ਏਤੋ ਨ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਤਵਾਮ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਸਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰੁਕ੍ਥੈਰ੍ਵਾਵृਧ੍ਵਾਂਸਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰਾਸ਼ੀਰ੍ਵਾਨ੍ਮਮਤ੍ਤੁ
ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰੀਏ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਗੀਤ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸੀਸਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਨ ਆ ਗਹਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਰਯਿਂ ਨਿ ਧਾਰਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਮਮਦ੍ਧਿ ਸੋਮ੍ਯ
ਇੰਦਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ; ਪਵਿੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਹਾਇਤਾਂ ਨਾਲ; ਪਵਿੱਤਰ, ਧਨ ਦੇ; ਪਵਿੱਤਰ, ਸੋਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਲੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਹਿ ਨੋ ਰਯਿਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਜਿਘ੍ਨਸੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਵਾਜਂ ਸਿषਾਸਸਿ
ਇੰਦਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ; ਪਵਿੱਤਰ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰਤਨ ਦੇ; ਪਵਿੱਤਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ; ਪਵਿੱਤਰ, ਇਨਾਮ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸ੍ਤੋਮਂ ਮਨਾਮਹੇ ਸਿਧ੍ਰਮਦ੍ਯ ਦਿਵਿਸ੍ਪृਸ਼ਃ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵਿਣਸ੍ਯਵਃ
ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਭਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅੱਜ ਤੇਜ਼, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਦਾਤ ਦੀ ਇੱਛਾ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਜੁषਤ ਨੋ ਗਿਰੋ ਹੋਤਾ ਯੋ ਮਾਨੁषੇष੍ਵਾ ਸ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ਦੈਵ੍ਯਂ ਜਨਮ੍
ਅੱਗ ਨੇ ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਏ, ਉਹ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ; ਉਹ ਦੈਵੀ ਸੰਗਤ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੇ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸਪ੍ਰਥਾ ਅਸਿ ਜੁष੍ਟੋ ਹੋਤਾ ਵਰੇਣ੍ਯਃ ਤ੍ਵਯਾ ਯਜ੍ਞਂ ਵਿ ਤਨ੍ਵਤੇ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਬੜੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ, ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿ ਤ੍ਰਿਪृष੍ਠਂ ਵृषਣਂ ਵਯੋਧਾਮਾਙ੍ਗੋषਿਣਮਵਾਵਸ਼ਂਤ ਵਾਣੀਃ ਵਨਾ ਵਸਾਨੋ ਵਰੁਣੋ ਨ ਸਿਨ੍ਧੂਰ੍ਵਿ ਰਤ੍ਨਧਾ ਦਯਤੇ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ
ਵਾਣੀਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਵਾਨ, ਤੇਜਸਵੀ, ਜੰਗਲੀ ਸਿੰਗਾਰ ਵਾਲੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣਾ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਖਜ਼ਾਨੇ ਤੇ ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਰਗ੍ਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵਵੀਰਃ ਸਹਾਵਾਨ੍ਜੇਤਾ ਪਵਸ੍ਵ ਸਨਿਤਾ ਧਨਾਨਿ ਤਿਗ੍ਮਾਯੁਧਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਧਨ੍ਵਾ ਸਮਤ੍ਸ੍ਵषਾਢਃ ਸਾਹ੍ਵਾਨ੍ਪृਤਨਾਸੁ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍
ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇਤਾ, ਸਭ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਵਹਿ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ; ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ।
ਉਰੁਗਵ੍ਯੂਤਿਰਭਯਾਨਿ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤ੍ਸਮੀਚੀਨੇ ਆ ਪਵਸ੍ਵਾ ਪੁਰਨ੍ਧੀ ਅਪਃ ਸਿषਾਸਨ੍ਨੁषਸਃ ਸ੍ਵਾਰ੍ਗਾਃ ਸਂ ਚਿਕ੍ਰਦੋ ਮਹੋ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਾਜਾਨ੍
ਵਿਆਪਕ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਨਿਰਭੈਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਪੁਰੰਧੀ, ਇਕਠੇ ਵਹੋ, ਪਾਣੀ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ; ਸਵੇਰਾਂ, ਅਸਮਾਨੀ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਦਿਓ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਸ਼ਾ ਅਸ੍ਯृਜੀषੀ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤਿਃ ਤ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਹਂਸ੍ਯਪ੍ਰਤੀਨ੍ਯੇਕ ਇਤ੍ਪੁਰ੍ਵਨੁਤ੍ਤਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਧृਤਿਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈਂ।
ਤਮੁ ਤ੍ਵਾ ਨੂਨਮਸੁਰ ਪ੍ਰਚੇਤਸਂ ਰਾਧੋ ਭਾਗਮਿਵੇਮਹੇ ਮਹੀਵ ਕृਤ੍ਤਿਃ ਸ਼ਰਣਾ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਾ ਨੋ ਅਸ਼੍ਨਵਨ੍
ਹੁਣ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਸੁਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਧਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਂਗ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਚਮੜੇ ਵਾਂਗ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸਾਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇਵੇ।
ਯਜਿष੍ਠਂ ਤ੍ਵਾ ਵਵृਮਹੇ ਦੇਵਂ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਹੋਤਾਰਮਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸੁਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਪੂਜਾਰੀ, ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਚੁਣਿਆ ਹੈ।
ਅਪਾਂ ਨਪਾਤਂ ਸੁਭਗਂ ਸੁਦੀਦਿਤਿਮਗ੍ਨਿਮੁ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ਼ੋਚਿषਮ੍ ਸ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਸੋ ਅਪਾਮਾ ਸੁਮ੍ਨਂ ਯਕ੍ਸ਼ਤੇ ਦਿਵਿ
ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦਇਆਲੂ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ, ਵਧੀਆ ਲੌ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣਾ ਦੀ ਮਿਹਰ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਬਰਕਤ ਦੇਵੇ।
ਯਮਗ੍ਨੇ ਪृਤ੍ਸੁ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮਵਾ ਵਾਜੇषੁ ਯਂ ਜੁਨਾਃ ਸ ਯਨ੍ਤਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੀਰਿषਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਧਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਕਿਰਸ੍ਯ ਸਹਨ੍ਤ੍ਯ ਪਰ੍ਯੇਤਾ ਕਯਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ ਵਾਜੋ ਅਸ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯਃ
ਕੋਈ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨੂੰ ਵੀ ਇਨਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਸ ਵਾਜਂ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਰਰ੍ਵਦ੍ਭਿਰਸ੍ਤੁ ਤਰੁਤਾ ਵਿਪ੍ਰੇਭਿਰਸ੍ਤੁ ਸਨਿਤਾ
ਉਹ ਇਨਾਮ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਵੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਸਾਕਮੁਕ੍ਸ਼ੋ ਮਰ੍ਜਯਨ੍ਤ ਸ੍ਵਸਾਰੋ ਦਸ਼ ਧੀਰਸ੍ਯ ਧੀਤਯੋ ਧਨੁਤ੍ਰੀਃ ਹਰਿਃ ਪਰ੍ਯਦ੍ਰਵਜ੍ਜਾਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣਂ ਨਨਕ੍ਸ਼ੇ ਅਤ੍ਯੋ ਨ ਵਾਜੀ
ਇਕਠੇ, ਦਸ ਭੈਣਾਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ, ਸਫਾਈ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਧਨੁਸ਼ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ, ਪੀਲਾ ਘੋੜਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ।
ਸਂ ਮਾਤृਭਿਰ੍ਨ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਵਾਵਸ਼ਾਨੋ ਵृषਾ ਦਧਨ੍ਵੇ ਪੁਰੁਵਾਰੋ ਅਦ੍ਭਿਃ ਮਰ੍ਯੋ ਨ ਯੋषਾਮਭਿ ਨਿष੍ਕृਤਂ ਯਨ੍ਤ੍ਸਂ ਗਚ੍ਛਤੇ ਕਲਸ਼ ਉਸ੍ਰਿਯਾਭਿਃ
ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬੱਝੇ ਵਾਝਾ ਵਾਂਗ, ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਗੋਆਂ ਨਾਲ ਭਾਂਡਾ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਪ੍ਰ ਪਿਪ੍ਯ ਊਧਰਘ੍ਨ੍ਯਾਯਾ ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਧਾਰਾਭਿਃ ਸਚਤੇ ਸੁਮੇਧਾਃ ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਗਾਵਃ ਪਯਸਾ ਚਮੂष੍ਵਭਿ ਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਤਿ ਵਸੁਭਿਰ੍ਨ ਨਿਕ੍ਤੈਃ
ਸੋਮ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਊਧਰ ਭਰਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ 'ਤੇ ਦੁੱਧ ਛਿੜਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਵਜੋਂ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵਾਂਗ ਪਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਿਬਾ ਸੁਤਸ੍ਯ ਰਸਿਨੋ ਮਤ੍ਸ੍ਵਾ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗੋਮਤਃ ਆਪਿਰ੍ਨੋ ਬੋਧਿ ਸਧਮਾਦ੍ਯੇ ਵृਧੇ ऽਸ੍ਮਾਂ ਅਵਨ੍ਤੁ ਤੇ ਧਿਯਃ
ਸੁਤ ਰਸ ਪੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਗਾਂ ਵਾਲਾ; ਸਾਂਝੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਸਾਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਵੇ।
ਭੂਯਾਮ ਤੇ ਸੁਮਤੌ ਵਾਜਿਨੋ ਵਯਂ ਮਾ ਨ ਸ੍ਤਰਭਿਮਾਤਯੇ ਅਸ੍ਮਾਂ ਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰਵਤਾਦਭਿष੍ਟਿਭਿਰਾ ਨਃ ਸੁਮ੍ਨੇषੁ ਯਾਮਯ
ਹੇ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ; ਵਿਰੋਧੀ ਵਲ ਨਾ ਡਿੱਗੀਏ; ਤੇਰੀ ਵਧੀਆ ਮਦਦ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਏ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਤ੍ਰਿਰਸ੍ਮੈ ਸਪ੍ਤ ਧੇਨਵੋ ਦੁਦੁਹ੍ਰਿਰੇ ਸਤ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿਰਂ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨਿ ਚਤ੍ਵਾਰ੍ਯਨ੍ਯਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਨਿਰ੍ਣਿਜੇ ਚਾਰੂਣਿ ਚਕ੍ਰੇ
ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਸੱਤ ਗਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ, ਸੱਚੇ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ; ਹੋਰ ਚਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ।
ਸ ਭਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਚਾਰੁਣ ਉਭੇ ਦ੍ਯਾਵਾ ਕਾਵ੍ਯੇਨਾ ਵਿ ਸ਼ਸ਼੍ਰਥੇ ਤੇਜਿष੍ਠਾ ਅਪੋ ਮਂਹਨਾ ਪਰਿ ਵ੍ਯਤ ਯਦੀ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਸਾ ਸਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵੱਡੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਤੇ ਅਸ੍ਯ ਸਨ੍ਤੁ ਕੇਤਵੋ ऽਮृਤ੍ਯਵੋ ऽਦਾਭ੍ਯਾਸੋ ਜਨੁषੀ ਉਭੇ ਅਨੁ ਯੇਭਿਰ੍ਨृਮ੍ਣਾ ਚ ਦੇਵ੍ਯਾ ਚ ਪੁਨਤ ਆਦਿਦ੍ਰਾਜਾਨਂ ਮਨਨਾ ਅਗृਭ੍ਣਤ
ਇਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹੋਣ, ਜੋ ਅਮਰ ਤੇ ਅਜੈ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਤੇ ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ।
ਅਭਿ ਵਾਯੁਂ ਵੀਤ੍ਯਰ੍षਾ ਗृਣਾਨੋ ऽਭਿ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਪੂਯਮਾਨਃ ਅਭੀ ਨਰਂ ਧੀਜਵਨਂ ਰਥੇष੍ਠਾਮਭੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵृषਣਂ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਮ੍
ਮੈਂ ਵਾਯੂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਭਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਸੁਵਸਨਾਨ੍ਯਰ੍षਾਭਿ ਧੇਨੂਃ ਸੁਦੁਘਾਃ ਪੂਯਮਾਨਃ ਅਭਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾ ਭਰ੍ਤ੍ਤਵੇ ਨੋ ਹਿਰਣ੍ਯਾਭ੍ਯਸ਼੍ਵਾਨ੍ਰਥਿਨੋ ਦੇਵ ਸੋਮ
ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਚੰਗੇ ਕੱਪੜੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰਥਾਂ, ਸਾਡੇ ਮਾਲਕ ਸੋਮਾ ਦੇ ਲਈ।
ਅਭੀ ਨੋ ਅਰ੍ष ਦਿਵ੍ਯਾ ਵਸੂਨ੍ਯਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਪੂਯਮਾਨਃ ਅਭਿ ਯੇਨ ਦ੍ਰਵਿਣਮਸ਼੍ਨਵਾਮਾਭ੍ਯਾਰ੍षੇਯਂ ਜਮਦਗ੍ਨਿਵਨ੍ਨਃ
ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦਿਵਿਆ ਖਜ਼ਾਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਜ੍ਜਾਯਥਾ ਅਪੂਰ੍ਵ੍ਯ ਮਘਵਨ੍ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯਾਯ ਤਤ੍ਪृਥਿਵੀਮਪ੍ਰਥਯਸ੍ਤਦਸ੍ਤਭ੍ਨਾ ਉਤੋ ਦਿਵਮ੍
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਮਘਵਨ, ਵ੍ਰਿਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ, ਤਦ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਥੰਭਿਆ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਵੀ।
ਤਤ੍ਤੇ ਯਜ੍ਞੋ ਅਜਾਯਤ ਤਦਰ੍ਕ ਉਤ ਹਸ੍ਕृਤਿਃ ਤਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਭਿਭੂਰਸਿ ਯਜ੍ਜਾਤਂ ਯਚ੍ਚ ਜਨ੍ਤ੍ਵਮ੍
ਤਦ ਤੇਰਾ ਯਜਨ ਜਨਮਿਆ, ਤਦ ਭਜਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਤਕਾਰੀ; ਤਦ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਤੇ ਜੀਵਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ।
ਆਮਾਸੁ ਪਕ੍ਵਮੈਰਯ ਆ ਸੂਰ੍ਯਂ ਰੋਹਯੋ ਦਿਵਿ ਘਰ੍ਮਂ ਨ ਸਾਮਂ ਤਪਤਾ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਗਿਰ੍ਵਣਸੇ ਬृਹਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਲਿਆਓ; ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਗਰਮੀ ਵਾਂਗ, ਭਜਨ ਚਮਕਣ ਦਿਓ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਤਕਾਰੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਗਾਇਕ ਲਈ ਵੱਡਾ।