ਸਾਮਵੇਦਃ

ਅ ਪ੍ਰ ਵੋ ਧਿਯੋ ਮਨ੍ਦ੍ਰਯੁਵੋ ਵਿਪਨ੍ਯੁਵਃ ਪਨਸ੍ਯੁਵਃ ਸਂਵਰਣੇष੍ਵਕ੍ਰਮੁਃ ਚ੍ ਹਰਿਂ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਮਭ੍ਯਨੂषਤ ਸ੍ਤੁਭੋ ऽਭਿ ਧੇਨਵਃ ਪਯਸੇਦਸ਼ਿਸ਼੍ਰਯੁਃ

ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੁਖਦਾਈ, ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਸੋਚਾਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਖੇਡਦੇ ਪੀਲੇ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਗਈਆਂ, ਸਤਕਾਰ ਬਾਣੀਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਆ ਗਈਆਂ।

ਅ ਆ ਨਃ ਸੋਮ ਸਂਯਤਂ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਮਿषਮਿਨ੍ਦੋ ਪਵਸ੍ਵ ਪਵਮਾਨ ਊਰ੍ਮਿਣਾ ਚ੍ ਯਾ ਨੋ ਦੋਹਤੇ ਤ੍ਰਿਰਹਨ੍ਨਸਸ਼੍ਚੁषੀ ਕ੍ਸ਼ੁਮਦ੍ਵਾਜਵਨ੍ਮਧੁਮਤ੍ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍

ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਪੂਰਨ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਹੇ ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿ। ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਪਜਾਊ ਧਰਤੀ, ਦੌਲਤ, ਮਿੱਠੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇਵੇ।

ਅ ਨ ਕਿष੍ਟਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਨਸ਼ਦ੍ਯਸ਼੍ਚਕਾਰ ਸਦਾਵृਧਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਗੂਰ੍ਤ੍ਤਮृਭ੍ਵਸਮਧृष੍ਟਂ ਧृष੍ਣੁਮੋਜਸਾ

ਕੋਈ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਫਲਦਾਇਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਅਟੱਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ।

ਅ ਅषਾਢਮੁਗ੍ਰਂ ਪृਤਨਾਸੁ ਸਾਸਹਿਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹੀਰੁਰੁਜ੍ਰਯਃ ਚ੍ ਸਂ ਧੇਨਵੋ ਜਾਯਮਾਨੇ ਅਨੋਨਵੁਰ੍ਦ੍ਯਾਵਃ ਕ੍ਸ਼ਾਮੀਰਨੋਨਵੁਃ

ਉਹ ਡਿੱਠਾ, ਤਿੱਖਾ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਂਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅ ਸਖਾਯ ਆ ਨਿ षੀਦਤ ਪੁਨਾਨਾਯ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ ਚ੍ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਯਜ੍ਞੈਃ ਪਰਿ ਭੂषਤ ਸ਼੍ਰਿਯੇ

ਹੇ ਦੋਸਤੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬੈਠ ਜਾਓ; ਗਾਉ। ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨ ਲਈ ਘੇਰ ਲਓ।

ਅ ਸਮੀ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਮਾਤृਭਿਃ ਸृਜਤਾ ਗਯਸਾਧਨਮ੍ ਚ੍ ਦੇਵਾਵ੍ਯਾਂ ਮਦਮਭਿ ਦ੍ਵਿਸ਼ਵਸਮ੍

ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਵਾਂ ਕੋਲ ਵਾਛੇ ਵਾਂਗ ਛੱਡੋ, ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ। ਦਿਵਿਆ ਮਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਪਾਵੇ।

ਅ ਪੁਨਾਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸਾਧਨਂ ਯਥਾ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਵੀਤਯੇ ਚ੍ ਯਥਾ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਵਰੁਣਾਯ ਸ਼ਨ੍ਤਮਮ੍

ਉਹ ਜੋ ਹੁਨਰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ, ਟੋਲੀ ਲਈ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ; ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ।

ਅ ਪ੍ਰ ਵਾਜ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਸ੍ਤਿਰਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਵਿ ਵਾਰਮਵ੍ਯਮ੍

ਵੱਡਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਤਾਜਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ।

ਅ ਸ ਵਾਜ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਹਸ੍ਰਰੇਤਾ ਅਦ੍ਭਿਰ੍ਮृਜਾਨੋ ਗੋਭਿਃ ਸ਼੍ਰੀਣਾਨਃ

ਉਹ ਵੱਡਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਬੀਜਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਇਆ ਹੋਇਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ।

ਅ ਪ੍ਰ ਸੋਮ ਯਾਹੀਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕੁਕ੍ਸ਼ਾ ਨृਭਿਰ੍ਯੇਮਾਨੋ ਅਦ੍ਰਿਭਿਃ ਸੁਤਃ

ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੀਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।

ਅ ਯੇ ਸੋਮਾਸਃ ਪਰਾਵਤਿ ਯੇ ਅਰ੍ਵਾਵਤਿ ਸੁਨ੍ਵਿਰੇ ਚ੍ ਯੇ ਵਾਦਃ ਸ਼ਰ੍ਯਣਾਵਤਿ

ਉਹ ਸੋਮਾ ਜੋ ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਚੋੜੇ ਗਏ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਨਿਚੋੜੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਜੋ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਚੋੜੇ ਗਏ।

ਅ ਯ ਆਰ੍ਜੀਕੇषੁ ਕृਤ੍ਵਸੁ ਯੇ ਮਧ੍ਯੇ ਪਸ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਚ੍ ਯੇ ਵਾ ਜਨੇषੁ ਪਞ੍ਚਸੁ

ਉਹ ਜੋ ਆਰਜੀਕ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੋ ਘਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ।

ਅ ਤੇ ਨੋ ਵृष੍ਟਿਂ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ ਪਵਨ੍ਤਾਮਾ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ ਚ੍ ਸ੍ਵਾਨਾ ਦੇਵਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ

ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਸੋਮਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਹਾ ਦੇਣ, ਹੀਰੋਈ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਣ।

ਅ ਆ ਤੇ ਵਤ੍ਸੋ ਮਨੋ ਯਮਤ੍ਪਰਮਾਚ੍ਚਿਤ੍ਸਧਸ੍ਥਾਤ੍ ਚ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾਮਯੇ ਗਿਰਾ

ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਵਾਛਾ, ਮਨ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।

ਅ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਹਿ ਸਦृਙ੍ਙਸਿ ਦਿਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਨੁ ਪ੍ਰਭੁਃ ਚ੍ ਸਮਤ੍ਸੁ ਤ੍ਵਾ ਹਵਾਮਹੇ

ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।

ਅ ਸਮਤ੍ਸ੍ਵਗ੍ਨਿਮਵਸੇ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ ਚ੍ ਵਾਜੇषੁ ਚਿਤ੍ਰਰਾਧਸਮ੍

ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਅ ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਭਰ ਓਜੋ ਨृਮ੍ਣਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਵਿਚਰ੍षਣੇ ਚ੍ ਆ ਵੀਰਂ ਪृਤਨਾਸਹਮ੍

ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ; ਸਾਨੂੰ ਜੰਗ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਵੀਰ ਦੇ।

ਅ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਿਤਾ ਵਸੋ ਤ੍ਵਂ ਮਾਤਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਬਭੂਵਿਥ ਚ੍ ਅਥਾ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਮੀਮਹੇ

ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਵਸੁ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਾਤਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।

ਅ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੁष੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਾਜਯਨ੍ਤਮੁਪ ਬ੍ਰੁਵੇ ਸਹਸ੍ਕृਤ ਚ੍ ਸ ਨੋ ਰਾਸ੍ਵ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍

ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਹੀਰੋਈ ਤਾਕਤ ਦੇ।

ਅ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰ ਮ ਇਹ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਦਾਤਮਦ੍ਰਿਵਃ ਚ੍ ਰਾਧਸ੍ਤਨ੍ਨੋ ਵਿਦਦ੍ਵਸ ਉਭਯਾਹਸ੍ਤ੍ਯਾ ਭਰ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਹੜਾ ਸੋਹਣਾ ਦਾਨ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤੂੰ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਦੇ। ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ।

