ਉਪ ਸ੍ਰਕ੍ਵੇषੁ ਬਪ੍ਸਤਃ ਕृਣ੍ਵਤੇ ਧਰੁਣਂ ਦਿਵਿ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਅਗ੍ਨਾ ਨਮਃ ਸ੍ਵਃ
ਜਦੋਂ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦਿਦਾਸ ਭੁਵਨੇषੁ ਜ੍ਯੇष੍ਟਂ ਯਤੋ ਜਜ੍ਞਾ ਉਗ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵੇषਨृਮ੍ਣਃ ਸਦ੍ਯੋ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਨਿ ਰਿਣਾਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਨੁ ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਮਦਨ੍ਤ੍ਯੂਮਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤਗੜਾ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਜਨਮਿਆ; ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਦੇਵੀਆਂ ਉਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਾਵृਧਾਨਃ ਸ਼ਵਸਾ ਭੂਰ੍ਯੋਜਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਦਾਸਾਯ ਭਿਯਸਂ ਦਧਾਤਿ ਅਵ੍ਯਨਚ੍ਚ ਵ੍ਯਨਚ੍ਚ ਸਸ੍ਨਿ ਸਂ ਤੇ ਨਵਨ੍ਤ ਪ੍ਰਭृਤਾ ਮਦੇषੁ
ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਵਧਦਾ, ਬਹੁਤ ਜੋਸ਼ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਦਾਸਾ ਲਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਡਰ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਵੰਡਿਆ, ਜਿੱਤਿਆ, ਤੇ ਤੂੰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਤੇ ਰਸ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵੇ ਕ੍ਰਤੁਮਪਿ ਵृਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦ੍ਵਿਰ੍ਯਦੇਤੇ ਤ੍ਰਿਰ੍ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੂਮਾਃ ਸ੍ਵਾਦੋਃ ਸ੍ਵਾਦੀਯਃ ਸ੍ਵਾਦੁਨਾ ਸृਜਾ ਸਮਦਃ ਸੁ ਮਧੁ ਮਧੁਨਾਭਿ ਯੋਧੀਃ
ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਸਭ ਗਿਆਨ ਚੁਣਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੋ ਤਿੰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਰਸ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮਿੱਠੇ ਤੋਂ ਵੀ ਮਿੱਠਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਗਾਓ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਓ।
ਤ੍ਰਿਕਦ੍ਰੁਕੇषੁ ਮਹਿषੋ ਯਵਾਸ਼ਿਰਂ ਤੁਵਿਸ਼ੁष੍ਮਸ੍ਤृਮ੍ਪਤ੍ਸੋਮਮਪਿਬਦ੍ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸੁਤਂ ਯਥਾਵਸ਼ਮ੍ ਸ ਈਂ ਮਮਾਦ ਮਹਿ ਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਤਵੇ ਮਹਾਮੁਰੁਂ ਸੈਨਂ ਸਸ਼੍ਚਦ੍ਦੇਵੋ ਦੇਵਂ ਸਤ੍ਯ ਇਨ੍ਦੁਃ ਸਤ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੱਕੜਾਂ ਵਾਲੀ ਨਿਚੋੜ 'ਤੇ, ਜੌ ਮਿਲੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਮਹਿਸ਼, ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ; ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ, ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ; ਸੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇਵਤੇ ਨਾਲ, ਸੱਚਾ ਸੋਮ ਸੱਚੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ।
ਸਾਕਂ ਜਾਤਃ ਕ੍ਰਤੁਨਾ ਸਾਕਮੋਜਸਾ ਵਵਕ੍ਸ਼ਿਥ ਸਾਕਂ ਵृਦ੍ਧੋ ਵੀਰ੍ਯੈਃ ਸਾਸਹਿਰ੍ਮृਧੋ ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ ਦਾਤਾ ਰਾਧ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਕਾਮ੍ਯਂ ਵਸੁ ਪ੍ਰਚੇਤਨ ਸੈਨਂ ਸਸ਼੍ਚਦ੍ਦੇਵੋ ਦੇਵਂ ਸਤ੍ਯ ਇਨ੍ਦੁਃ ਸਤ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੀਰੋਈ ਕੰਮ ਕੀਤੇ; ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਸਿਆਣਾ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਸੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇਵਤੇ ਨਾਲ, ਸੱਚਾ ਸੋਮ ਸੱਚੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ।
ਅਧ ਤ੍ਵਿषੀਮਾਂ ਅਭ੍ਯੋਜਸਾ ਕृਵਿਂ ਯੁਧਾਭਵਦਾ ਰੋਦਸੀ ਅਪृਣਦਸ੍ਯ ਮਜ੍ਮਨਾ ਪ੍ਰ ਵਾਵृਧੇ ਅਧਤ੍ਤਾਨ੍ਯਂ ਜਠਰੇ ਪ੍ਰੇਮਰਿਚ੍ਯਤ ਪ੍ਰ ਚੇਤਯ ਸੈਨਂ ਸਸ਼੍ਚਦ੍ਦੇਵੋ ਦੇਵਂ ਸਤ੍ਯ ਇਨ੍ਦੁਃ ਸਤ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਫਿਰ ਵਧੀ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਤਗੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦਿੱਤੇ; ਉਹ ਨੇ ਵੱਡਾ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ, ਦੂਜਾ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਲਿਆ, ਤੇ ਚਮਕਿਆ; ਸੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇਵਤੇ ਨਾਲ, ਸੱਚਾ ਸੋਮ ਸੱਚੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ।
