ਅ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰ ਮ ਇਹ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਦਾਤਮਦ੍ਰਿਵਃ ਚ੍ ਰਾਧਸ੍ਤਨ੍ਨੋ ਵਿਦਦ੍ਵਸ ਉਭਯਾਹਸ੍ਤ੍ਯਾ ਭਰ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਹੜਾ ਸੋਹਣਾ ਦਾਨ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤੂੰ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਦੇ। ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ।
ਅ ਯਨ੍ਮਨ੍ਯਸੇ ਵਰੇਣ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਂ ਤਦਾ ਭਰ ਚ੍ ਵਿਦ੍ਯਾਮ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਵਯਮਕੂਪਾਰਸ੍ਯ ਦਾਵਨਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਤੇ ਆਸਮਾਨੀ ਸਮਝਦਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਉਸ ਅਟੱਲ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਦਾਨ ਨੂੰ ਜਾਣੀਏ।
ਅ ਯਤ੍ਤੇ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਪ੍ਰਰਾਧ੍ਯਂ ਮਨੋ ਅਸ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਬृਹਤ੍ ਚ੍ ਤੇਨ ਦृਢਾ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵ ਆ ਵਾਜਂ ਦਰ੍षਿ ਸਾਤਯੇ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ; ਇਸੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਈ ਇਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪਞ੍ਚਮ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਜਜ੍ਞਾਨਂ ਹਰ੍ਯਤਂ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਂ ਮਰੁਤੋ ਗਣੇਨ ਚ੍ ਕਵਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਃ ਕਾਵ੍ਯੇਨਾ ਕਵਿਃ ਸਨ੍ਤ੍ਸੋਮਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਤ੍ਯੇਤਿ ਰੇਭਨ੍
ਪੰਜਵਾਂ, ਪਹਿਲਾ ਅੱਧਾ: ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਟੋਲਾ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਗਿਆਨੀ, ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਕਵਿਤਾ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਕਵੀ, ਛਾਣਣ ਤੋਂ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅ ऋषਿਮਨਾ ਯ ऋषਿਕृਤ੍ਸ੍ਵਰ੍षਾਃ ਸਹਸ੍ਰਨੀਥਃ ਪਦਵੀਃ ਕਵੀਨਾਮ੍ ਚ੍ ਤृਤੀਯਂ ਧਾਮ ਮਹਿषਃ ਸਿषਾਸਨ੍ਤ੍ਸੋਮੋ ਵਿਰਾਜਮਨੁ ਰਾਜਤਿ ष੍ਟੁਪ੍
ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਚਲਦਾ, ਉਹ ਕਵੀਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਤੀਜਾ ਥਾਂ, ਵੱਡਾ ਸੋਮਾ, ਚਮਕਣ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅ ਚਮੂषਚ੍ਛ੍ਯੇਨਃ ਸ਼ਕੁਨੋ ਵਿਭृਤ੍ਵਾ ਗੋਵਿਨ੍ਦੁਰ੍ਦ੍ਰਪ੍ਸ ਆਯੁਧਾਨਿ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ ਚ੍ ਅਪਾਮੂਰ੍ਮਿਂ ਸਚਮਾਨਃ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਤੁਰੀਯਂ ਧਾਮ ਮਹਿषੋ ਵਿਵਕ੍ਤਿ
ਬਾਜ, ਪੰਛੀ, ਵਾਹਕ, ਗੋਵਿੰਦ, ਦ੍ਰਪਸਾ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਵੱਡਾ ਇੱਕ ਚੌਥਾ ਥਾਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅ ਏਤੇ ਸੋਮਾ ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਮਮਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ ਚ੍ ਅਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਇਹ ਸੋਮੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅ ਪੁਨਾਨਾਸਸ਼੍ਚਮੂषਦੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਵਾਯੁਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਚ੍ ਤੇ ਨੋ ਧਤ੍ਤ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮੇ ਵਾਹਕਾਂ, ਵਾਯੂ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਦੇਣ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੋਮ ਰਾਧਸੇ ਪੁਨਾਨੋ ਹਾਰ੍ਦਿ ਚੋਦਯ ਚ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਯੋਨਿਮਾਸਦਮ੍
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸ।
ਅ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾ ਦੇਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪੋ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਪ੍ਤ ਧੀਤਯਃ ਚ੍ ਅਨੁ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਮਾਦਿषੁਃ
ਸੱਤ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਜਣੇ ਤੈਨੂੰ ਧੋ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੋਮਾ; ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਪਿੱਛੇ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅ ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਮਦਾਯ ਕਂ ਸृਜਾਨਮਤਿ ਮੇष੍ਯਃ ਚ੍ ਸ ਗੋਭਿਰ੍ਵਾਸਯਾਮਸਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਸਤੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੋਮਾ; ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਢੱਕਾਂਗੇ।
ਅ ਪੁਨਾਨਃ ਕਲਸ਼ੇष੍ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਰੁषੋ ਹਰਿਃ ਚ੍ ਪਰਿ ਗਵ੍ਯਾਨ੍ਯਵ੍ਯਤ
ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿਚ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਸੋਮਾ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਕਪੜੇ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਮਘੋਨ ਆ ਪਵਸ੍ਵ ਨੋ ਜਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪ ਦ੍ਵਿषਃ ਚ੍ ਇਨ੍ਦੋ ਸਖਾਯਮਾ ਵਿਸ਼
ਹੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿ, ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਹੇ ਇੰਦੂ, ਸਾਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜ।
ਅ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪੀਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਮ੍ ਚ੍ ਭਕ੍ਸ਼ੀਮਹਿ ਪ੍ਰਜਾਮਿषਮ੍
ਅਸੀਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਪੀਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਔਲਾਦ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਵਾਂਗ ਖਾਵਾਂਗੇ।
ਅ ਵृष੍ਟਿਂ ਦਿਵਃ ਪਰਿ ਸ੍ਰਵ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਧਿ ਚ੍ ਸਹੋ ਨਃ ਸੋਮ ਪृਤ੍ਸੁ ਧਾਃ
ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਹਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤਾਕਤ ਪਾ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਹੌਸਲਾ ਦੇ।
ਅ ਸੋਮਃ ਪੁਨਾਨੋ ਅਰ੍षਤਿ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰੋ ਅਤ੍ਯਵਿਃ ਚ੍ ਵਾਯੋਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਮ੍
ਸੋਮਾ, ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਵਾਯੂ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਅ ਪਵਮਾਨਮਵਸ੍ਯਵੋ ਵਿਪ੍ਰਮਭਿ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ ਚ੍ ਸੁष੍ਵਾਣਂ ਦੇਵਵੀਤਯੇ
ਸੁੱਧ ਹੋ ਰਹੇ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਮਾ, ਗਿਆਨੀ ਲਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਗਾਉ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਵਾਸਤੇ।
ਅ ਪਵਨ੍ਤੇ ਵਾਜਸਾਤਯੇ ਸੋਮਾਃ ਸਹਸ੍ਰਪਾਜਸਃ ਚ੍ ਗृਣਾਨਾ ਦੇਵਵੀਤਯੇ
ਸੋਮੇ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਸੁੱਧ ਹੋ ਰਹੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਭਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਵਾਸਤੇ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅ ਉਤ ਨੋ ਵਾਜਸਾਤਯੇ ਪਵਸ੍ਵ ਬृਹਤੀਰਿषਃ ਚ੍ ਦ੍ਯੁਮਦਿਨ੍ਦੋ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਚੰਗੀ ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਹਿ।
ਅ ਅਤ੍ਯਾ ਹਿਯਾਨਾ ਨ ਹੇਤृਭਿਰਸृਗ੍ਰਂ ਵਾਜਸਾਤਯੇ ਚ੍ ਵਿ ਵਾਰਮਵ੍ਯਮਾਸ਼ਵਃ
ਤੂੰ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਦਾ ਹੈਂ, ਰੋਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ; ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਤੇਰੇ ਲਹਿਰਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਤੇ ਨਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਰਯਿਂ ਪਵਨ੍ਤਾਮਾ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ ਚ੍ ਸੁਵਾਨਾ ਦੇਵਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਸਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇਣ।
ਅ ਵਾਸ਼੍ਰਾ ਅਰ੍षਨ੍ਤੀਨ੍ਦਵੋ ऽਭਿ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਮਾਤਰਃ ਚ੍ ਦਧਨ੍ਵਿਰੇ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ
ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਮਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਬੱਚੇ ਨੂੰ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਚੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਜੁष੍ਟ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਤ੍ਸਰਃ ਪਵਮਾਨ ਕਨਿਕ੍ਰਦਤ੍ ਚ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪ ਦ੍ਵਿषੋ ਜਹਿ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾਰ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ।
ਅ ਅਪਘ੍ਨਨ੍ਤੋ ਅਰਾਵ੍ਣਃ ਪਵਮਾਨਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ਃ ਚ੍ ਯੋਨਾਵृਤਸ੍ਯ ਸੀਦਤ
ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਪਥਰ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।
ਅ ਸੋਮਾ ਅਸृਗ੍ਰਮਿਨ੍ਦਵਃ ਸੁਤਾ ऋਤਸ੍ਯ ਧਾਰਯਾ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਾਃ
ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਸੱਚ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਅ ਅਭਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਨੂषਤ ਗਾਵੋ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਧੇਨਵਃ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ
ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਨ।
ਅ ਮਦਚ੍ਯੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਸਾਦਨੇ ਸਿਨ੍ਧੋਰੂਰ੍ਮਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਚ੍ ਸੋਮੋ ਗੌਰੀ ਅਧਿ ਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਸੋਮਾ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਅ ਦਿਵੋ ਨਾਭਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੋ ऽਵ੍ਯੋ ਵਾਰੇ ਮਹੀਯਤੇ ਚ੍ ਸੋਮੋ ਯਃ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ ਕਵਿਃ
ਸੋਮਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਕਵੀ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਯਃ ਸੋਮਃ ਕਲਸ਼ੇष੍ਵਾ ਅਨ੍ਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆਹਿਤਃ ਚ੍ ਤਮਿਨ੍ਦੁਃ ਪਰਿ षਸ੍ਵਜੇ
ਉਹ ਸੋਮਾ ਜੋ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਇੰਦੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਲਿਆ।
ਅ ਪ੍ਰ ਵਾਚਮਿਨ੍ਦੁਰਿष੍ਯਤਿ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯਾਧਿ ਵਿष੍ਟਪਿ ਚ੍ ਜਿਨ੍ਵਨ੍ਕੋਸ਼ਂ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਮ੍
ਇੰਦੂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਬੋਲ ਉਠਾਏਗਾ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਭਰਨ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੇਗਾ।