ਸਾਮਵੇਦਃ

ਅ ਅਪਘ੍ਨਨ੍ਪਵਤੇ ਮृਧੋ ऽਪ ਸੋਮੋ ਅਰਾਵ੍ਣਃ ਚ੍ ਗਚ੍ਛਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਮ੍

ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ।

ਅ ਮਹੋ ਨੋ ਰਾਯ ਆ ਭਰ ਪਵਮਾਨ ਜਹੀ ਮृਧਃ ਚ੍ ਰਾਸ੍ਵੇਨ੍ਦੋ ਵੀਰਵਦ੍ਯਸ਼ਃ

ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਦੇ, ਤੇ ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਰਿਆਂ ਵਾਲੀ ਇੱਜ਼ਤ ਬਖ਼ਸ਼।

ਅ ਨ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਂ ਚ ਨ ਹ੍ਰੁਤੋ ਰਾਧੋ ਦਿਤ੍ਸਨ੍ਤਮਾ ਮਿਨਨ੍ ਚ੍ ਯਤ੍ਪੁਨਾਨੋ ਮਖਸ੍ਯਸੇ

ਜਦ ਤੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਨਾਂ ਸੌ ਧਨ ਤੇ ਨਾਂ ਚੋਰੀ ਹੋਇਆ ਧਨ ਤੈਨੂੰ ਘਟਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਅ ਅਯਾ ਪਵਸ੍ਵ ਧਾਰਯਾ ਯਯਾ ਸੂਰ੍ਯਮਰੋਚਯਃ ਚ੍ ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਮਾਨੁषੀਰਪਃ

ਉਸ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਵਹਿ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਅ ਅਯੁਕ੍ਤ ਸੂਰ ਏਤਸ਼ਂ ਪਵਮਾਨੋ ਮਨਾਵਧਿ ਚ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣ ਯਾਤਵੇ

ਸੂਰਜ ਨੇ ਏਤਸ਼ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।

ਅ ਉਤ ਤ੍ਯਾ ਹਰਿਤੋ ਰਥੇ ਸੂਰੋ ਅਯੁਕ੍ਤ ਯਾਤਵੇ ਚ੍ ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍

ਉਹ ਹਰੇ ਘੋੜੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਲੋਕ ਸੋਮਾ ਨੂੰ 'ਇੰਦਰ' ਆਖਦੇ ਹਨ।

ਅ ਅਗ੍ਨਿਂ ਵੋ ਦੇਵਮਗ੍ਨਿਭਿਃ ਸਜੋषਾ ਯਜਿष੍ਠਂ ਦੂਤਮਧ੍ਵਰੇ ਕृਣੁਧ੍ਵਮ੍ ਚ੍ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਨਿਧ੍ਰੁਵਿਰृਤਾਵਾ ਤਪੁਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾ ਘृਤਾਨ੍ਨਃ ਪਾਵਕਃ

ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਹੋਰ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਦਾ ਦੂਤ ਬਣਾਓ; ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ, ਬਲਵਾਨ, ਉੱਚਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਘਿਉਂ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਅ ਪ੍ਰੋਥਦਸ਼੍ਵੋ ਨ ਯਵਸੇ ऽਵਿष੍ਯਨ੍ਯਦਾ ਮਹਃ ਸਂਵਰਣਾਦ੍ਵ੍ਯਸ੍ਥਾਤ੍ ਚ੍ ਆਦਸ੍ਯ ਵਾਤੋ ਅਨੁ ਵਾਤਿ ਸ਼ੋਚਿਰਧ ਸ੍ਮ ਤੇ ਵ੍ਰਜਨਂ ਕृष੍ਣਮਸ੍ਤਿ

ਚਰਾਗਾਹ ਵਿੱਚ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਹੰਕਾਰਦਾ, ਉਹ ਮਹਾਨਤਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸੰਵਰਨ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਇਆ; ਹਵਾ ਉਸ ਦੀ ਲਪਟ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਕਾਲਾ ਰਸਤਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।

ਅ ਉਦ੍ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਨਵਜਾਤਸ੍ਯ ਵृष੍ਣੋ ऽਗ੍ਨੇ ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਜਰਾ ਇਧਾਨਾਃ ਚ੍ ਅਚ੍ਛਾ ਦ੍ਯਾਮਰੁषੋ ਧੂਮ ਏषਿ ਸਂ ਦੂਤੋ ਅਗ੍ਨ ਈਯਸੇ ਹਿ ਦੇਵਾਨ੍

ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੇ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਅਮਰ ਲੱਕੜੀਆਂ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਲਾਲ ਧੂੰਆਂ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੂਤ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।

