ਸਾਮਵੇਦਃ

ਅ ਅਗ੍ਨਿਂ ਨਰੋ ਦੀਧਿਤਿਭਿਰਰਣ੍ਯੋਰ੍ਹਸ੍ਤਚ੍ਯੁਤਂ ਜਨਯਤ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਮ੍ ਚ੍ ਦੂਰੇਦृਸ਼ਂ ਗृਹਪਤਿਮਥਵ੍ਯੁਮ੍

ਮਰਦ ਆਪਣੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਦੋ ਰਗੜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ।

ਅ ਤਮਗ੍ਨਿਮਸ੍ਤੇ ਵਸਵੋ ਨ੍ਯृਣ੍ਵਨ੍ਤ੍ਸੁਪ੍ਰਤਿਚਕ੍ਸ਼ਮਵਸੇ ਕੁਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਚ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ੍ਯੋ ਯੋ ਦਮ ਆਸ ਨਿਤ੍ਯਃ

ਹੇ ਵਸਵੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਅੱਗ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ। ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਚੁਸਤ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ।

ਅ ਪ੍ਰੇਦ੍ਧੋ ਅਗ੍ਨੇ ਦੀਦਿਹਿ ਪੁਰੋ ਨੋ ऽਜਸ੍ਰਯਾ ਸੂਰ੍ਮ੍ਯਾ ਯਵਿष੍ਠ ਚ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਤ ਉਪ ਯਨ੍ਤਿ ਵਾਜਾਃ

ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਚਮਕ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਾਂ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਨਾਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਅ ਆਯਂ ਗੌਃ ਪृਸ਼੍ਨਿਰਕ੍ਰਮੀਦਸਦਨ੍ਮਾਤਰਂ ਪੁਰਃ ਚ੍ ਪਿਤਰਂ ਚ ਪ੍ਰਯਨ੍ਤ੍ਸ੍ਵਃ

ਇਹ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਤੇ ਪਿਉ ਕੋਲ, ਆਪਣਾ ਘਰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ।

ਅ ਅਨ੍ਤਸ਼੍ਚਰਤਿ ਰੋਚਨਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਦਪਾਨਤੀ ਚ੍ ਵ੍ਯਖ੍ਯਨ੍ਮਹਿषੋ ਦਿਵਮ੍

ਉਹ ਚਮਕਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਤੇ ਨਿਕਾਸੀ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।

ਅ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਧਾਮ ਵਿ ਰਾਜਤਿ ਵਾਕ੍ਪਤਙ੍ਗਾਯ ਧੀਯਤੇ ਚ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਵਸ੍ਤੋਰਹ ਦ੍ਯੁਭਿਃ

ਉਹ ਤੀਹ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਬਾਣੀ ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਰ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

षष੍ਠ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅ ਉਪਪ੍ਰਯਨ੍ਤੋ ਅਧ੍ਵਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵੋਚੇਮਾਗ੍ਨਯੇ ਚ੍ ਆਰੇ ਅਸ੍ਮੇ ਚ ਸ਼ृਣ੍ਵਤੇ

ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਲਈ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰੀਏ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੂਰ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣ।

ਅ ਯਃ ਸ੍ਨੀਹਿਤੀषੁ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਃ ਸਂਜਗ੍ਮਾਨਾਸੁ ਕृष੍ਟਿषੁ ਚ੍ ਅਰਕ੍ਸ਼ਦ੍ਦਾਸ਼ੁषੇ ਗਯਮ੍

ਜੋ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਭਗਤ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।

ਅ ਸ ਨੋ ਵੇਦੋ ਅਮਾਤ੍ਯਮਗ੍ਨੀ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਸ਼ਨ੍ਤਮਃ ਚ੍ ਉਤਾਸ੍ਮਾਨ੍ਪਾਤ੍ਵਂਹਸਃ

ਅੱਗ, ਜੋ ਸਭ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਘਰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਰੱਖੇ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਏ।

ਅ ਉਤ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਜਨ੍ਤਵ ਉਦਗ੍ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਰਹਾਜਨਿ ਚ੍ ਧਨਞ੍ਜਯੋ ਰਣੇਰਣੇ

ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਕਹਿਣ: ਅੱਗ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਕੇ ਧਨ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅ ਅਗ੍ਨੇ ਯੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਯੇ ਤਵਾਸ਼੍ਵਾਸੋ ਦੇਵ ਸਾਧਵਃ ਚ੍ ਅਰਂ ਵਹਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼ਵਃ

ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਉਹ ਘੋੜੇ ਜੋ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋੜ ਦੇ।

ਅ ਅਚ੍ਛਾ ਨੋ ਯਾਹ੍ਯਾ ਵਹਾਭਿ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ ਵੀਤਯੇ ਚ੍ ਆ ਦੇਵਾਨ੍ਤ੍ਸੋਮਪੀਤਯੇ

ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਵਾਹਕ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ।

ਅ ਉਦਗ੍ਨੇ ਭਾਰਤ ਦ੍ਯੁਮਦਜਸ੍ਰੇਣ ਦਵਿਦ੍ਯੁਤਤ੍ ਚ੍ ਸ਼ੋਚਾ ਵਿ ਭਾਹ੍ਯਜਰ

ਹੇ ਅੱਗ, ਚਮਕ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਨਾਲ। ਤੂੰ ਅਬਿਨਾਸੀ ਹੈਂ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕ।

ਪ੍ਰ ਸੁਨ੍ਵਾਨਾਯਾਨ੍ਧਸੋ ਮਰ੍ਤ੍ਤੋ ਨ ਵष੍ਟ ਤਦ੍ਵਚਃ ਅਪ ਸ਼੍ਵਾਨਮਰਾਧਸਂ ਹਤਾ ਮਖਂ ਨ ਭृਗਵਃ

ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਡੰਗਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਭਰਗੂਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤੀ ਕੁੱਤੇ ਤੋਂ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਸੀ।

ਆ ਜਾਮਿਰਤ੍ਕੇ ਅਵ੍ਯਤ ਭੁਜੇ ਨ ਪੁਤ੍ਰ ਓਣ੍ਯੋਃ ਸਰਜ੍ਜਾਰੋ ਨ ਯੋषਣਾਂ ਵਰੋ ਨ ਯੋਨਿਮਾਸਦਮ੍

ਜੁੜਵਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਵਰ, ਤੇ ਜਣਨੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆ ਬੈਠਿਆ।

ਸ ਵੀਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ਸਾਧਨੋ ਵਿ ਯਸ੍ਤਸ੍ਤਮ੍ਭ ਰੋਦਸੀ ਹਰਿਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਵ੍ਯਤ ਵੇਧਾ ਨ ਯੋਨਿਮਾਸਦਮ੍

ਉਹ ਵਿਰਲਾ ਜੋਗਾ ਵਾਲਾ ਵੀਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਥੰਮਿਆ, ਹਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ; ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।

ਅਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯੋ ਅਨਾ ਤ੍ਵਮਨਾਪਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਜਨੁषਾ ਸਨਾਦਸਿ ਯੁਧੇਦਾਪਿਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਸੇ

ਤੂੰ ਭਰਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਬੰਧੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।

ਨ ਕੀ ਰੇਵਨ੍ਤਂ ਸਖ੍ਯਾਯ ਵਿਨ੍ਦਸੇ ਪੀਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਸੁਰਾਸ਼੍ਵਃ ਯਦਾ ਕृਣੋषਿ ਨਦਨੁਂ ਸਮੂਹਸ੍ਯਾਦਿਤ੍ਪਿਤੇਵ ਹੂਯਸੇ

ਤੂੰ ਦੋਸਤ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਧਨਵਾਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦਾ; ਤੇਰੇ ਸੁੰਦਰ ਘੋੜੇ ਤੇਰੇ ਬੁਲਾਵੇ 'ਤੇ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੂੰ ਸਭਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੂਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।

ਆ ਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਮਾ ਸ਼ਤਂ ਯੁਕ੍ਤਾ ਰਥੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੁਜੋ ਹਰਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੇਸ਼ਿਨੋ ਵਹਨ੍ਤੁ ਸੋਮਪੀਤਯੇ

ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਸੌ ਪੀਲੇ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਇੰਦਰ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਲੈ ਆਉਣ।

ਆ ਤ੍ਵਾ ਰਥੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ ਹਰੀ ਮਯੂਰਸ਼ੇਪ੍ਯਾ ਸ਼ਿਤਿਪृष੍ਠਾ ਵਹਤਾਂ ਮਧ੍ਵੋ ਅਨ੍ਧਸੋ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਣਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ

ਤੇਰੇ ਪੀਲੇ, ਮੋਰ ਦੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਪੀਣ ਲਈ ਲੈ ਚਲਣ।

