ਅ ਨਾਭਿਂ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਸਦਨਂ ਰਯੀਣਾਂ ਮਹਾਮਾਹਾਵਮਭਿ ਸਂ ਨਵਨ੍ਤ ਚ੍ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਂ ਰਥ੍ਯਮਧ੍ਵਰਾਣਾਂ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕੇਤੁਂ ਜਨਯਨ੍ਤ ਦੇਵਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਨੂੰ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਨਾਭ, ਧਨ ਦਾ ਥਾਂ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਸਮਾਂ ਦਾ ਰਥਵਾਨ ਤੇ ਯਜਨ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ।
ਅ ਪ੍ਰ ਵੋ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਗਾਯਤ ਵਰੁਣਾਯ ਵਿਪਾ ਗਿਰਾ ਚ੍ ਮਹਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਵृਤਂ ਬृਹਤ੍
ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਗਾਓ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜ਼ਦਾਰੀ ਲਈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ।
ਅ ਸਮ੍ਰਾਜਾ ਯਾ ਘृਤਯੋਨੀ ਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚੋਭਾ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚ ਚ੍ ਦੇਵਾ ਦੇਵੇषੁ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾ
ਉਹ ਦੋ ਰਾਜਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਘੀ ਵਿਚ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅ ਤਾ ਨਃ ਸ਼ਕ੍ਤਂ ਪਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਮਹੋ ਰਾਯੋ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯ ਚ੍ ਮਹਿ ਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦੇਵੇषੁ
ਤੁਹਾਡੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਾਹਿ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੋ ਸੁਤਾ ਇਮੇ ਤ੍ਵਾਯਵਃ ਚ੍ ਅਣ੍ਵੀਭਿਸ੍ਤਨਾ ਪੂਤਾਸਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਆ; ਇਹ ਨਚੋੜੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਨ ਸਾਡੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਾਹਿ ਧਿਯੇषਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਜੂਤਃ ਸੁਤਾਵਤਃ ਚ੍ ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਵਾਘਤਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਚੋੜੇ ਸੋਮ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਤੇ ਆ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਾਹਿ ਤੂਤੁਜਾਨ ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਹਰਿਵਃ ਚ੍ ਸੁਤੇ ਦਧਿष੍ਵ ਨਸ਼੍ਚਨਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਹੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਬਾਣੀਆਂ ਤੇ ਆ; ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਨਚੋੜੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਰੱਖ।
ਅ ਤਮੀਡਿष੍ਵ ਯੋ ਅਰ੍ਚਿषਾ ਵਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਪਰਿष੍ਵਜਤ੍ ਚ੍ ਕृष੍ਣਾ ਕृਣੋਤਿ ਜਿਹ੍ਵਯਾ
ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰੋ ਜੋ ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਗਲੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦਾ ਹੈ।
ਅ ਯ ਇਦ੍ਧ ਆਵਿਵਾਸਤਿ ਸੁਮ੍ਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਚ੍ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਯ ਸੁਤਰਾ ਅਪਃ
ਜੋ ਜਲਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਵਾਫ਼ਰ ਪਾਣੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਤਾ ਨੋ ਵਾਜਵਤੀਰਿष ਆਸ਼ੂਨ੍ਪਿਪृਤਮਰ੍ਵਤਃ ਚ੍ ਏਨ੍ਦ੍ਰਮਗ੍ਨਿਂ ਚ ਵੋਢਵੇ