ਅ ਯਨ੍ਮਨ੍ਯਸੇ ਵਰੇਣ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਂ ਤਦਾ ਭਰ ਚ੍ ਵਿਦ੍ਯਾਮ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਵਯਮਕੂਪਾਰਸ੍ਯ ਦਾਵਨਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਤੇ ਆਸਮਾਨੀ ਸਮਝਦਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਉਸ ਅਟੱਲ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਦਾਨ ਨੂੰ ਜਾਣੀਏ।

ਅ ਯਤ੍ਤੇ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਪ੍ਰਰਾਧ੍ਯਂ ਮਨੋ ਅਸ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਬृਹਤ੍ ਚ੍ ਤੇਨ ਦृਢਾ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵ ਆ ਵਾਜਂ ਦਰ੍षਿ ਸਾਤਯੇ

ਹੇ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ; ਇਸੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਈ ਇਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।

ਪਞ੍ਚਮ ਪ੍ਰਥਮੋ ऽਰ੍ਧਃ ਅ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਜਜ੍ਞਾਨਂ ਹਰ੍ਯਤਂ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਂ ਮਰੁਤੋ ਗਣੇਨ ਚ੍ ਕਵਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਃ ਕਾਵ੍ਯੇਨਾ ਕਵਿਃ ਸਨ੍ਤ੍ਸੋਮਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਤ੍ਯੇਤਿ ਰੇਭਨ੍

ਪੰਜਵਾਂ, ਪਹਿਲਾ ਅੱਧਾ: ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਟੋਲਾ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਗਿਆਨੀ, ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਕਵਿਤਾ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਕਵੀ, ਛਾਣਣ ਤੋਂ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ।

ਅ ऋषਿਮਨਾ ਯ ऋषਿਕृਤ੍ਸ੍ਵਰ੍षਾਃ ਸਹਸ੍ਰਨੀਥਃ ਪਦਵੀਃ ਕਵੀਨਾਮ੍ ਚ੍ ਤृਤੀਯਂ ਧਾਮ ਮਹਿषਃ ਸਿषਾਸਨ੍ਤ੍ਸੋਮੋ ਵਿਰਾਜਮਨੁ ਰਾਜਤਿ ष੍ਟੁਪ੍

ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਚਲਦਾ, ਉਹ ਕਵੀਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਤੀਜਾ ਥਾਂ, ਵੱਡਾ ਸੋਮਾ, ਚਮਕਣ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅ ਚਮੂषਚ੍ਛ੍ਯੇਨਃ ਸ਼ਕੁਨੋ ਵਿਭृਤ੍ਵਾ ਗੋਵਿਨ੍ਦੁਰ੍ਦ੍ਰਪ੍ਸ ਆਯੁਧਾਨਿ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ ਚ੍ ਅਪਾਮੂਰ੍ਮਿਂ ਸਚਮਾਨਃ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਤੁਰੀਯਂ ਧਾਮ ਮਹਿषੋ ਵਿਵਕ੍ਤਿ

ਬਾਜ, ਪੰਛੀ, ਵਾਹਕ, ਗੋਵਿੰਦ, ਦ੍ਰਪਸਾ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਵੱਡਾ ਇੱਕ ਚੌਥਾ ਥਾਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅ ਏਤੇ ਸੋਮਾ ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਮਮਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ ਚ੍ ਅਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਮ੍

ਇਹ ਸੋਮੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਅ ਪੁਨਾਨਾਸਸ਼੍ਚਮੂषਦੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਵਾਯੁਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਚ੍ ਤੇ ਨੋ ਧਤ੍ਤ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍

ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮੇ ਵਾਹਕਾਂ, ਵਾਯੂ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਦੇਣ।

ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੋਮ ਰਾਧਸੇ ਪੁਨਾਨੋ ਹਾਰ੍ਦਿ ਚੋਦਯ ਚ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਯੋਨਿਮਾਸਦਮ੍

ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਕੇ ਵੱਸ।

ਅ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾ ਦੇਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪੋ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਪ੍ਤ ਧੀਤਯਃ ਚ੍ ਅਨੁ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਮਾਦਿषੁਃ

ਸੱਤ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਜਣੇ ਤੈਨੂੰ ਧੋ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੋਮਾ; ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਪਿੱਛੇ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।