ਅ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾਜਯਾਮਸਿ ਮਹੇ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਹਨ੍ਤਵੇ ਚ੍ ਸ ਵृषਾ ਵृषਭੋ ਭੁਵਤ੍

ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬਲ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ; ਉਹ ਵੱਡਾ ਬਲਵਾਨ ਬਲਦ ਬਣੇ।

ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ ਦਾਮਨੇ ਕृਤ ਓਜਿष੍ਠਃ ਸ ਬਲੇ ਹਿਤਃ ਚ੍ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੀ ਸ਼੍ਲੋਕੀ ਸ ਸੋਮ੍ਯਃ

ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਬਲ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਵਰਗਾ ਹੈ।

ਅ ਗਿਰਾ ਵਜ੍ਰੋ ਨ ਸਮ੍ਭृਤਃ ਸਬਲੋ ਅਨਪਚ੍ਯੁਤਃ ਚ੍ ਵਵਕ੍ਸ਼ ਉਗ੍ਰੋ ਅਸ੍ਤृਤਃ

ਬੋਲ ਨਾਲ ਵਜਰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਬਲਵਾਨ, ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲਾ; ਤੇਜ਼, ਅਟੁੱਟ, ਉਹ ਵਧਦਾ ਹੈ।

ਅ ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੋ ਅਦ੍ਰਿਭਿਃ ਸੁਤਂ ਸੋਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ ਨਯ ਚ੍ ਪੁਨਾਹੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ

ਹੇ ਯਜਮਾਨ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਲੈ ਆ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ।

ਅ ਤਵ ਤ੍ਯ ਇਨ੍ਦੋ ਅਨ੍ਧਸੋ ਦੇਵਾ ਮਧੋਰ੍ਵ੍ਯਾਸ਼ਤ ਚ੍ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਮਰੁਤਃ

ਹੇ ਇੰਦੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਪੂਰ ਰਸ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮ ਦਾ ਪਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਅ ਦਿਵਃ ਪੀਯੂषਮੁਤ੍ਤਮਂ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਚ੍ ਸੁਨੋਤਾ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਮ੍

ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਰਗਾ ਸੋਮ ਇੰਦਰ ਵਾਸਤੇ ਨਿਕਾਲੋ, ਜੋ ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਹੈ।

ਅ ਧਰ੍ਤ੍ਤਾ ਦਿਵਃ ਪਵਤੇ ਕृਤ੍ਵ੍ਯੋ ਰਸੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਦੇਵਾਨਾਮਨੁਮਾਦ੍ਯੋ ਨृਭਿਃ ਚ੍ ਹਰਿਃ ਸृਜਾਨੋ ਅਤ੍ਯੋ ਨ ਸਤ੍ਵਭਿਰ੍ਵृਥਾ ਪਾਜਾਂਸਿ ਕृਣੁषੇ ਨਦੀष੍ਵਾ

ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਮਾਲ ਦਾ ਰਸ ਸੁੱਧ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹਿਆ ਗਿਆ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੋਇਆ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਅ ਸ਼ੂਰੋ ਨ ਧਤ੍ਤ ਆਯੁਧਾ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ ਸ੍ਵਾਃ ਸਿषਾਸਨ੍ਰਥਿਰੋ ਗਵਿष੍ਟਿषੁ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਮਮੀਰਯਨ੍ਨਪਸ੍ਯੁਭਿਰਿਨ੍ਦੁਰ੍ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਅਜ੍ਯਤੇ ਮਨੀषਿਭਿਃ

ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀਰ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਮ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੋਮ ਪਵਮਾਨ ਊਰ੍ਮਿਣਾ ਤਵਿष੍ਯਮਾਣੋ ਜਠਰੇष੍ਵਾ ਵਿਸ਼ ਚ੍ ਪ੍ਰ ਨਃ ਪਿਨ੍ਵ ਵਿਦ੍ਯੁਦਭ੍ਰੇਵ ਰੋਦਸੀ ਧਿਯਾ ਨੋ ਵਾਜਾਂ ਉਪ ਮਾਹਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤਃ

ਹੇ ਸੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆ; ਸਾਨੂੰ ਬਰਸਾਤੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਰਸ ਦੇ, ਤੇ ਅਕਲ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸਦੀਵੀ ਤਾਕਤ ਬਖ਼ਸ਼।

ਅ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਗਪਾਗੁਦਙ੍ਨ੍ਯਗ੍ਵਾ ਹੂਯਸੇ ਨृਭਿਃ ਚ੍ ਸਿਮਾ ਪੁਰੂ ਨृषੂਤੋ ਅਸ੍ਯਾਨਵੇ ऽਸਿ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ੇ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਸੱਦੇ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੁਰਵਸ਼ੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।