ਉਹ ਤੇਜ਼, ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਸਾਨੂੰ ਤੇ ਸਾਡੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੈ ਜਾਵਣ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ।
ਅ ਪ੍ਰੋ ਅਯਾਸੀਦਿਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਂ ਸਖਾ ਸਖ੍ਯੁਰ੍ਨ ਪ੍ਰ ਮਿਨਾਤਿ ਸਙ੍ਗਿਰਮ੍ ਚ੍ ਮਰ੍ਯ ਇਵ ਯੁਵਤਿਭਿਃ ਸਮਰ੍षਤਿ ਸੋਮਃ ਕਲਸ਼ੇ ਸ਼ਤਯਾਮ੍ਨਾ ਪਥਾ
ਬੂੰਦ ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਈ; ਦੋਸਤ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮ ਕਲਸ਼ ਵਿਚ ਸੌ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਅ ਪ੍ਰ ਵੋ ਧਿਯੋ ਮਨ੍ਦ੍ਰਯੁਵੋ ਵਿਪਨ੍ਯੁਵਃ ਪਨਸ੍ਯੁਵਃ ਸਂਵਰਣੇष੍ਵਕ੍ਰਮੁਃ ਚ੍ ਹਰਿਂ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਮਭ੍ਯਨੂषਤ ਸ੍ਤੁਭੋ ऽਭਿ ਧੇਨਵਃ ਪਯਸੇਦਸ਼ਿਸ਼੍ਰਯੁਃ
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੁਖਦਾਈ, ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਸੋਚਾਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਖੇਡਦੇ ਪੀਲੇ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਗਈਆਂ, ਸਤਕਾਰ ਬਾਣੀਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਆ ਗਈਆਂ।
ਅ ਆ ਨਃ ਸੋਮ ਸਂਯਤਂ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਮਿषਮਿਨ੍ਦੋ ਪਵਸ੍ਵ ਪਵਮਾਨ ਊਰ੍ਮਿਣਾ ਚ੍ ਯਾ ਨੋ ਦੋਹਤੇ ਤ੍ਰਿਰਹਨ੍ਨਸਸ਼੍ਚੁषੀ ਕ੍ਸ਼ੁਮਦ੍ਵਾਜਵਨ੍ਮਧੁਮਤ੍ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਪੂਰਨ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਹੇ ਇੰਦੂ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿ। ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਪਜਾਊ ਧਰਤੀ, ਦੌਲਤ, ਮਿੱਠੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇਵੇ।
ਅ ਨ ਕਿष੍ਟਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਨਸ਼ਦ੍ਯਸ਼੍ਚਕਾਰ ਸਦਾਵृਧਮ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਗੂਰ੍ਤ੍ਤਮृਭ੍ਵਸਮਧृष੍ਟਂ ਧृष੍ਣੁਮੋਜਸਾ
ਕੋਈ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਫਲਦਾਇਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਅਟੱਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ।
ਅ ਅषਾਢਮੁਗ੍ਰਂ ਪृਤਨਾਸੁ ਸਾਸਹਿਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹੀਰੁਰੁਜ੍ਰਯਃ ਚ੍ ਸਂ ਧੇਨਵੋ ਜਾਯਮਾਨੇ ਅਨੋਨਵੁਰ੍ਦ੍ਯਾਵਃ ਕ੍ਸ਼ਾਮੀਰਨੋਨਵੁਃ
ਉਹ ਡਿੱਠਾ, ਤਿੱਖਾ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਂਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅ ਸਖਾਯ ਆ ਨਿ षੀਦਤ ਪੁਨਾਨਾਯ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ ਚ੍ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਯਜ੍ਞੈਃ ਪਰਿ ਭੂषਤ ਸ਼੍ਰਿਯੇ
ਹੇ ਦੋਸਤੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬੈਠ ਜਾਓ; ਗਾਉ। ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨ ਲਈ ਘੇਰ ਲਓ।
ਅ ਸਮੀ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਮਾਤृਭਿਃ ਸृਜਤਾ ਗਯਸਾਧਨਮ੍ ਚ੍ ਦੇਵਾਵ੍ਯਾਂ ਮਦਮਭਿ ਦ੍ਵਿਸ਼ਵਸਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਵਾਂ ਕੋਲ ਵਾਛੇ ਵਾਂਗ ਛੱਡੋ, ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ। ਦਿਵਿਆ ਮਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਪਾਵੇ।
ਅ ਪੁਨਾਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸਾਧਨਂ ਯਥਾ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਵੀਤਯੇ ਚ੍ ਯਥਾ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਵਰੁਣਾਯ ਸ਼ਨ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਹੁਨਰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ, ਟੋਲੀ ਲਈ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ; ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ।