ਪਿਬਾ ਤ੍ਵਾਸ੍ਯ ਗਿਰ੍ਵਣਃ ਸੁਤਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਪਾ ਇਵ ਪਰਿष੍ਕृਤਸ੍ਯ ਰਸਿਨ ਇਯਮਾਸੁਤਿਸ਼੍ਚਾਰੁਰ੍ਮਦਾਯ ਪਤ੍ਯਤੇ

ਇਹ ਨਚੀੜਾ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀ, ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੀ ਤਿਆਰੀ ਵਾਲਾ, ਵਹਿੰਦਾ ਰਸ; ਇਹ ਚੜ੍ਹਾਈ ਤੇਰੇ ਸੁਖ ਲਈ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਆ ਸੋਤਾ ਪਰਿ षਿਞ੍ਚਤਾਸ਼੍ਵਂ ਨ ਸ੍ਤੋਮਮਪ੍ਤੁਰਂ ਰਜਸ੍ਤੁਰਮ੍ ਵਨਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਮੁਦਪ੍ਰੁਤਮ੍

ਜੋ ਨਚੀੜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਜਨ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਤਾਕਤਵਰ, ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ, ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ, ਵਹਾਉਣ।

ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਂ ਵृषਭਂ ਪਯੋਦੁਹਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਦੇਵਾਯ ਜਨ੍ਮਨੇ ऋਤੇਨ ਯ ऋਤਜਾਤੋ ਵਿਵਾਵृਧੇ ਰਾਜਾ ਦੇਵ ऋਤਂ ਬृਹਤ੍

ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਲਈ ਪਿਆਰਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਾ, ਵੱਡਾ ਸੱਚ।

ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਜਙ੍ਘਨਦ੍ਦ੍ਰਵਿਣਸ੍ਯੁਰ੍ਵਿਪਨ੍ਯਯਾ ਸਮਿਦ੍ਧਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਆਹੁਤਃ

ਅਗਨਿ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ; ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾ, ਜਗਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾਰ, ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਗਰ੍ਭੇ ਮਾਤੁਃ ਪਿਤੁष੍ਪਿਤਾ ਵਿਦਿਦ੍ਯੁਤਾਨੋ ਅਕ੍ਸ਼ਰੇ ਸੀਦਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮਾ

ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਾ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਟੱਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ, ਸੱਚ ਦੇ ਸਰੋਤ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਜਾਵਦਾ ਭਰ ਜਾਤਵੇਦੋ ਵਿਚਰ੍षਣੇ ਅਗ੍ਨੇ ਯਦ੍ਦੀਦਯਦ੍ਦਿਵਿ

ਜਾਤਵੇਦ, ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਲਿਆ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਅਗਨਿ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ।

ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇषਾ ਹੇਮਨਾ ਪੂਯਮਾਨੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵੇਭਿਃ ਸਮਪृਕ੍ਤ ਰਸਮ੍ ਸੁਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਰੇਭਨ੍ਮਿਤੇਵ ਸਦ੍ਮ ਪਸ਼ੁਮਨ੍ਤਿ ਹੋਤਾ

ਉਸ ਦਾ ਤੇਜ਼, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਸ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਨਚੀੜਾ ਹੋਇਆ, ਛਣਣੀ 'ਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਗੂੰਜਦਾ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਂਗ, ਹੋਤ੍ਰੀ ਪੂਜਾਰੀ।

ਭਦ੍ਰਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਸਮਨ੍ਯਾ ऽ ऽ ਵਸਾਨੋ ਮਹਾਨ੍ਕਵਿਰ੍ਨਿਵਚਨਾਨਿ ਸ਼ਂਸਨ੍ ਆ ਵਚ੍ਯਸ੍ਵ ਚਮ੍ਵੋਃ ਪੂਯਮਾਨੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੋ ਜਾਗृਵਿਰ੍ਦੇਵਵੀਤੌ

ਚੰਗੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸਦਾ ਜਾਗਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ।

ਸਮੁ ਪ੍ਰਿਯੋ ਮृਜ੍ਯਤੇ ਸਾਨੋ ਅਵ੍ਯੇ ਯਸ਼ਸ੍ਤਰੋ ਯਸ਼ਸਾਂ ਕ੍ਸ਼ੈਤੋ ਅਸ੍ਮੇ ਅਭਿ ਸ੍ਵਰ ਧਨ੍ਵਾ ਪੂਯਮਾਨੋ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ

ਪਿਆਰਾ, ਪਹਾੜੀ ਢਲਾਨ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਮਹਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੂੰਜਦਾ—ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।