ਅ ਯਦ੍ਵਾ ਰੁਮੇ ਰੁਸ਼ਮੇ ਸ਼੍ਯਾਵਕੇ ਕृਪ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾਦਯਸੇ ਸਚਾ ਚ੍ ਕਣ੍ਵਾਸਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਹਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਾ ਗਹਿ

ਜਾਂ ਜਦ ਤੂੰ ਰੁਮਾ, ਰੁਸ਼ਮਾ ਜਾਂ ਸ਼ਿਆਵਕ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਦ ਕਣਵ ਕਵੀ ਤੈਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ ਆ।

ਅ ਉਭਯਂ ਸ਼ृਣਵਚ੍ਚ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਰ੍ਵਾਗਿਦਂ ਵਚਃ ਚ੍ ਸਤ੍ਰਾਚ੍ਯਾ ਮਘਵਾਨ੍ਤ੍ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਧਿਯਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਆ ਗਮਤ੍

ਇੰਦਰ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਬਚਨ ਵੱਲ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਦਾਤਾ, ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੇ ਅਕਲ ਨਾਲ ਆਵੇ।

ਅ ਤਂ ਹਿ ਸ੍ਵਰਾਜਂ ਵृषਭਂ ਤਮੋਜਸਾ ਧਿषਣੇ ਨਿष੍ਟਤਕ੍ਸ਼ਤੁਃ ਚ੍ ਉਤੋਪਮਾਨਾਂ ਪ੍ਰਥਮੋ ਨਿ षੀਦਸਿ ਸੋਮਕਾਮਂ ਹਿ ਤੇ ਮਨਃ

ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਸਰਵੋਚ ਬਲਵਾਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਮਨ ਸੋਮ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅ ਪਵਸ੍ਵ ਦੇਵ ਆਯੁषਗਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਤੁ ਤੇ ਮਦਃ ਚ੍ ਵਾਯੁਮਾ ਰੋਹ ਧਰ੍ਮਣਾ

ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁੱਧ ਕਰ; ਤੇਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ; ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਾਯੂ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹ।

ਅ ਪਵਮਾਨ ਨਿ ਤੋਸ਼ਸੇ ਰਯਿਂ ਸੋਮ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦੋ ਸਮੁਦ੍ਰਮਾ ਵਿਸ਼

ਹੇ ਸੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਇੰਦੂ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ।

ਅ ਅਪਘ੍ਨਨ੍ਪਵਸੇ ਮृਧਃ ਕ੍ਰਤੁਵਿਤ੍ਸੋਮ ਮਤ੍ਸਰਃ ਚ੍ ਨੁਦਸ੍ਵਾਦੇਵਯੁਂ ਜਨਮ੍

ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ।

ਅ ਅਭੀ ਨੋ ਵਾਜਸਾਤਮਂ ਰਯਿਮਰ੍ष ਸ਼ਤਸ੍ਪृਹਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦੋ ਸਹਸ੍ਰਭਰ੍ਣਸਂ ਤੁਵਿਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਵਿਭਾਸਹਮ੍

ਹੇ ਇੰਦੂ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ।

ਅ ਵਯਂ ਤੇ ਅਸ੍ਯ ਰਾਧਸੋ ਵਸੋਰ੍ਵਸੋ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਃ ਚ੍ ਨਿ ਨੇਦਿष੍ਠਤਮਾ ਇषਃ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਮ੍ਨੇ ਤੇ ਆਧ੍ਰਿਗੋ

ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹੁਣਯੋਗ; ਅਸੀਂ, ਹੇ ਆਧ੍ਰਿਗੁ, ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲੇ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋਈਏ।

ਅ ਪਰਿ ਸ੍ਯ ਸ੍ਵਾਨੋ ਅਕ੍ਸ਼ਰਿਦਿਨ੍ਦੁਰਵ੍ਯੇ ਮਦਚ੍ਯੁਤਃ ਚ੍ ਧਾਰਾ ਯ ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਭ੍ਰਾਜਾ ਨ ਯਾਤਿ ਗਵ੍ਯਯੁਃ

ਸੋਮ ਦੀ ਗੂੰਜਦਾਰ ਧਾਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਢਲਕਦੀ ਹੋਈ; ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਹੋਈ ਧਾਰ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਤੁਰ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਅ ਪਵਸ੍ਵ ਸੋਮ ਮਹਾਨ੍ਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਪਿਤਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿ ਧਾਮ

ਹੇ ਸੋਮ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁੱਧ ਕਰ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।