੀਰ੍ਯਾਯ ਚੋਦਯ
ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸੋਮ, ਪਹਿਲਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਘਾਸ ਰੱਖੀ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵੀਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ।
ਅਭ੍ਯਭਿ ਹਿ ਸ਼੍ਰਵਸਾ ਤਤਰ੍ਦਿਥੋਤ੍ਸਂ ਨ ਕਂ ਚਿਜ੍ਜਨਪਾਨਮਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ ਸ਼ਰ੍ਯਾਭਿਰ੍ਨ ਭਰਮਾਣੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ
ਤੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਰਾਹ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਧਾਰ ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ।
ਅਜੀਜਨੋ ਅਮृਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਨ੍ਨਮृਤਸ੍ਯ ਚਾਰੁਣਃ ਸਦਾਸਰੋ ਵਾਜਮਚ੍ਛਾ ਸਨਿष੍ਯਦਤ੍
ਅਮਰ ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਜਨਮਿਆ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਅਨੁਸਾਰ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਲੱਭੋ।
ਏਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸਿਞ੍ਚਤ ਪਿਬਾਤਿ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ ਪ੍ਰ ਰਾਧਾਂਸਿ ਚੋਦਯਤੇ ਮਹਿਤ੍ਵਨਾ
ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਪਾਉ; ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਪੀਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਇਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਪੋ ਹਰੀਣਾਂ ਪਤਿਂ ਰਾਧਃ ਪृਞ੍ਚਨ੍ਤਮਬ੍ਰਵਮ੍ ਨੂਨਂ ਸ਼੍ਰੁਧਿ ਸ੍ਤੁਵਤੋ ਅਸ਼੍ਵ੍ਯਸ੍ਯ
ਮੈਂ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਹੁਣ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਨੂੰ ਸੁਣ।
ਨ ਹ੍ਯਾਙ੍ਗ ਪੁਰਾ ਚ ਨ ਜਜ੍ਞੇ ਵੀਰਤਰਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ ਨ ਕੀ ਰਾਯਾ ਨੈਵਥਾ ਨ ਭਨ੍ਦਨਾ
ਹੇ ਮਿੱਤਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਥੋਂ ਵਧ ਕੇ ਵੀਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਨਾ ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਬੰਧਨਾਂ ਵਿੱਚ।
ਨਦਂ ਵ ਓਦਤੀਨਾਂ ਨਦਂ ਯੋਯੁਵਤੀਨਾਮ੍ ਪਤਿਂ ਵੋ ਅਘ੍ਨ੍ਯਾਨਾਂ ਧੇਨੂਨਾਮਿषੁਧ੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਧਾਰ ਹੈਂ, ਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਧਾਰ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਹੇ ਅਟੱਲ, ਤੂੰ ਦੁਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈਂ।
ਦੇਵੋ ਵੋ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਾਃ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਵਿਵष੍ਟ੍ਵਾਸਿਚਮ੍ ਉਦ੍ਵਾ ਸਿਞ੍ਚਧ੍ਵਮੁਪ ਵਾ ਪृਣਧ੍ਵਮਾਦਿਦ੍ਵੋ ਦੇਵ ਓਹਤੇ
ਦੇਵਤਾ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਧਾਰ ਵਹਾਏ; ਉਸਨੂੰ ਵਹਾਓ, ਭਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ।
ਤਂ ਹੋਤਾਰਮਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਚੇਤਸਂ ਵਹ੍ਨਿਂ ਦੇਵਾ ਅਕृਣ੍ਵਤ ਦਧਾਤਿ ਰਤ੍ਨਂ ਵਿਧਤੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮਗ੍ਨਿਰ੍ਜਨਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਯਜਨ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਖਜਾਨਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਦਰ੍ਸ਼ਿ ਗਾਤੁਵਿਤ੍ਤਮੋ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯਾਦਧੁਃ ਉਪੋषੁ ਜਾਤਮਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਨਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਨੋ ਗਿਰਃ
ਉਹ ਰਸਤਾ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧਰਮਕ ਰੀਤਾਂ ਟਿਕੀਆਂ ਹਨ; ਸਾਡੀਆਂ ਭਜਨਾਵਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਣ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਰੇਜਨ੍ਤ ਕृष੍ਟਯਸ਼੍ਚਰ੍ਕृਤ੍ਯਾਨਿ ਕृਣ੍ਵਤਃ ਸਹਸ੍ਰਸਾਂ ਮੇਧਸਾਤਾਵਿਵ ਤ੍ਮਨਾਗ੍ਨਿਂ ਧੀਭਿਰ੍ਨਮਸ੍ਯਤ
ਜਿਸ ਤੋਂ ਲੋਕ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਖਜਾਨਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰ ਦੈਵੋਦਾਸੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨ ਮਜ੍ਮਨਾ ਅਨੁ ਮਾਤਰਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਵਿ ਵਾਵृਤੇ ਤਸ੍ਥੌ ਨਾਕਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਮਣਿ
ਦੇਵੋਦਾਸਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਗਨਿ ਨੇ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫੈਲਾਅ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਧਰਤੀ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਉੱਤੇ ਵਿਅਪਕ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨ ਆਯੂਂषਿ ਪਵਸੇ ਆਸੁਵੋਰ੍ਜਮਿषਂ ਚ ਨਃ ਆਰੇ ਬਾਧਸ੍ਵ ਦੁਚ੍ਛੁਨਾਮ੍
ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤਾਕਤ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਸਾਰੀ ਬੁਰੀ ਤੇ ਹਾਨੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਗ੍ਨਿਰृषਿਃ ਪਵਮਾਨਃ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਃ ਪੁਰੋਹਿਤਃ ਤਮੀਮਹੇ ਮਹਾਗਯਮ੍
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ, ਘਰ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਉਸ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਨੂੰ ਖੋਜਦੇ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਪਵਸ੍ਵ ਸ੍ਵਪਾ ਅਸ੍ਮੇ ਵਰ੍ਚਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ ਦਧਦ੍ਰਯਿਂ ਮਯਿ ਯੋषਮ੍
ਅਗਨਿ, ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਸਾਨੂੰ ਚਮਕ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਬਖ਼ਸ਼।
ਅਗ੍ਨੇ ਪਾਵਕ ਰੋਚਿषਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰਯਾ ਦੇਵ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਆ ਦੇਵਾਨ੍ਵਕ੍ਸ਼ਿ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਚ
ਅਗਨਿ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਮਿੱਠੀ ਜੀਭ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾ।