ਸ ਈਂ ਰਥੋ ਨ ਭੁਰਿषਾਡਯੋਜਿ ਮਹਃ ਪੁਰੂਣਿ ਸਾਤਯੇ ਵਸੂਨਿ ਆਦੀਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਨਹੁष੍ਯਾਣਿ ਜਾਤਾ ਸ੍ਵਰ੍षਾਤਾ ਵਨ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾ ਨਵਨ੍ਤ
ਉਹ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਵਧੇਰੇ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵੱਡਿਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹਨ, ਉਪਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁष੍ਮੀ ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਨ ਮਾਰੁਤਂ ਪਵਸ੍ਵਾਨਭਿਸ਼ਸ੍ਤਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਯਥਾ ਵਿਟ੍ ਆਪੋ ਨ ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਸੁਮਤਿਰ੍ਭਵਾ ਨਃ ਸਹਸ੍ਰਾਪ੍ਸਾਃ ਪृਤਨਾषਾਣ੍ਨ ਯਜ੍ਞਃ
ਮਜ਼ਬੂਤ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਬਿਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ, ਦਿਵਿਆ ਵਾਂਗ; ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਬਣ; ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ-ਧਾਰਾ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਯਜਨ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਹੋਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਹਿਤਃ ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਮਾਨੁषੇ ਜਨੇ
ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈਂ, ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ।
ਸ ਨੋ ਮਨ੍ਦ੍ਰਾਭਿਰਧ੍ਵਰੇ ਜਿਹ੍ਵਾਭਿਰ੍ਯਜਾ ਮਹਃ ਆ ਦੇਵਾਨ੍ਵਕ੍ਸ਼ਿ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਚ
ਆਪਣੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਪੂਜਾ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ; ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ।
ਵੇਤ੍ਥਾ ਹਿ ਵੇਧੋ ਅਧ੍ਵਨਃ ਪਥਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਞ੍ਜਸਾ ਅਗ੍ਨੇ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਸੁਕ੍ਰਤੋ
ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਿਆਣੇ, ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਪੰਧਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਹੋਤਾ ਦੇਵੋ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦੇਤਿ ਮਾਯਯਾ ਵਿਦਥਾਨਿ ਪ੍ਰਚੋਦਯਨ੍
ਅਮਰ ਪੂਜਾਰੀ, ਦਿਵਤਾ, ਅੱਗੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ, ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਜੀ ਵਾਜੇषੁ ਧੀਯਤੇ ऽਧ੍ਵਰੇषੁ ਪ੍ਰ ਣੀਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਾਧਨਃ
ਚਲਾਕ ਘੋੜਾ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਸਮੇਂ ਪੰਡਿਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਧਿਯਾ ਚਕ੍ਰੇ ਵਰੇਣ੍ਯੋ ਭੂਤਾਨਾਂ ਗਰ੍ਭਮਾ ਦਧੇ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਤਨਾ
ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਨੇ ਹੁਨਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ।
ਆ ਸੁਤੇ ਸਿਞ੍ਚਤ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਰੋਦਸ੍ਯੋਰਭਿਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ ਰਸਾ ਦਧੀਤ ਵृषਭਮ੍
ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਲਤ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੰਡੋ; ਨਦੀਆਂ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਪਾਲਣ।
ਤੇ ਜਾਨਤ ਸ੍ਵਮੋਕ੍ਯਾਂ ਸਂ ਵਤ੍ਸਾਸੋ ਨ ਮਾਤृਭਿਃ ਮਿਥੋ ਨਸਨ੍ਤ ਜਾਮਿਭਿਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਛੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ; ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਜਾਤੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਪ ਸ੍ਰਕ੍ਵੇषੁ ਬਪ੍ਸਤਃ ਕृਣ੍ਵਤੇ ਧਰੁਣਂ ਦਿਵਿ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਅਗ੍ਨਾ ਨਮਃ ਸ੍ਵਃ
ਜਦੋਂ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦਿਦਾਸ ਭੁਵਨੇषੁ ਜ੍ਯੇष੍ਟਂ ਯਤੋ ਜਜ੍ਞਾ ਉਗ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵੇषਨृਮ੍ਣਃ ਸਦ੍ਯੋ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਨਿ ਰਿਣਾਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਨੁ ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਮਦਨ੍ਤ੍ਯੂਮਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤਗੜਾ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਜਨਮਿਆ; ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਦੇਵੀਆਂ ਉਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਾਵृਧਾਨਃ ਸ਼ਵਸਾ ਭੂਰ੍ਯੋਜਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਦਾਸਾਯ ਭਿਯਸਂ ਦਧਾਤਿ ਅਵ੍ਯਨਚ੍ਚ ਵ੍ਯਨਚ੍ਚ ਸਸ੍ਨਿ ਸਂ ਤੇ ਨਵਨ੍ਤ ਪ੍ਰਭृਤਾ ਮਦੇषੁ
ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਵਧਦਾ, ਬਹੁਤ ਜੋਸ਼ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਦਾਸਾ ਲਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਡਰ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਵੰਡਿਆ, ਜਿੱਤਿਆ, ਤੇ ਤੂੰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਤੇ ਰਸ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵੇ ਕ੍ਰਤੁਮਪਿ ਵृਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦ੍ਵਿਰ੍ਯਦੇਤੇ ਤ੍ਰਿਰ੍ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੂਮਾਃ ਸ੍ਵਾਦੋਃ ਸ੍ਵਾਦੀਯਃ ਸ੍ਵਾਦੁਨਾ ਸृਜਾ ਸਮਦਃ ਸੁ ਮਧੁ ਮਧੁਨਾਭਿ ਯੋਧੀਃ
ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਸਭ ਗਿਆਨ ਚੁਣਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੋ ਤਿੰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਰਸ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮਿੱਠੇ ਤੋਂ ਵੀ ਮਿੱਠਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਗਾਓ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਓ।
ਤ੍ਰਿਕਦ੍ਰੁਕੇषੁ ਮਹਿषੋ ਯਵਾਸ਼ਿਰਂ ਤੁਵਿਸ਼ੁष੍ਮਸ੍ਤृਮ੍ਪਤ੍ਸੋਮਮਪਿਬਦ੍ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸੁਤਂ ਯਥਾਵਸ਼ਮ੍ ਸ ਈਂ ਮਮਾਦ ਮਹਿ ਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਤਵੇ ਮਹਾਮੁਰੁਂ ਸੈਨਂ ਸਸ਼੍ਚਦ੍ਦੇਵੋ ਦੇਵਂ ਸਤ੍ਯ ਇਨ੍ਦੁਃ ਸਤ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੱਕੜਾਂ ਵਾਲੀ ਨਿਚੋੜ 'ਤੇ, ਜੌ ਮਿਲੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਮਹਿਸ਼, ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ; ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ, ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ; ਸੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇਵਤੇ ਨਾਲ, ਸੱਚਾ ਸੋਮ ਸੱਚੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ।
ਸਾਕਂ ਜਾਤਃ ਕ੍ਰਤੁਨਾ ਸਾਕਮੋਜਸਾ ਵਵਕ੍ਸ਼ਿਥ ਸਾਕਂ ਵृਦ੍ਧੋ ਵੀਰ੍ਯੈਃ ਸਾਸਹਿਰ੍ਮृਧੋ ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ ਦਾਤਾ ਰਾਧ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਕਾਮ੍ਯਂ ਵਸੁ ਪ੍ਰਚੇਤਨ ਸੈਨਂ ਸਸ਼੍ਚਦ੍ਦੇਵੋ ਦੇਵਂ ਸਤ੍ਯ ਇਨ੍ਦੁਃ ਸਤ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੀਰੋਈ ਕੰਮ ਕੀਤੇ; ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਸਿਆਣਾ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਸੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇਵਤੇ ਨਾਲ, ਸੱਚਾ ਸੋਮ ਸੱਚੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ।
ਅਧ ਤ੍ਵਿषੀਮਾਂ ਅਭ੍ਯੋਜਸਾ ਕृਵਿਂ ਯੁਧਾਭਵਦਾ ਰੋਦਸੀ ਅਪृਣਦਸ੍ਯ ਮਜ੍ਮਨਾ ਪ੍ਰ ਵਾਵृਧੇ ਅਧਤ੍ਤਾਨ੍ਯਂ ਜਠਰੇ ਪ੍ਰੇਮਰਿਚ੍ਯਤ ਪ੍ਰ ਚੇਤਯ ਸੈਨਂ ਸਸ਼੍ਚਦ੍ਦੇਵੋ ਦੇਵਂ ਸਤ੍ਯ ਇਨ੍ਦੁਃ ਸਤ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਫਿਰ ਵਧੀ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਤਗੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦਿੱਤੇ; ਉਹ ਨੇ ਵੱਡਾ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ, ਦੂਜਾ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਲਿਆ, ਤੇ ਚਮਕਿਆ; ਸੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇਵਤੇ ਨਾਲ, ਸੱਚਾ ਸੋਮ ਸੱਚੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ।
ਸਪ੍ਤਮ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅਭਿ ਪ੍ਰ ਗੋਪਤਿਂ ਗਿਰੇਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਚ ਯਥਾ ਵਿਦੇ ਮੂਨੁਂ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਸੱਤਵਾਂ, ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ, ਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਹਾੜ-ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਗਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੇ ਸੱਚੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ।
ਆ ਹਰਯਃ ਸਸृਜ੍ਰਿਰੇ ऽਰੁषੀਰਧਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਯਤ੍ਰਾਭਿ ਸਂਨਵਾਮਹੇ
ਸੋਨੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਚਲ ਪਏ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗਾਵ ਆਸ਼ਿਰਂ ਦੁਦੁਹ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਮਧੁ ਯਤ੍ਸੀਮੁਪਹ੍ਵਰੇ ਵਿਦਤ੍
