ਸਾਮਵੇਦਃ

ਅ ਉਭਯਂ ਸ਼ृਣਵਚ੍ਚ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਰ੍ਵਾਗਿਦਂ ਵਚਃ ਚ੍ ਸਤ੍ਰਾਚ੍ਯਾ ਮਘਵਾਨ੍ਤ੍ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਧਿਯਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਆ ਗਮਤ੍

ਇੰਦਰ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਬਚਨ ਵੱਲ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਦਾਤਾ, ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੇ ਅਕਲ ਨਾਲ ਆਵੇ।

ਅ ਤਂ ਹਿ ਸ੍ਵਰਾਜਂ ਵृषਭਂ ਤਮੋਜਸਾ ਧਿषਣੇ ਨਿष੍ਟਤਕ੍ਸ਼ਤੁਃ ਚ੍ ਉਤੋਪਮਾਨਾਂ ਪ੍ਰਥਮੋ ਨਿ षੀਦਸਿ ਸੋਮਕਾਮਂ ਹਿ ਤੇ ਮਨਃ

ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਸਰਵੋਚ ਬਲਵਾਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਮਨ ਸੋਮ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅ ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵ ਆਯੁषਗਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਤੁ ਤੇ ਮਦਃ ਚ੍ ਵਾਯੁਮਾ ਰੋਹ ਧਰ੍ਮਣਾ

ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁੱਧ ਕਰ; ਤੇਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ; ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਾਯੂ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹ।

ਅ ਪਵਮਾਨ ਨਿ ਤੋਸ਼ਸੇ ਰਯਿਂ ਸੋਮ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦੋ ਸਮੁਦ੍ਰਮਾ ਵਿਸ਼

ਹੇ ਸੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਇੰਦੂ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ।

ਅ ਅਪਘ੍ਨਨ੍ਪਵਸੇ ਮृਧਃ ਕ੍ਰਤੁਵਿਤ੍ਸੋਮ ਮਤ੍ਸਰਃ ਚ੍ ਨੁਦਸ੍ਵਾਦੇਵਯੁਂ ਜਨਮ੍

ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ।

ਅ ਅਭੀ ਨੋ ਵਾਜਸਾਤਮਂ ਰਯਿਮਰ੍ष ਸ਼ਤਸ੍ਪृਹਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦੋ ਸਹਸ੍ਰਭਰ੍ਣਸਂ ਤੁਵਿਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਵਿਭਾਸਹਮ੍

ਹੇ ਇੰਦੂ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ।

ਅ ਵਯਂ ਤੇ ਅਸ੍ਯ ਰਾਧਸੋ ਵਸੋਰ੍ਵਸੋ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਃ ਚ੍ ਨਿ ਨੇਦਿष੍ਠਤਮਾ ਇषਃ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਮ੍ਨੇ ਤੇ ਆਧ੍ਰਿਗੋ

ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹੁਣਯੋਗ; ਅਸੀਂ, ਹੇ ਆਧ੍ਰਿਗੁ, ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲੇ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋਈਏ।

ਅ ਪਰਿ ਸ੍ਯ ਸ੍ਵਾਨੋ ਅਕ੍ਸ਼ਰਿਦਿਨ੍ਦੁਰਵ੍ਯੇ ਮਦਚ੍ਯੁਤਃ ਚ੍ ਧਾਰਾ ਯ ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਭ੍ਰਾਜਾ ਨ ਯਾਤਿ ਗਵ੍ਯਯੁਃ

ਸੋਮ ਦੀ ਗੂੰਜਦਾਰ ਧਾਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਢਲਕਦੀ ਹੋਈ; ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਹੋਈ ਧਾਰ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਤੁਰ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਅ ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਮਹਾਨ੍ਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਪਿਤਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿ ਧਾਮ

ਹੇ ਸੋਮ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁੱਧ ਕਰ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।

ਅ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸੋਮ ਦਿਵੇ ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਸ਼ਂ ਚ ਪ੍ਰਜਾਭ੍ਯਃ

ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਲਈ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੁੱਧ ਕਰ।

ਅ ਦਿਵੋ ਧਰ੍ਤ੍ਤਾਸਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਪੀਯੂषਃ ਸਤ੍ਯੇ ਵਿਧਰ੍ਮਨ੍ਵਾਜੀ ਪਵਸ੍ਵ

ਤੂੰ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਸੱਚੇ ਨਿਯਮਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁੱਧ ਕਰ।

ਅ ਪ੍ਰੇष੍ਠਂ ਵੋ ਅਤਿਰ੍ਥਿਂ ਸ੍ਤੁषੇ ਮਿਤ੍ਰਮਿਵ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਚ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਰਥਂ ਨ ਵੇਦ੍ਯਮ੍

ਹੇ ਅੱਗ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਦੋਸਤ ਵਰਗਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਅ ਕਵਿਮਿਵ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸ੍ਯਂ ਯਂ ਦੇਵਾਸ ਇਤਿ ਦ੍ਵਿਤਾ ਚ੍ ਨਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇष੍ਵਾਦਧੁਃ

ਜਿਵੇਂ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਅ ਤ੍ਵਂ ਯਵਿष੍ਠ ਦਾਸ਼ੁषੋ ਨ੍ਰ੍^ਈਂਪਾਹਿ ਸ਼ृਣੁਹੀ ਗਿਰਃ ਚ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਤੋਕਮੁਤ ਤ੍ਮਨਾ

ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਡੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਸੁਣ, ਸਾਡੀ ਔਲਾਦ ਦੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਆਪ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।

ਅ ਏਨ੍ਦ੍ਰ ਨੋ ਗਧਿ ਪ੍ਰਿਯ ਸਤ੍ਰਾਜਿਦਗੋਹ੍ਯ ਚ੍ ਗਿਰਿਰ੍ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪृਥੁਃ ਪਤਿਰ੍ਦਿਵਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਯਸ਼ਸਵੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇ, ਜੋ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਵੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।

ਅ ਅਭਿ ਹਿ ਸਤ੍ਯ ਸੋਮਪਾ ਉਭੇ ਬਭੂਥ ਰੋਦਸੀ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸਿ ਸੁਨ੍ਵਤੋ ਵृਧਃ ਪਤਿਰ੍ਦਿਵਃ

ਹੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।

ਅ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੀਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਧਰ੍ਤ੍ਤਾ ਪੁਰਾਮਸਿ ਚ੍ ਹਨ੍ਤਾ ਦਸ੍ਯੋਰ੍ਮਨੋਰ੍ਵृਧਃ ਪਤਿਰ੍ਦਿਵਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣਿਆ, ਦੱਸਿਉਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।

ਅ ਪੁਰਾਂ ਭਿਨ੍ਦੁਰ੍ਯੁਵਾ ਕਵਿਰਮਿਤੌਜਾ ਅਜਾਯਤ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣੋ ਧਰ੍ਤ੍ਤਾ ਵਜ੍ਰੀ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਃ

ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਬੇਹਦ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣ ਕੇ, ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਜਨਮਿਆ।

ਅ ਤ੍ਵਂ ਵਲਸ੍ਯ ਗੋਮਤੋ ऽਪਾਵਰਦ੍ਰਿਵੋ ਬਿਲਮ੍ ਚ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਾ ਅਬਿਭ੍ਯੁषਸ੍ਤੁਜ੍ਯਮਾਨਾਸ ਆਵਿषੁਃ

ਹੇ ਗੱਜਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵਾਲਾ ਦੀ ਗੁਫਾ ਖੋਲ੍ਹੀ; ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੀ ਸਰਨ ਆਏ।

ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੀਸ਼ਾਨਮੋਜਸਾਭਿ ਸ੍ਤੋਮੈਰਨੂषਤ ਚ੍ ਸਹਸ੍ਰਂ ਯਸ੍ਯ ਰਾਤਯ ਉਤ ਵਾ ਸਨ੍ਤਿ ਭੂਯਸੀਃ

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਿਮਰਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਨ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹਨ।

ਪਞ੍ਚਮ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅ ਅਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਥਮੇ ਵਿਧਰ੍ਮਂ ਜਨਯਨ੍ਪ੍ਰਜਾ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਗੋਪਾਃ ਚ੍ ਵृषਾ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਧਿ ਸਾਨੋ ਅਵ੍ਯੇ ਬृਹਤ੍ਸੋਮੋ ਵਾਵृਧੇ ਸ੍ਵਾਨੋ ਅਦ੍ਰਿਃ

ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਾਇਦਾ ਬਣਾਇਆ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਪੱਥਰ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ।

ਅ ਮਤ੍ਸਿ ਵਾਯੁਮਿष੍ਟਯੇ ਰਾਧਸੇ ਚ ਮਤ੍ਸਿ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਪੂਯਮਾਨਃ ਚ੍ ਮਤ੍ਸਿ ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਮਾਰੁਤਂ ਮਤ੍ਸਿ ਦੇਵਾਨ੍ਮਤ੍ਸਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਦੇਵ ਸੋਮ

ਹੇ ਵਾਯੂ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ।

ਅ ਮਹਤ੍ਤਤ੍ਸੋਮੋ ਮਹਿषਸ਼੍ਚਕਾਰਾਪਾਂ ਯਦ੍ਗਰ੍ਭੋ ऽਵृਣੀਤ ਦੇਵਾਨ੍ ਚ੍ ਅਦਧਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰੇ ਪਵਮਾਨ ਓਜੋ ऽਜਨਯਤ੍ਸੂਰ੍ਯੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰਿਨ੍ਦੁਃ

ਉਹ ਵੱਡਾ ਸੋਮਾ, ਜਦ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਾਂਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।

ਅ ਏष ਦੇਵੋ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪਰ੍ਣਵੀਰਿਵ ਦੀਯਤੇ ਚ੍ ਅਭਿ ਦ੍ਰੋਣਾਨ੍ਯਾਸਦਮ੍

ਇਹ ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਟਾਹਣੀ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅ ਏष ਵਿਪ੍ਰੈਰਭਿष੍ਟੁਤੋ ऽਪੋ ਦੇਵੋ ਵਿ ਗਾਹਤੇ ਚ੍ ਦਧਦ੍ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ

ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤਿਆ ਗਿਆ ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਅ ਏष ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ੂਰੋ ਯਨ੍ਨਿਵ ਸਤ੍ਵਭਿਃ ਚ੍ ਪਵਮਾਨਃ ਸਿषਾਸਤਿ

ਇਹ ਤਾਕਤਵਰ ਪਵਮਾਨਾ, ਹੀਰੋ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।

ਅ ਏष ਦੇਵੋ ਰਥਰ੍ਯਤਿ ਪਵਮਾਨੋ ਦਿਸ਼ਸ੍ਯਤਿ ਚ੍ ਆਵਿष੍ਕृਣੋਤਿ ਵਗ੍ਵਨੁਮ੍

ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਪਵਮਾਨਾ, ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਧੁਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅ ਏष ਦੇਵੋ ਵਿਪਨ੍ਯੁਭਿਃ ਪਵਮਾਨ ऋਤਾਯੁਭਿਃ ਚ੍ ਹਰਿਰ੍ਵਾਜਾਯ ਮृਜ੍ਯਤੇ

ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਰੀਤ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅ ਏष ਦੇਵੋ ਵਿਪਾ ਕृਤੋ ऽਤਿ ਹ੍ਵਰਾਂਸਿ ਧਾਵਤਿ ਚ੍ ਪਵਮਾਨੋ ਅਦਾਭ੍ਯਃ

ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਵਮਾਨਾ ਅਜੇਤੂ ਹੈ।