ਸਪ੍ਤਮ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅਭਿ ਪ੍ਰ ਗੋਪਤਿਂ ਗਿਰੇਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਚ ਯਥਾ ਵਿਦੇ ਮੂਨੁਂ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਸੱਤਵਾਂ, ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ, ਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਹਾੜ-ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਗਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੇ ਸੱਚੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ।
ਆ ਹਰਯਃ ਸਸृਜ੍ਰਿਰੇ ऽਰੁषੀਰਧਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਯਤ੍ਰਾਭਿ ਸਂਨਵਾਮਹੇ
ਸੋਨੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਚਲ ਪਏ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗਾਵ ਆਸ਼ਿਰਂ ਦੁਦੁਹ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਮਧੁ ਯਤ੍ਸੀਮੁਪਹ੍ਵਰੇ ਵਿਦਤ੍
ਇੰਦਰ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਜੌ ਮਿਲਿਆ ਰਸ ਨਿਕਾਲਿਆ; ਵਜਰ ਵਾਲੇ ਲਈ ਉਹ ਮਿੱਠਾ, ਜੋ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ 'ਚ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਆ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਹਵ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮਤ੍ਸੁ ਭੂषਤ ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਸਵਨਾਨਿ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਪਰਮਜ੍ਯਾ ऋਚੀषਮ
ਸਾਡਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਹਰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ; ਭਜਨ ਤੇ ਰਸ ਵਜਰ-ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਣ।
ਤ੍ਵਂ ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਥਮੋ ਰਾਧਸਾਮਸ੍ਯਸਿ ਸਤ੍ਯ ਈਸ਼ਾਨਕृਤ੍ ਤੁਵਿਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਯੁਜ੍ਯਾ ਵृਣੀਮਹੇ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਵਸੋ ਮਹਃ
ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਕਾਬਲ ਪੁੱਤਰ।
ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਪੀਯੂषਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਯਦੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਮਹੋ ਗਾਹਦ੍ਦਿਵ ਆ ਨਿਰਧੁਕ੍ਸ਼ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਭਿ ਜਾਯਮਾਨਂ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍
ਪੁਰਾਣਾ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਆਦਿ, ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ-ਯੋਗ, ਵੱਡਿਆਂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਕਾਲਿਆ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਜਨਮ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਗਾਏ।
ਆਦੀਂ ਕੇ ਚਿਤ੍ਪਸ਼੍ਯਮਾਨਾਸ ਆਪ੍ਯਂ ਵਸੁਰੁਚੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਅਭ੍ਯਨੂषਤ ਦਿਵੋ ਨ ਵਾਰਂ ਸਵਿਤਾ ਵ੍ਯੂਰ੍ਣੁਤੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ, ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਪੁਰਾਣਾ, ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਸਵਿਤਾ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚਾਦਰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧ ਯਦਿਮੇ ਪਵਮਾਨ ਰੋਦਸੀ ਇਮਾ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਭਿ ਮਜ੍ਮਨਾ ਯੂਥੇ ਨ ਨਿष੍ਠਾ ਵृषਭੋ ਵਿ ਰਾਜਸਿ
ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਵੇਂ ਢਾਂਢੀ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਰੌਣਕ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਇਮਮੂ षੁ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸਨਿਂ ਗਾਯਤ੍ਰਂ ਨਵ੍ਯਾਂਸਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਦੇਵੇषੁ ਪ੍ਰ ਵੋਚਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਨਵਾਂ ਸਤਕਾਰ ਦਾ ਗੀਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਸੁਣਾਓ।
ਵਿਭਕ੍ਤਾਸਿ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੋ ਸਿਨ੍ਧੋਰੂਰ੍ਮਾ ਉਪਾਕ ਆ ਸਦ੍ਯੋ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਕ੍ਸ਼ਰਸਿ
ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੂੰ ਨਦੀ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਭਗਤ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਉਪਹਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਆ ਨੋ ਭਜ ਪਰਮੇष੍ਵਾ ਵਾਜੇषੁ ਮਧ੍ਯਮੇषੁ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਵਸ੍ਵੋ ਅਨ੍ਤਮਸ੍ਯ
ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਇਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾ; ਹੇ ਦਾਤਾ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼।
