ਯਜ੍ਞ ਵ੍ਯਵਰ੍ਤਯਤ੍ ਚਕ੍ਰਾਣ ਓਪਸ਼ਂ ਦਿਵਿ
ਯਜਨਾ ਨੇ ਧੂੰਆਂ ਬਣਾ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਹਂ ਤਥਾ ਤ੍ਵਮੀਸ਼ੀਯ ਵਸ੍ਵ ਏਕ ਇਤ੍ ਸ੍ਤੋਤਾ ਮੇ ਗੋਸਖਾ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੋਵੀਂ; ਦੌਲਤ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਹੋਵੇ; ਮੇਰਾ ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਗਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੋਵੇ।
ਪਨ੍ਯਂਪਨ੍ਯਮਿਤ੍ਸੋਤਾਰ ਆ ਧਾਵਤ ਮਦ੍ਯਾਯ ਸੋਮਂ ਵੀਰਾਯ ਸ਼ੂਰਾਯ
ਹਰ ਇੱਕ ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਲਈ, ਵੀਰ ਲਈ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਵੇ।
ਇਦਂ ਵਸੋ ਸੁਤਮਨ੍ਧਃ ਪਿਬਾ ਸੁਪੂਰ੍ਣਮੁਦਰਮ੍ ਅਨਾਭਯਿਨ੍ਰਰਿਮਾ ਤੇ
ਹੇ ਦਾਤਾ, ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਪੂਰੀ ਭਰਿਆ ਪਾਤਰ; ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਉਦ੍ਧੇਦਭਿ ਸ਼੍ਰੁਤਾਮਘਂ ਵृषਭਂ ਨਰ੍ਯਾਪਸਮ੍ ਅਸ੍ਤਾਰਮੇषਿ ਸੂਰ੍ਯ
ਉਪਹਾਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਸਾਂਡ ਉੱਠਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਯਦਦ੍ਯ ਕਚ੍ਚ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਨੁਦਗਾ ਅਭਿ ਸੂਰ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਵਸ਼ੇ
ਅੱਜ ਜੋ ਕੁਝ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੇ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਲਿਆ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਭ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੈ।
ਯ ਆਨਯਤ੍ਪਰਾਵਤਃ ਸੁਨੀਤੀ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਯਦੁਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ ਨੋ ਯੁਵਾ ਸਖਾ
ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਤੇ ਯਦੁ ਨੂੰ ਸੁਚਤੁਰਤਾ ਨਾਲ ਲਿਆਇਆ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਨੌਜਵਾਨ ਮਿੱਤਰ ਬਣੇ।
ਮਾ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਭ੍ਯਾ ऽ ऽ ਦਿਸ਼ਃ ਸੂਰੋ ਅਕ੍ਤੁष੍ਵਾ ਯਮਤ ਤ੍ਵਾ ਯੁਜਾ ਵਨੇਮ ਤਤ੍
ਇੰਦਰ, ਕੋਈ ਦਿਸ਼ਾ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁਧ ਨਾ ਹੋਣ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅੱਜ ਦੇ ਉਜਾਲੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।
ਏਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਨਸਿਂ ਰਯਿਂ ਸਜਿਤ੍ਵਾਨਂ ਸਦਾਸਹਮ੍ ਵਰ੍षਿष੍ਠਮੂਤਯੇ ਭਰ
ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ, ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਈਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਯਂ ਮਹਾਧਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਭੇ ਹਵਾਮਹੇ ਯੁਜਂ ਵृਤ੍ਰੇषੁ ਵਜ੍ਰਿਣਮ੍
ਅਸੀਂ ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁਧ ਯੁੱਧ ਲਈ ਪਕਾਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਪਿਬਤ੍ਕਦ੍ਰੁਵਃ ਸੁਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਹਸ੍ਰਬਾਹ੍ਵੇ ਤਤ੍ਰਾਦਦਿष੍ਟ ਪੌਂਸ੍ਯਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਦਰੂਵਿਆਂ ਦਾ ਰਸ ਪੀਤਾ; ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾਯਵੋ ऽਭਿ ਪ੍ਰ ਨੋਨੁਮੋ ਵृषਨ੍ ਵਿਦ੍ਧੀ ਤ੍ਵਾਸ੍ਯ ਨੋ ਵਸੋ
ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹੀਏ; ਵੱਡੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਮਝ, ਦਿਲਦਾਰ ਮਾਲਕ।
ਆ ਘਾ ਯੇ ਅਗ੍ਨਿਮਿਨ੍ਧਤੇ ਸ੍ਤृਣਨ੍ਤਿ ਬਰ੍ਹਿਰਾਨੁषਕ੍ ਯੇषਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯੁਵਾ ਸਖਾ
ਜੋ ਅੱਗ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ ਮਿੱਤਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਭਿਨ੍ਧਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪ ਦ੍ਵਿषਃ ਪਰਿ ਬਾਧੋ ਜਹੀ ਮृਧਃ ਵਸੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਤਦਾ ਭਰ
ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਤੇ ਉਹ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਇਹੇਵ ਸ਼ृਣ੍ਵ ਏषਾਂ ਕਸ਼ਾ ਹਸ੍ਤੇषੁ ਯਦ੍ਵਦਾਨ੍ ਨਿ ਯਾਮਂ ਚਿਤ੍ਰਮृਞ੍ਜਤੇ
ਇਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਬਕ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ; ਜਦ ਉਹ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਜੋੜੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਇਮ ਉ ਤ੍ਵਾ ਵਿ ਚਕ੍ਸ਼ਤੇ ਸਖਾਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਿਨਃ ਪੁष੍ਟਾਵਨ੍ਤੋ ਯਥਾ ਪਸ਼ੁਮ੍
ਇੰਦਰ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਿੱਤਰ ਤੈਨੂੰ ਐਸਾ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪਾਲਦੇ ਹਨ।
ਸਮਸ੍ਯ ਮਨ੍ਯਵੇ ਵਿਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਨਮਨ੍ਤ ਕृष੍ਟਯਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਯੇਵ ਸਿਨ੍ਧਵਃ
ਵੱਡੇ ਦੀ ਗੁੱਸੇ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਮਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ।
ਦੇਵਾਨਾਮਿਦਵੋ ਮਹਤ੍ਤਦਾ ਵृਣੀਮਹੇ ਵਯਮ੍ ਵृष੍ਣਾਮਸ੍ਮਭ੍ਯਮੂਤਯੇ
ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਲਈ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਤਾਕਤ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
ਸੋਮਾਨਾਂ ਸ੍ਵਰਣਂ ਕृਣੁਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਕਕ੍ਸ਼ੀਵਨ੍ਤਂ ਯ ਔਸ਼ਿਜਃ
ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ, ਸੋਮਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜਾ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ਼ਿਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਕਸ਼ੀਵੰਤ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਬੋਧਨ੍ਮਨਾ ਇਦਸ੍ਤੁ ਨੋ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਭੂਰ੍ਯਾਸੁਤਿਃ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰ ਆਸ਼ਿषਮ੍
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੇ; ਸ਼ਕ੍ਰਾ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਮਦਦ ਦੇ।
ਅਦ੍ਯ ਨੋ ਦੇਵ ਸਵਿਤਃ ਪ੍ਰਜਾਵਤ੍ਸਾਵੀਃ ਸੌਭਗਮ੍ ਪਰਾ ਦੁਃष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਸੁਵ
ਅੱਜ, ਹੇ ਦਿਵਿਆ ਸਵਿਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰ।
ਕ੍ਵਾਸ੍ਯ ਵृषਭੋ ਯੁਵਾ ਤੁਵਿਗ੍ਰੀਵੋ ਅਨਾਨਤਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕਸ੍ਤਂ ਸਪਰ੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਗਰਦਨ ਵਾਲਾ, ਅਡੋਲ ਬਲਦ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਕੌਣ ਪੂਜਾਰੀ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਉਪਹ੍ਵਰੇ ਗਿਰੀਣਾਂ ਸਙ੍ਗਮੇ ਚ ਨਦੀਨਾਮ੍ ਧਿਯਾ ਵਿਪ੍ਰੋ ਅਜਾਯਤ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਸੋਚ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਦਵਾਨ ਜੰਮਿਆ।
ਪ੍ਰ ਸਮ੍ਰਾਜਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਤੋਤਾ ਨਵ੍ਯਂ ਗੀਰ੍ਭਿਃ ਨਰਂ ਨृषਾਹਂ ਮਂਹਿष੍ਠਮ੍
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਨਵੇਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅਪਾਦੁ ਸ਼ਿਪ੍ਰਯਨ੍ਧਸਃ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹੋषਿਣਃ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਵਾਸ਼ਿਰਃ
ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਦੂਜੀ ਅੱਧੀ ਭਾਗ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਮ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਕਾਬਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਮਾ ਉ ਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁਵਸੋ ऽਭਿ ਪ੍ਰ ਨੋਨਵੁਰ੍ਗਿਰਃ ਗਾਵੋ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਧੇਨਵਃ
ਹੇ ਬਹੁਤ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਹ ਗੀਤ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਅਤ੍ਰਾਹ ਗੋਰਮਨ੍ਵਤ ਨਾਮ ਤ੍ਵष੍ਟੁਰਪੀਚ੍ਯਮ੍ ਇਤ੍ਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋ ਗृਹੇ
ਇੱਥੇ ਉਹ ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਕੀਤਾ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਨਯਦ੍ਰਿਤੋ ਮਹੀਰਪੋ ਵृषਨ੍ਤਮਃ ਤਤ੍ਰ ਪੂषਾਭੁਵਤ੍ਸਚਾ
ਜਦ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਉੱਥੇ ਪੂਸ਼ਣ ਉਸ ਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣਿਆ।
ਗੌਰ੍ਧਯਤਿ ਮਰੁਤਾਂ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੁਰ੍ਮਾਤਾ ਮਘੋਨਾਮ੍ ਯੁਕ੍ਤਾ ਵਹ੍ਨੀ ਰਥਾਨਾਮ੍
ਗਾਂ, ਜੋ ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਦਾਨੀਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਪ ਨੋ ਹਰਿਭਿਃ ਸੁਤਂ ਯਾਹਿ ਮਦਾਨਾਂ ਪਤੇ ਉਪ ਨੋ ਹਰਿਭਿਃ ਸੁਤਮ੍
ਹੇ ਰਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੇ ਹਰੀਆਂ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ।