ਅ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਰਾਧਸ੍ਪਤੇ ਰਾਧਸੋ ਮਹਃ ਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਯਾਸਿ ਵਿਧ੍ਰਤ੍ਤਾ ਚ੍ ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਮਘਵਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ ਸੁਤਾਵਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ
ਤੂੰ, ਹੇ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ, ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਗਾਇਕ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਤ੍ਵਂ ਸੋਮਾਸਿ ਧਾਰਯੁਰ੍ਮਨ੍ਦ੍ਰ ਓਜਿष੍ਠੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਚ੍ ਪਵਸ੍ਵ ਮਂਹਯਦ੍ਰਯਿਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈਂ, ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਵਗ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਆ।
ਅ ਤ੍ਵਂ ਸੁਤੋ ਮਦਿਨ੍ਤਮੋ ਦਧਨ੍ਵਾਨ੍ਮਤ੍ਸਰਿਨ੍ਤਮਃ ਚ੍ ਇਨ੍ਦੁਃ ਸਤ੍ਰਾਜਿਦਸ੍ਤृਤਃ
ਤੂੰ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਬੂੰਦ, ਜੋ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅ ਤ੍ਵਂ ਸੁष੍ਵਾਣੋ ਅਦ੍ਰਿਭਿਰਭ੍ਯਰ੍ष ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍ ਚ੍ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁष੍ਮਾ ਭਰ
ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਲੈ ਆ।
ਅ ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵਵੀਤਯ ਇਨ੍ਦੋ ਧਾਰਾਭਿਰੋਜਸਾ ਚ੍ ਆ ਕਲਸ਼ਂ ਮਧੁਮਾਨ੍ਤ੍ਸੋਮ ਨਃ ਸਦਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਵਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ। ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ, ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਆ, ਇਹ ਸਾਡਾ ਆਸਨ ਹੈ।
ਅ ਤਵ ਦ੍ਰਪ੍ਸਾ ਉਦਪ੍ਰੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਦਾਯ ਵਾਵृਧੁਃ ਚ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਾਸੋ ਅਮृਤਾਯ ਕਂ ਪਪੁਃ
ਤੇਰੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਬੂੰਦਾਂ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਸਤੀ ਲਈ ਵਧ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਤੈਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਪੀਤਾ ਹੈ।
ਅ ਆ ਨਃ ਸੁਤਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ ਪੁਨਾਨਾ ਧਾਵਤਾ ਰਯਿਮ੍ ਚ੍ ਵृष੍ਟਿਦ੍ਯਾਵੋ ਰੀਤ੍ਯਾਪਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਃ
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਸੁੱਧ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੋ। ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਵਗਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਨੇੜੇ ਆਉਣ।
ਅ ਪਰਿ ਤ੍ਯਂ ਹਰ੍ਯਤਂ ਹਰਿਂ ਬਭ੍ਰੁਂ ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਵਾਰੇਣ ਚ੍ ਯੋ ਦੇਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਂ ਇਤ੍ਪਰਿ ਮਦੇਨ ਸਹ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਸੁਨਹਿਰੀ, ਚਾਹਵਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਉਹ ਛਾਣਣ ਨਾਲ ਸੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਅ ਦ੍ਵਿਰ੍ਯਂ ਪਞ੍ਚ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸਂ ਸਖਾਯੋ ਅਦ੍ਰਿਸਂਹਤਮ੍ ਚ੍ ਪ੍ਰਿਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ੍ਨਾਪਯਨ੍ਤ ਊਰ੍ਮਯਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਪੰਜ ਲਹਿਰਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਦੋਸਤ ਹਨ, ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਚਾਹਵਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਪਾਤਵੇ ਵृਤ੍ਰਘ੍ਨੇ ਪਰਿ षਿਚ੍ਯਸੇ ਚ੍ ਨਰੇ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਤੇ ਵੀਰਾਯ ਸਦਨਾਸਦੇ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ, ਵਧੀਏ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਦਾਨੀ, ਵੀਰ ਤੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਤੂੰ ਵਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਮਹੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯਾਸ਼੍ਵੋ ਨ ਨਿਕ੍ਤੋ ਵਾਜੀ ਧਨਾਯ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਲਈ ਵਗ, ਜਿਵੇਂ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਘੋੜਾ, ਦੌਲਤ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ।
ਅ ਪ੍ਰ ਤੇ ਸੋਤਾਰੋ ਰਸਂ ਮਦਾਯ ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਸੋਮਂ ਮਹੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਯ
ਨਿਚੋੜਨ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਮਸਤੀ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਲਈ ਸੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਜਜ੍ਞਾਨਂ ਹਰਿਂ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਸੋਮਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯ ਇਨ੍ਦੁਮ੍
ਉਹ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਬੱਚੇ, ਹਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਧੋ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਸੋਮ, ਜੋ ਰਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੈ।
ਅ ਉषੋ षੁ ਜਾਤਮਪ੍ਤੁਰਂ ਗੋਭਿਰ੍ਭਙ੍ਗਂ ਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦੁਂ ਦੇਵਾ ਅਯਾਸਿषੁਃ
ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਕੀਤੇ ਰਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲਿਆ ਹੈ।
ਅ ਨੋ ਗਿਰੋ ਵਤ੍ਸਂ ਸਂਸ਼ਿਸ਼੍ਵਰੀਰਿਵ ਚ੍ ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹृਦਂਸਨਿਃ
ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਵਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅ ਅਰ੍षਾ ਨਃ ਸੋਮ ਸ਼ਂ ਗਵੇ ਧੁਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਮਿषਮ੍ ਚ੍ ਵਰ੍ਧਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ, ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਲਈ; ਪੂਰਨ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਵਗਾ, ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾ।
ਅ ਆ ਘਾ ਯੇ ਅਗ੍ਨਿਮਿਨ੍ਧਤੇ ਸ੍ਤृਣਨ੍ਤਿ ਬਰ੍ਹਿਰਾਨੁषਕ੍ ਚ੍ ਯੇषਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯੁਵਾ ਸਖਾ
ਜੋ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ ਮਿੱਤਰ ਹੈ—
ਅ ਬृਹਨ੍ਨਿਦਿਧ੍ਮ ਏषਾਂ ਭੂਰਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪृਥੁਃ ਸ੍ਵਰੁਃ ਚ੍ ਯੇषਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯੁਵਾ ਸਖਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਬਹੁਤ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ ਮਿੱਤਰ ਹੈ।
ਅ ਅਯੁਦ੍ਧ ਇਦ੍ਯੁਧਾ ਵृਤਂ ਸ਼ੂਰ ਆਜਤਿ ਸਤ੍ਵਭਿਃ ਚ੍ ਯੇषਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯੁਵਾ ਸਖਾ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ, ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੀਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ ਮਿੱਤਰ ਹੈ।
ਅ ਯ ਏਕ ਇਦ੍ਵਿਦਯਤੇ ਵਸੁ ਮਰ੍ਤ੍ਤਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਚ੍ ਈਸ਼ਾਨੋ ਅਪ੍ਰਤਿष੍ਕੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਙ੍ਗ
ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਦਾਸਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਅ ਯਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਾ ਬਹੁਭ੍ਯ ਆ ਸੁਤਾਵਾਂ ਆਵਿਵਾਸਤਿ ਚ੍ ਉਗ੍ਰਂ ਤਤ੍ਪਤ੍ਯਤੇ ਸ਼ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਙ੍ਗ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਭਾਰੀ ਤਾਕਤ ਵਾਸਤੇ ਹੈ।
ਅ ਕਦਾ ਮਰ੍ਤ੍ਤਮਰਾਧਸਂ ਪਦਾ ਕ੍ਸ਼ੁਮ੍ਪਮਿਵ ਸ੍ਫੁਰਤ੍ ਚ੍ ਕਦਾ ਨਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਵਦ੍ਗਿਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਙ੍ਗ
ਕਦੋਂ ਇੰਦਰ ਬੇਇਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਵਾਂਗ ਕੁਚਲ ਦੇਵੇਗਾ? ਕਦੋਂ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਸੁਣੇਗਾ?
ਅ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾ ਗਾਯਤ੍ਰਿਣੋ ऽਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਕਮਰ੍ਕਿਣਃ ਚ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤ ਉਦ੍ਵਂਸ਼ਮਿਵ ਯੇਮਿਰੇ
ਗਾਇਕ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਚਾਰਕ ਤੈਨੂੰ ਭਜਨ ਨਾਲ ਸਲਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਪੁਰੋਹਿਤ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਜੁਤਦੇ ਹਨ।
ਅ ਯਤ੍ਸਾਨੋਃ ਸਾਨ੍ਵਾਰੁਹੋ ਭੂਰ੍ਯਸ੍ਪष੍ਟ ਕਰ੍ਤ੍ਤ੍ਵਮ੍ ਚ੍ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਰ੍ਥਂ ਚੇਤਤਿ ਯੂਥੇਨ ਵृष੍ਣਿਰੇਜਤਿ
ਜਦ ਤੂੰ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ, ਅਨੇਕ ਅਚੰਭੇ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਦੋਂ ਇੰਦਰ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਬਲਵਾਨ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਅ ਯੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਕੇਸ਼ਿਨਾ ਹਰੀ ਵृषਣਾ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਾ ਚ੍ ਅਥਾ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਪਾ ਗਿਰਾਮੁਪਸ਼੍ਰੁਤਿਂ ਚਰ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਕੇਸਰੀ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ, ਹੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ।
षष੍ਠ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅ ਸੁषਮਿਦ੍ਧੋ ਨ ਆ ਵਹ ਦੇਵਾਂ ਅਗ੍ਨੇ ਹਵਿष੍ਮਤੇ ਚ੍ ਹੋਤਃ ਪਾਵਕ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਚ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਲਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ, ਹੇ ਅੱਗ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਤ੍ਰ, ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਅ ਮਧੁਮਨ੍ਤਂ ਤਨੂਨਪਾਦ੍ਯਜ੍ਞਂ ਦੇਵੇषੁ ਨਃ ਕਵੇ ਚ੍ ਅਦ੍ਯਾ ਕृਣੁਯ੍ਹੂਤਯੇ
ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾਸ ਭਰਿਆ, ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰ, ਸੱਦੇ ਲਈ।
ਅ ਨਰਾਸ਼ਂਸਮਿਹ ਪ੍ਰਿਯਮਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞ ਉਪ ਹ੍ਵਯੇ ਚ੍ ਮਧੁਜਿਹ੍ਵਂ ਹਵਿष੍ਕृਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਨਰਾਸ਼ੰਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਮਿੱਠੀ ਜੀਭ ਵਾਲੇ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਹਵਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਹਾਂ।
ਅ ਅਗ੍ਨੇ ਸੁਖਤਮੇ ਰਥੇ ਦੇਵਾਂ ਈਡਿਤ ਆ ਵਹ ਚ੍ ਅਸਿ ਹੋਤਾ ਮਨੁਰ੍ਹਿਤਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੇ ਸਤਿਕਾਰਤ ਦੇਵਤੇ ਲਿਆ; ਤੂੰ ਉਹ ਹੋਤ੍ਰ ਹੈਂ ਜੋ ਮਨੂ ਨੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।
ਅ ਯਦਦ੍ਯ ਸੂਰ ਉਦਿਤੇ ऽਨਾਗਾ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਚ੍ ਸੁਵਾਤਿ ਸਵਿਤਾ ਭਗਃ
ਜਦ ਅੱਜ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਭਗਾ, ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਬਖ਼ਸ਼ਦੇ ਹਨ।