ਅਹਮਿਦ੍ਧਿ ਪਿਤੁष੍ਪਰਿ ਮੇਧਾਮृਤਸ੍ਯ ਜਗ੍ਰਹ ਅਹਂ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵਾਜਨਿ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਅਮਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬੁਧੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਅਹਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ ਗਿਰਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਮਿ ਕਣ੍ਵਵਤ੍ ਯੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ੁष੍ਮਮਿਦ੍ਦਧੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਜਨਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਕਣਵਾਂ ਵਾਂਗ ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਤਾਕਤ ਪਾਈ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਨ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰृषਯੋ ਯੇ ਚ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸੁष੍ਟੁਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਤਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਕਾਰੀ ਹੋਇਆ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰਗ੍ਨਿਭਿਰ੍ਜੋषਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਹਸ੍ਕृਤ ਯੇ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਯ ਆਯੁषੁ ਤੇਭਿਰ੍ਨੋ ਮਹਯਾ ਗਿਰਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਭਜਨ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਜੋ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਹਨ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰ।
ਪ੍ਰ ਸ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰਗ੍ਨਿਭਿਰਗ੍ਨਿਃ ਸ ਯਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨਃ ਤਨਯੇ ਤੋਕੇ ਅਸ੍ਮਦਾ ਸਮ੍ਯਙ੍ਵਾਜੈਃ ਪਰੀਵृਤਃ
ਅੱਗ ਸਾਰੇ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਉਚਿਤ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਅਗ੍ਨਿਭਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਦੇਵਤਾਤਯੇ ਰਾਯੋ ਦਾਨਾਯ ਚੋਦਯ
ਹੇ ਅੱਗ, ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਭਜਨ ਤੇ ਯਜਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ।
ਤ੍ਵੇ ਸੋਮ ਪ੍ਰਥਮਾ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषੋ ਮਹੇ ਵਾਜਾਯ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਧਿਯਨ੍ ਦਧੁਃ ਸ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਵੀਰ ਵੀਰ੍ਯਾਯ ਚੋਦਯ
ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸੋਮ, ਪਹਿਲਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਘਾਸ ਰੱਖੀ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵੀਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ।
ਅਭ੍ਯਭਿ ਹਿ ਸ਼੍ਰਵਸਾ ਤਤਰ੍ਦਿਥੋਤ੍ਸਂ ਨ ਕਂ ਚਿਜ੍ਜਨਪਾਨਮਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ ਸ਼ਰ੍ਯਾਭਿਰ੍ਨ ਭਰਮਾਣੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ
ਤੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਰਾਹ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਧਾਰ ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ।
ਅਜੀਜਨੋ ਅਮृਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਨ੍ਨਮृਤਸ੍ਯ ਚਾਰੁਣਃ ਸਦਾਸਰੋ ਵਾਜਮਚ੍ਛਾ ਸਨਿष੍ਯਦਤ੍
ਅਮਰ ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਜਨਮਿਆ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਅਨੁਸਾਰ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਲੱਭੋ।
ਏਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸਿਞ੍ਚਤ ਪਿਬਾਤਿ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ ਪ੍ਰ ਰਾਧਾਂਸਿ ਚੋਦਯਤੇ ਮਹਿਤ੍ਵਨਾ
ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਪਾਉ; ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਪੀਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਇਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਪੋ ਹਰੀਣਾਂ ਪਤਿਂ ਰਾਧਃ ਪृਞ੍ਚਨ੍ਤਮਬ੍ਰਵਮ੍ ਨੂਨਂ ਸ਼੍ਰੁਧਿ ਸ੍ਤੁਵਤੋ ਅਸ਼੍ਵ੍ਯਸ੍ਯ
ਮੈਂ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਹੁਣ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਨੂੰ ਸੁਣ।
ਨ ਹ੍ਯਾਙ੍ਗ ਪੁਰਾ ਚ ਨ ਜਜ੍ਞੇ ਵੀਰਤਰਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ ਨ ਕੀ ਰਾਯਾ ਨੈਵਥਾ ਨ ਭਨ੍ਦਨਾ
ਹੇ ਮਿੱਤਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਥੋਂ ਵਧ ਕੇ ਵੀਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਨਾ ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਬੰਧਨਾਂ ਵਿੱਚ।