ਇੰਦਰ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਜੌ ਮਿਲਿਆ ਰਸ ਨਿਕਾਲਿਆ; ਵਜਰ ਵਾਲੇ ਲਈ ਉਹ ਮਿੱਠਾ, ਜੋ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ 'ਚ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਆ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਹਵ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮਤ੍ਸੁ ਭੂषਤ ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਸਵਨਾਨਿ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਪਰਮਜ੍ਯਾ ऋਚੀषਮ
ਸਾਡਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਹਰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ; ਭਜਨ ਤੇ ਰਸ ਵਜਰ-ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਣ।
ਤ੍ਵਂ ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਥਮੋ ਰਾਧਸਾਮਸ੍ਯਸਿ ਸਤ੍ਯ ਈਸ਼ਾਨਕृਤ੍ ਤੁਵਿਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਯੁਜ੍ਯਾ ਵृਣੀਮਹੇ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਵਸੋ ਮਹਃ
ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਕਾਬਲ ਪੁੱਤਰ।
ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਪੀਯੂषਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਯਦੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਮਹੋ ਗਾਹਦ੍ਦਿਵ ਆ ਨਿਰਧੁਕ੍ਸ਼ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਭਿ ਜਾਯਮਾਨਂ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍
ਪੁਰਾਣਾ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਆਦਿ, ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ-ਯੋਗ, ਵੱਡਿਆਂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਕਾਲਿਆ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਜਨਮ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਗਾਏ।
ਆਦੀਂ ਕੇ ਚਿਤ੍ਪਸ਼੍ਯਮਾਨਾਸ ਆਪ੍ਯਂ ਵਸੁਰੁਚੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਅਭ੍ਯਨੂषਤ ਦਿਵੋ ਨ ਵਾਰਂ ਸਵਿਤਾ ਵ੍ਯੂਰ੍ਣੁਤੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ, ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਪੁਰਾਣਾ, ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਸਵਿਤਾ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚਾਦਰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧ ਯਦਿਮੇ ਪਵਮਾਨ ਰੋਦਸੀ ਇਮਾ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਭਿ ਮਜ੍ਮਨਾ ਯੂਥੇ ਨ ਨਿष੍ਠਾ ਵृषਭੋ ਵਿ ਰਾਜਸਿ
ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਵੇਂ ਢਾਂਢੀ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਰੌਣਕ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਇਮਮੂ षੁ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸਨਿਂ ਗਾਯਤ੍ਰਂ ਨਵ੍ਯਾਂਸਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਦੇਵੇषੁ ਪ੍ਰ ਵੋਚਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਨਵਾਂ ਸਤਕਾਰ ਦਾ ਗੀਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਸੁਣਾਓ।
ਵਿਭਕ੍ਤਾਸਿ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੋ ਸਿਨ੍ਧੋਰੂਰ੍ਮਾ ਉਪਾਕ ਆ ਸਦ੍ਯੋ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਕ੍ਸ਼ਰਸਿ
ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੂੰ ਨਦੀ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਭਗਤ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਉਪਹਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਆ ਨੋ ਭਜ ਪਰਮੇष੍ਵਾ ਵਾਜੇषੁ ਮਧ੍ਯਮੇषੁ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਵਸ੍ਵੋ ਅਨ੍ਤਮਸ੍ਯ
ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਇਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾ; ਹੇ ਦਾਤਾ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼।
ਅਹਮਿਦ੍ਧਿ ਪਿਤੁष੍ਪਰਿ ਮੇਧਾਮृਤਸ੍ਯ ਜਗ੍ਰਹ ਅਹਂ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵਾਜਨਿ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਅਮਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬੁਧੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਅਹਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ ਗਿਰਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਮਿ ਕਣ੍ਵਵਤ੍ ਯੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ੁष੍ਮਮਿਦ੍ਦਧੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਜਨਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਕਣਵਾਂ ਵਾਂਗ ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਤਾਕਤ ਪਾਈ।