ਅ ਪ੍ਰ ਵਾਜ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਸ੍ਤਿਰਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਵਿ ਵਾਰਮਵ੍ਯਮ੍
ਵੱਡਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਤਾਜਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ।
ਅ ਸ ਵਾਜ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਹਸ੍ਰਰੇਤਾ ਅਦ੍ਭਿਰ੍ਮृਜਾਨੋ ਗੋਭਿਃ ਸ਼੍ਰੀਣਾਨਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਬੀਜਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਇਆ ਹੋਇਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਅ ਪ੍ਰ ਸੋਮ ਯਾਹੀਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕੁਕ੍ਸ਼ਾ ਨृਭਿਰ੍ਯੇਮਾਨੋ ਅਦ੍ਰਿਭਿਃ ਸੁਤਃ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੀਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਅ ਯੇ ਸੋਮਾਸਃ ਪਰਾਵਤਿ ਯੇ ਅਰ੍ਵਾਵਤਿ ਸੁਨ੍ਵਿਰੇ ਚ੍ ਯੇ ਵਾਦਃ ਸ਼ਰ੍ਯਣਾਵਤਿ
ਉਹ ਸੋਮਾ ਜੋ ਦੂਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਚੋੜੇ ਗਏ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਨਿਚੋੜੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਜੋ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਚੋੜੇ ਗਏ।
ਅ ਯ ਆਰ੍ਜੀਕੇषੁ ਕृਤ੍ਵਸੁ ਯੇ ਮਧ੍ਯੇ ਪਸ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਚ੍ ਯੇ ਵਾ ਜਨੇषੁ ਪਞ੍ਚਸੁ
ਉਹ ਜੋ ਆਰਜੀਕ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੋ ਘਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਅ ਤੇ ਨੋ ਵृष੍ਟਿਂ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ ਪਵਨ੍ਤਾਮਾ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ ਚ੍ ਸ੍ਵਾਨਾ ਦੇਵਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਸੋਮਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਹਾ ਦੇਣ, ਹੀਰੋਈ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਣ।
ਅ ਆ ਤੇ ਵਤ੍ਸੋ ਮਨੋ ਯਮਤ੍ਪਰਮਾਚ੍ਚਿਤ੍ਸਧਸ੍ਥਾਤ੍ ਚ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾਮਯੇ ਗਿਰਾ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਵਾਛਾ, ਮਨ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਹਿ ਸਦृਙ੍ਙਸਿ ਦਿਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਨੁ ਪ੍ਰਭੁਃ ਚ੍ ਸਮਤ੍ਸੁ ਤ੍ਵਾ ਹਵਾਮਹੇ
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਸਮਤ੍ਸ੍ਵਗ੍ਨਿਮਵਸੇ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ ਚ੍ ਵਾਜੇषੁ ਚਿਤ੍ਰਰਾਧਸਮ੍
ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅ ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਭਰ ਓਜੋ ਨृਮ੍ਣਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਵਿਚਰ੍षਣੇ ਚ੍ ਆ ਵੀਰਂ ਪृਤਨਾਸਹਮ੍
ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ; ਸਾਨੂੰ ਜੰਗ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਵੀਰ ਦੇ।
ਅ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਿਤਾ ਵਸੋ ਤ੍ਵਂ ਮਾਤਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਬਭੂਵਿਥ ਚ੍ ਅਥਾ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਮੀਮਹੇ
ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਵਸੁ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਾਤਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੁष੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਾਜਯਨ੍ਤਮੁਪ ਬ੍ਰੁਵੇ ਸਹਸ੍ਕृਤ ਚ੍ ਸ ਨੋ ਰਾਸ੍ਵ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਹੀਰੋਈ ਤਾਕਤ ਦੇ।