ਅ ਸ ਸੁਤਃ ਪੀਤਯੇ ਵृषਾ ਸੋਮਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਰ੍षਤਿ ਚ੍ ਵਿਘ੍ਨਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਦੇਵਯੁਃ
ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਲਵਾਨ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੋ ਹਰਿਰਰ੍षਤਿ ਧਰ੍ਣਸਿਃ ਚ੍ ਅਭਿ ਯੋਨਿਂ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍
ਇਹ ਸਮਝਦਾਰ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਜਨਮ-ਥਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸ ਵਾਜੀ ਰੋਚਨਾ ਦਿਵਃ ਪਵਮਾਨੋ ਵਿ ਧਾਵਤਿ ਚ੍ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਾ ਵਾਰਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਇਹ ਘੋੜਾ, ਪਵਮਾਨਾ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਅਟੱਲ ਟੀਕੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸ ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਯਾਧਿ ਸਾਨਵਿ ਪਵਮਾਨੋ ਅਰੋਚਯਤ੍ ਚ੍ ਜਾਮਿਭਿਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸਹ
ਇਹ ਪਵਮਾਨਾ, ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਆਪਣੇ ਸੱਜਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਵृषਾ ਸੁਤੋ ਵਰਿਵੋਵਿਦਦਾਭ੍ਯਃ ਚ੍ ਸੋਮੋ ਵਾਜਮਿਵਾਸਰਤ੍
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਅਜੇਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੌੜਾ ਰਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸ ਦੇਵਃ ਕਵਿਨੇषਿਤੋ ऽਭਿ ਦ੍ਰੋਣਾਨਿ ਧਾਵਤਿ ਚ੍ ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਂਹਯਨ੍
ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਇੰਦੁ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਡਿਆਈ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਯਃ ਪਾਵਮਾਨੀਰਧ੍ਯੇਤ੍ਯृषਿਭਿਃ ਸਮ੍ਭृਤਂ ਰਸਮ੍ ਚ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਸ ਪੂਤਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸ੍ਵਦਿਤਂ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਨਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਵਮਾਨੀ ਭਜਨ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸਰਵੋਤਮ ਰਸ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹਰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਸੁਆਦਲੀ ਬਣੀ ਹੈ।
ਅ ਪਾਵਮਾਨੀਰ੍ਯੋ ਅਧ੍ਯੇਤ੍ਯृषਿਭਿਃ ਸਮ੍ਭृਤਂ ਰਸਮ੍ ਚ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਦੁਹੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਸਰ੍ਪਿਰ੍ਮਧੂਦਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਵਮਾਨੀ ਭਜਨ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸਰਵੋਤਮ ਰਸ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਆਪ ਹੀ ਦੁੱਧ, ਘਿਉ, ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅ ਪਾਵਮਾਨੀਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨੀਃ ਸੁਦੁਘਾ ਹਿ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਃ ਚ੍ ऋषਿਭਿਃ ਸਂਭृਤੋ ਰਸੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇष੍ਵਮृਤਂ ਹਿਤਮ੍
ਪਾਵਮਾਨੀ ਭਜਨ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਦੈਨ ਵਾਲੇ, ਘਿਉ ਵਾਂਗ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਰਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰਤਾ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅ ਪਾਵਮਾਨੀਰ੍ਦਧਨ੍ਤੁ ਨ ਇਮਂ ਲੋਕਮਥੋ ਅਮੁਮ੍ ਚ੍ ਨੋ ਦੇਵੀਰ੍ਦੇਵੈਃ ਸਮਾਹृਤਾਃ
ਪਾਵਮਾਨੀ ਭਜਨ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਅਗਲਾ ਸੰਸਾਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ, ਇਹ ਦੇਵੀਆਂ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਅ ਯੇਨ ਦੇਵਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪੁਨਤੇ ਸਦਾ ਚ੍ ਤੇਨ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰੇਣ ਪਾਵਮਾਨੀਃ ਪੁਨਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਪਾਵਮਾਨੀ ਭਜਨ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ।
ਅ ਪਾਵਮਾਨੀਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨੀਸ੍ਤਾਭਿਰ੍ਗਚ੍ਛਤਿ ਨਾਨ੍ਦਨਮ੍ ਚ੍ ਪੁਣ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍ਯਮृਤਤ੍ਵਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਪਾਵਮਾਨੀ ਭਜਨ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਆਨੰਦ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਅਗਨ੍ਮ ਮਹਾ ਨਮਸਾ ਯਵਿष੍ਠਂ ਯੋ ਦੀਦਾਯ ਸਮਿਦ੍ਧਃ ਸ੍ਵੇ ਦੁਰੋਣੇ ਚ੍ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਂ ਰੋਦਸੀ ਅਨ੍ਤਰੁਰ੍ਵੀ ਸ੍ਵਾਹੁਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਞ੍ਚਮ੍
ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਗਮਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ।
ਅ ਸ ਮਹ੍ਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਸਾਹ੍ਵਾਨਗ੍ਨਿ ष੍ਟਵੇ ਦਮ ਆ ਜਾਤਵੇਦਾਃ ਚ੍ ਸ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿषਦ੍ਦੁਰਿਤਾਦਵਦ੍ਯਾਦਸ੍ਮਾਨ੍ਗृਣਤ ਉਤ ਨੋ ਮਘੋਨਃ
ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਜੋ ਸੱਦਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਘਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਾ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਤੇ ਜਦ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹੀਏ, ਸਾਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਦੇ।
ਅ ਤ੍ਵਂ ਵਰੁਣ ਉਤ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਾਂ ਮਤਿਭਿਰ੍ਵਸਿष੍ਠਾਃ ਚ੍ ਤ੍ਵੇ ਵਸੁ ਸੁषਣਨਾਨਿ ਸਨ੍ਤੁ ਯੂਯਂ ਪਾਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਃ ਸਦਾ ਨਃ
ਹੇ ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਹੋਣ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਬਚਾਓ।
ਅ ਮਹਾਂ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯ ਓਜਸਾ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਵृष੍ਟਿਮਾਂ ਇਵ ਚ੍ ਸ੍ਤੋਮੈਰ੍ਵਤ੍ਸਸ੍ਯ ਵਾਵृਧੇ
ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬਦਲ ਵਰਖਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਵੱਛੇ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ ਹੈ।
ਅ ਕਣ੍ਵਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਯਦਕ੍ਰਤ ਸ੍ਤੋਮੈਰ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਾਧਨਮ੍ ਚ੍ ਜਾਮਿ ਬ੍ਰੁਵਤ ਆਯੁਧਾ
ਜਦ ਕਣਵਿਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਦਾ ਕਰਤਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਹੇ ਸੱਜਣ, ਤੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸ।
ਅ ਪ੍ਰਜਾਮृਤਸ੍ਯ ਪਿਪ੍ਰਤਃ ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਭਰਨ੍ਤ ਵਹ੍ਨਯਃ ਚ੍ ਵਿਪ੍ਰਾ ऋਤਸ੍ਯ ਵਾਹਸਾ
ਜਦ ਅਗਨੀਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਵਾਹਕ ਹਨ, ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਿਤ ਦਾ ਬੋਝ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ।
ਅ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਜਿਘ੍ਨਤੋ ਹਰੇਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾ ਅਸृਕ੍ਸ਼ਤ ਚ੍ ਜੀਰਾ ਅਜਿਰਸ਼ੋਚਿषਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਜਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਗੀਆਂ ਹਨ; ਪੁਰਾਣੇ, ਪਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੇਂ ਅੱਗ ਵਾਲੇ।
ਅ ਪਵਮਾਨੋ ਰਥੀਤਮਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇਭਿਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਮਃ ਚ੍ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਰੁਦ੍ਗਣਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥੀ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ।
ਅ ਪਵਮਾਨ੍ ਵ੍ਯਸ਼੍ਨੁਹਿ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਵਾਜਸਾਤਮਃ ਚ੍ ਦਧਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਭਜਨ ਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼।
ਅ ਪਰੀਤੋ षਿਞ੍ਚਤਾ ਸੁਤਂ ਸੋਮੋ ਯ ਉਤ੍ਤਮਂ ਹਵਿਃ ਚ੍ ਦਧਨ੍ਵਾਂ ਯੋ ਨਰ੍ਯੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ਤਰਾ ਸੁषਾਵ ਸੋਮਮਦ੍ਰਿਭਿਃ
ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹਵਨ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੋਂ ਵਗਾਓ। ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਮਨੁੱਖ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਦਾ ਹੈ।
ਅ ਨੂਨਂ ਪੁਨਾਨੋ ऽਵਿਭਿਃ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵਾਦਬ੍ਧਃ ਸੁਰਭਿਨ੍ਤਰਃ ਚ੍ ਸੁਤੇ ਚਿਤ੍ਵਾਪ੍ਸੁ ਮਦਾਮੋ ਅਨ੍ਧਸਾ ਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਤੋ ਗੋਭਿਰੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਹੁਣ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੋਂ ਵਗੇ, ਬੇਬੰਧ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧੀ ਹੋਵੇ। ਦਬਾਉਣ ਵੇਲੇ ਵੀ ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਮ ਦਾ ਰਸ ਚੱਖਦਾ ਹੈ, ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਅ ਪਰਿ ਸ੍ਵਾਨਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ ਦੇਵਮਾਦਨਃ ਕ੍ਰਤੁਰਿਨ੍ਦੁਰ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਗੂੰਜਦਾਰ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਸੋਮ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਚਾਰ ਪਾਸੋਂ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਅ ਅਸਾਵਿ ਸੋਮੋ ਅਰੁषੋ ਵृषਾ ਹਰੀ ਰਾਜੇਵ ਦਸ੍ਮੋ ਅਭਿ ਗਾ ਅਚਿਕ੍ਰਦਤ੍ ਚ੍ ਪੁਨਾਨੋ ਵਾਰਮਤ੍ਯੇष੍ਯਵ੍ਯਯਂ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਨ ਯੋਨਿਂ ਘृਤਵਨ੍ਤਮਾਸਦਤ੍
ਉਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਚੜ੍ਹਦੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਦਾ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਗਾਂਵਾਂ ਵੱਲ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਾ ਮਿਟਣ ਵਾਲੀ ਓਟ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਉਹ ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਪਿਤਾ ਮਹਿषਸ੍ਯ ਪਰ੍ਣਿਨੋ ਨਾਭਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਗਿਰਿषੁ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਦਧੇ ਚ੍ ਸ੍ਵਸਾਰ ਆਪੋ ਅਭਿ ਗਾ ਉਦਾਸਰਨ੍ਤ੍ਸਂ ਗ੍ਰਾਵਭਿਰ੍ਵਸਤੇ ਵੀਤੇ ਅਧ੍ਵਰੇ
ਪਰਜਨਯਾ ਸੀੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹੀਸ਼ ਦਾ ਪਿਓ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਟਿਕਾਣਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਹਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅ ਕਵਿਰ੍ਵੇਧਸ੍ਯਾ ਪਰ੍ਯੇषਿ ਮਾਹਿਨਮਤ੍ਯੋ ਨ ਮृष੍ਟੋ ਅਭਿ ਵਾਜਮਰ੍षਸਿ ਚ੍ ਅਪਸੇਧਨ੍ਦੁਰਿਤਾ ਸੋਮ ਨੋ ਮृਡ ਘृਤਾ ਵਸਾਨਃ ਪਰਿ ਯਾਸਿ ਨਿਰ੍ਣਿਜਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਰਚਨਹਾਰ ਦੀ ਵੱਡਿਆਈ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ ਤੂੰ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਘੜੇ ਦੇ ਗੇਰੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਸ਼੍ਰਾਯਨ੍ਤ ਇਵ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਤ ਚ੍ ਵਸੂਨਿ ਜਾਤੋ ਜਨਿਮਾਨ੍ਯੋਜਸਾ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਗਂ ਨ ਦੀਧਿਮਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਐਸੇ ਤੱਕਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵੱਲ। ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੋਵੇ।
ਅ ਅਲਰ੍षਿਰਾਤਿਂ ਵਸੁਦਾਮੁਪ ਸ੍ਤੁਹਿ ਭਦ੍ਰਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਤਯਃ ਚ੍ ਯੋ ਅਸ੍ਯ ਕਾਮਂ ਵਿਧਤੋ ਨ ਰੋषਤਿ ਮਨੋ ਦਾਨਾਯ ਚੋਦਯਨ੍
ਦਾਤਾ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ, ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਨੇਮਤਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ, ਉਹ ਦਿਲੋਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵੱਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅ ਯਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਯਾਮਹੇ ਤਤੋ ਨੋ ਅਭ੍ਯਂ ਕृਧਿ ਚ੍ ਮਘਵਨ੍ਛਗ੍ਧਿ ਤਵ ਤਨ੍ਨ ਊਤਯੇ ਵਿ ਦ੍ਵਿषੋ ਵਿ ਮृਧੋ ਜਹਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇ।