ਅ ਏਤਮੁ ਤ੍ਯਂ ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪੋ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧੁਮਾਤਰਮ੍ ਚ੍ ਸਮਾਦਿਤ੍ਯੇਭਿਰਖ੍ਯਤ
ਇਹ ਦਸ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਰਿਆ ਦੀ ਪੁਤਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅ ਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣੋਤ ਵਾਯੁਨਾ ਸੁਤ ਏਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ ਚ੍ ਸਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਸ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਛਣਨ ਵਾਲੀ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸ ਨੋ ਭਗਾਯ ਵਾਯਵੇ ਪੂष੍ਣੇ ਪਵਸ੍ਵ ਮਧੁਮਾਨ੍ ਚ੍ ਚਾਰੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰੇ ਵਰੁਣੇ ਚ
ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵਾਯੂ, ਪੂਸ਼ਣ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸੋਮਾ ਵਹ, ਸਾਨੂੰ ਅਨੰਦ ਦੇ।
ਅ ਰੇਵਤੀਰ੍ਨਃ ਸਧਮਾਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸਨ੍ਤੁ ਤੁਵਿਵਾਜਾਃ ਚ੍ ਕ੍ਸ਼ੁਮਨ੍ਤੋ ਯਾਭਿਰ੍ਮਦੇਮ
ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਸਾਡੀਆਂ ਸਭਾ-ਜਮਾਤਾਂ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ।
ਅ ਆ ਘ ਤ੍ਵਾਵਾਂ ਤ੍ਮਨਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਧृष੍ਣਵੀਯਾਨਃ ਚ੍ ऋਣੋਰਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਚਕ੍ਰ੍ਯੋਃ
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਦਾ ਪਹੀਆ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਅ ਆ ਯਦ੍ਦੁਵਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤਵਾ ਕਾਮਂ ਜਰਿਤ੍ਰ੍^ਈਣਾਮ੍ ਚ੍ ऋਣੋਰਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਸ਼ਚੀਭਿਃ
ਜਦੋਂ ਵੀ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਸੁਰੂਪਕृਤ੍ਨੁਮੂਤਯੇ ਸੁਦੁਘਾਮਿਵ ਗੋਦੁਹੇ ਚ੍ ਜੁਹੂਮਸਿ ਦ੍ਯਵਿਦ੍ਯਵਿ
ਚੰਗੀ ਰੂਪਤਾ ਦੇਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਉਪਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਠਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ।
ਅ ਉਪ ਨਃ ਸਵਨਾ ਗਹਿ ਸੋਮਸ੍ਯ ਸੋਮਪਾਃ ਪਿਬ ਚ੍ ਗੋਦਾ ਇਦ੍ਰੇਵਤੋ ਮਦਃ
ਸਾਡੀਆਂ ਹਵਨਾਂ ਤੇ ਆ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਮਾ ਪੀ, ਦਾਨੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਗਾਂ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਅ ਅਥਾ ਤੇ ਅਨ੍ਤਮਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮ ਸੁਮਤੀਨਾਮ੍ ਚ੍ ਮਾ ਨੋ ਅਤਿ ਖ੍ਯ ਆ ਗਹਿ
ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਹੱਦ ਜਾਣੀਏ; ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾ, ਇੱਥੇ ਆ।
ਅ ਉਭੇ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰੋਦਸੀ ਆਪਪ੍ਰਾਥੋषਾ ਇਵ ਚ੍ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਮਹੀਨਾਂ ਸਮ੍ਰਾਜਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ ਏ ਦੇਵੀ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਜਦ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਦੋਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਸ਼ਾ ਵਾਂਗ ਭਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ; ਦਿਵਿਆ ਮਾਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅ ਦੀਰ੍ਘਂ ਹ੍ਯਙ੍ਕੁਸ਼ਂ ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਬਿਭਰ੍षਿ ਮਨ੍ਤੁਮਃ ਚ੍ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਮਘਵਨ੍ਪਦਾ ਵਯਾਮਜੋ ਯਥਾ ਯਮਃ ਏ ਦੇਵੀ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਲੰਮਾ ਅੰਕੁਸ਼, ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਫੜਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਯਮ ਵਾਂਗ ਤੁਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਦਿਵਿਆ ਮਾਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅ ਅਵ ਸ੍ਮ ਦੁਰ੍ਹृਣਾਯਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨੁਹਿ ਸ੍ਥਿਰਮ੍ ਚ੍ ਅਧਸ੍ਪਦਂ ਤਮੀਂ ਕृਧਿ ਯੋ ਅਸ੍ਮਾਂ ਅਭਿਦਾਸਤਿ ਏ ਦੇਵੀ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਮਾਨਵ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਹੇਠਾਂ ਕਰ ਦੇ; ਦਿਵਿਆ ਮਾਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅ ਪਰਿ ਸ੍ਵਾਨੋ ਗਿਰਿष੍ਠਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਸੋਮੋ ਅਕ੍ਸ਼ਰਤ੍ ਚ੍ ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਗਿਰਿ ਉੱਤੇ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਛਣਨ ਵਿੱਚ ਵਹਦਾ ਹੈ; ਅਨੰਦ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਅ ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਵਿਰ੍ਮਧੁ ਪ੍ਰ ਜਾਤਮਨ੍ਧਸਃ ਚ੍ ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਤੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਨਿਚੋੜ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਮਿੱਠਾ; ਅਨੰਦ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਅ ਤ੍ਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਜੋषਸੋ ਦੇਵਾਸਃ ਪੀਤਿਮਾਸ਼ਤ ਚ੍ ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਪੀ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਅਨੰਦ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਅ ਸ ਸੁਨ੍ਵੇ ਯੋ ਵਸੂਨਾਂ ਯੋ ਰਾਯਾਮਾਨੇਤਾ ਯ ਇਡਾਨਾਮ੍ ਚ੍ ਸੋਮੋ ਯਃ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਮ੍
ਉਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੋਮਾ ਜੋ ਚੰਗੀਆਂ ਵਸੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਅ ਯਸ੍ਯ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਿਬਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਮਰੁਤੋ ਯਸ੍ਯ ਵਾਰ੍ਯਮਣਾ ਭਗਃ ਚ੍ ਆ ਯੇਨ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਕਰਾਮਹ ਏਨ੍ਦ੍ਰਮਵਸੇ ਮਹੇ
ਜਿਸ ਦਾ ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ ਪੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਮਾਰੁਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਭਾਗ, ਦਾਤਾ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੀਏ, ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਲਈ।
ਅ ਤਂ ਵਃ ਸਖਾਯੋ ਮਦਾਯ ਪੁਨਾਨਮਭਿ ਗਾਯਤ ਚ੍ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਹਵ੍ਯੈਃ ਸ੍ਵਦਯਨ੍ਤ ਗੂਰ੍ਤਿਭਿਃ
ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਲਈ, ਅਨੰਦ ਲਈ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ ਨੂੰ ਗਾਓ; ਉਸ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ।
ਅ ਸਂ ਵਤ੍ਸ ਇਵ ਮਾਤृਭਿਰਿਨ੍ਦੁਰ੍ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਅਜ੍ਯਤੇ ਚ੍ ਦੇਵਾਵੀਰ੍ਮਦੋ ਮਤਿਭਿਃ ਪਰਿष੍ਕृਤਃ
ਇਹ ਸੌਮ ਰਸ, ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਛਾ ਵਾਂਗ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਰਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਅਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸਾਧਨੋ ऽਯਂ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਵੀਤਯੇ ਚ੍ ਅਯਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਧੁਮਤ੍ਤਰਃ ਸੁਤਃ
ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੌਮ, ਕੌਸ਼ਲ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸੋਮਾਃ ਪਵਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦਵੋ ऽਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਗਾਤੁਵਿਤ੍ਤਮਾਃ ਚ੍ ਮਿਤ੍ਰਾਃ ਸੁਵਾਨਾ ਅਰੇਪਸਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਃ
ਸੌਮ ਰਸ, ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਰਸਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਮਿੱਤਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ, ਨਿਰਮਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ।
ਅ ਤੇ ਪੂਤਾਸੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ ਸੋਮਾਸੋ ਦਧ੍ਯਾਸ਼ਿਰਃ ਚ੍ ਸੂਰਾਸੋ ਨ ਦਰ੍ਸ਼ਤਾਸੋ ਜਿਗਤ੍ਨਵੋ ਧ੍ਰੁਵਾ ਘृਤੇ
ਉਹ ਸਾਫ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੌਮ, ਸਿਰ ਉਠਾਈ ਹੋਈ, ਵੀਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਘੀ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਹਨ।
ਅ ਸੁष੍ਵਾਣਾਸੋ ਵ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚਿਤਾਨਾ ਗੋਰਧਿ ਤ੍ਵਚਿ ਚ੍ ਇषਮਸ੍ਮਭ੍ਯਮਭਿਤਃ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍ਵਸੁਵਿਦਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਗਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਚਮੜੀ 'ਤੇ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਣ, ਧਨ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ।
ਅ ਅਯਾ ਪਵਾ ਪਵਸ੍ਵੈਨਾ ਵਸੂਨਿ ਮਾਂਸ਼੍ਚਤ੍ਵ ਇਨ੍ਦੋ ਸਰਸਿ ਪ੍ਰ ਧਨ੍ਵ ਚ੍ ਬ੍ਰਘ੍ਨਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਸ੍ਯ ਵਾਤੋ ਨ ਜੂਤਿਂ ਪੁਰੁਮੇਧਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਕਵੇ ਨਰਂ ਧਾਤ੍
ਇਸ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਸੌਮ, ਤੂੰ ਧਨ ਵਿੱਚ ਵਹਿ; ਓ ਰਸ, ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਵਹਿ, ਉਹ ਜਿਸ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹਵਾ ਵੀ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਿਆਣੇ, ਸੋਚਵਾਨ ਲੋਕ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅ ਉਤ ਨ ਏਨਾ ਪਵਯਾ ਪਵਸ੍ਵਾਧਿ ਸ਼੍ਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇ ਚ੍ षष੍ਟਿਂ ਸਹਸ੍ਰਾ ਨੈਗੁਤੋ ਵਸੂਨਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਪਕ੍ਵਂ ਧੂਨਵਦ੍ਰਣਾਯ
ਇਸ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਸੌਮ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਵਹਿ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਧਨ, ਪੱਕੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ, ਹਲਾਓ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ।
ਅ ਮਹੀਮੇ ਅਸ੍ਯ ਵृष ਨਾਮ ਸ਼ੂषੇ ਮਾਂਸ਼੍ਚਤ੍ਵੇ ਵਾ ਪृਸ਼ਨੇ ਵਾ ਵਧਤ੍ਰੇ ਚ੍ ਅਸ੍ਵਾਪਯਨ੍ਨਿਗੁਤਃ ਸ੍ਨੇਹਯਚ੍ਚਾਪਾਮਿਤ੍ਰਾਂ ਅਪਾਚਿਤੋ ਅਚੇਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ, ਵੱਝਾ ਵਾਂਗ ਨਾਮ ਨਿਚੋੜਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਛਾਣਣ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ; ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁਤਿਆ ਦੇਂਦਾ, ਨਮੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਮੂਰਖਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ।
ਅ ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਅਨ੍ਤਮ ਉਤ ਤ੍ਰਾਤਾ ਸ਼ਿਵੋ ਭੁਵੋ ਵਰੂਥ੍ਯਃ
ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲਾ ਹੈਂ, ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣ।
ਅ ਵਸੁਰਗ੍ਨਿਰ੍ਵਸੁਸ਼੍ਰਵਾ ਅਚ੍ਛਾ ਨਕ੍ਸ਼ਿ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਤਮੋ ਰਯਿਂ ਦਾਃ
ਅੱਗ ਧਨ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ, ਧਨ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆ, ਸਾਨੂੰ ਵਾਫਰ ਧਨ ਦੇ।
ਅ ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਚਿष੍ਠ ਦੀਦਿਵਃ ਸੁਮ੍ਨਾਯ ਨੂਨਮੀਮਹੇ ਸਖਿਭ੍ਯਃ
ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਅ ਇਮਾ ਨੁ ਕਂ ਭੁਵਨਾ ਸੀषਧੇਮੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਚ ਦੇਵਾਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਬੈਠਣ।