ਅ ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਨੁषਗ੍ਭੂਰੇਰ੍ਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੇਦਤਿ ਚ੍ ਵਸੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਤਦਾ ਭਰ
ਜੋ ਤੂੰ, ਦੇਵਤਾ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਅ ਯਦ੍ਵੀਡਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਸ੍ਥਿਰੇ ਯਤ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨੇ ਪਰਾਭृਤਮ੍ ਚ੍ ਵਸੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਤਦਾ ਭਰ
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਢੁਕਵੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਓਹਲੇ ਵਿੱਚ—ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਅ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਹਿ ਸ੍ਥ ऋਤ੍ਵਿਜਾ ਸਸ੍ਨੀ ਵਾਜੇषੁ ਕਰ੍ਮਸੁ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਸ੍ਯ ਬੋਧਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਹੋ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਕਾਬਲੇ ਅਤੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦੇ ਹੋ—ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ, ਇਸ ਦੀ ਖਬਰ ਰੱਖੋ।
ਅ ਤੋਸ਼ਾਸਾ ਰਥਯਾਵਾਨਾ ਵृਤ੍ਰਹਣਾਪਰਾਜਿਤਾ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਸ੍ਯ ਬੋਧਤਮ੍
ਚਿੰਤਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਰਥਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਜਿੱਤ—ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ, ਇਸ ਦੀ ਖਬਰ ਰੱਖੋ।
ਅ ਇਦਂ ਵਾਂ ਮਦਿਰਂ ਮਧ੍ਵਧੁਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨਦ੍ਰਿਭਿਰ੍ਨਰਃ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਸ੍ਯ ਬੋਧਤਮ੍
ਇਹ ਮੌਜਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਨ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ, ਇਸ ਦੀ ਖਬਰ ਰੱਖੋ।
ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਨ੍ਦੋ ਮਰੁਤ੍ਵਤੇ ਪਵਸ੍ਵ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਃ ਚ੍ ਅਰ੍ਕਸ੍ਯ ਯੋਨਿਮਾਸਦਮ੍
ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਵਹਿ; ਗੀਤ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾ।
ਅ ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਚੋਵਿਦਃ ਪਰਿष੍ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਣਸਿਮ੍ ਚ੍ ਸਂ ਤ੍ਵਾ ਮृਜਨ੍ਤ੍ਯਾਯਵਃ
ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਬੋਲੀਆਂ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧੋਦੇ ਹਨ।
ਅ ਰਸਂ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਪਿਬਨ੍ਤੁ ਵਰੁਣਃ ਕਵੇ ਚ੍ ਪਵਮਾਨਸ੍ਯ ਮਰੁਤਃ
ਤੇਰਾ ਰਸ ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪੀਣ; ਪਵਮਾਨ ਸੋਮਾ ਦੇ ਮਰੁਤ ਵੀ ਭਾਗ ਲੈਣ।
ਅ ਮृਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਹਸ੍ਤ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਵਾਚਮਿਨ੍ਵਸਿ ਚ੍ ਰਯਿਂ ਪਿਸ਼ਙ੍ਗਂ ਬਹੁਲਂ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਂ ਪਵਮਾਨਾਭ੍ਯਰ੍षਸਿ
ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀਆਂ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਤੂੰ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ, ਵਧੀਕ, ਬਹੁਤ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਪੁਨਾਨੋ ਵਰੇ ਪਵਮਨੋ ਅਵ੍ਯਯੇ ਵृषੋ ਅਚਿਕ੍ਰਦਦ੍ਵਨੇ ਚ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸੋਮ ਪਵਮਾਨ ਨਿष੍ਕृਤਂ ਗੋਭਿਰਞ੍ਜਾਨੋ ਅਰ੍षਸਿ
ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਵੱਛਰ, ਤੂੰ ਸੁੰਦਰ, ਕਦੇ ਨਾ ਪੁਰਾਣੀ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਸੋਮਾ ਪਵਮਾਨਾ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਏਤਮੁ ਤ੍ਯਂ ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪੋ ਮृਜਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧੁਮਾਤਰਮ੍ ਚ੍ ਸਮਾਦਿਤ੍ਯੇਭਿਰਖ੍ਯਤ
ਇਹ ਦਸ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਰਿਆ ਦੀ ਪੁਤਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅ ਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣੋਤ ਵਾਯੁਨਾ ਸੁਤ ਏਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆ ਚ੍ ਸਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਸ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਛਣਨ ਵਾਲੀ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਸ ਨੋ ਭਗਾਯ ਵਾਯਵੇ ਪੂष੍ਣੇ ਪਵਸ੍ਵ ਮਧੁਮਾਨ੍ ਚ੍ ਚਾਰੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰੇ ਵਰੁਣੇ ਚ
ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵਾਯੂ, ਪੂਸ਼ਣ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸੋਮਾ ਵਹ, ਸਾਨੂੰ ਅਨੰਦ ਦੇ।
ਅ ਰੇਵਤੀਰ੍ਨਃ ਸਧਮਾਦ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸਨ੍ਤੁ ਤੁਵਿਵਾਜਾਃ ਚ੍ ਕ੍ਸ਼ੁਮਨ੍ਤੋ ਯਾਭਿਰ੍ਮਦੇਮ
ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਸਾਡੀਆਂ ਸਭਾ-ਜਮਾਤਾਂ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ।
ਅ ਆ ਘ ਤ੍ਵਾਵਾਂ ਤ੍ਮਨਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਧृष੍ਣਵੀਯਾਨਃ ਚ੍ ऋਣੋਰਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਚਕ੍ਰ੍ਯੋਃ
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਦਾ ਪਹੀਆ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਅ ਆ ਯਦ੍ਦੁਵਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤਵਾ ਕਾਮਂ ਜਰਿਤ੍ਰ੍^ਈਣਾਮ੍ ਚ੍ ऋਣੋਰਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਸ਼ਚੀਭਿਃ
ਜਦੋਂ ਵੀ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈਂ।
ਅ ਸੁਰੂਪਕृਤ੍ਨੁਮੂਤਯੇ ਸੁਦੁਘਾਮਿਵ ਗੋਦੁਹੇ ਚ੍ ਜੁਹੂਮਸਿ ਦ੍ਯਵਿਦ੍ਯਵਿ
ਚੰਗੀ ਰੂਪਤਾ ਦੇਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਉਪਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਠਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ।
ਅ ਉਪ ਨਃ ਸਵਨਾ ਗਹਿ ਸੋਮਸ੍ਯ ਸੋਮਪਾਃ ਪਿਬ ਚ੍ ਗੋਦਾ ਇਦ੍ਰੇਵਤੋ ਮਦਃ
ਸਾਡੀਆਂ ਹਵਨਾਂ ਤੇ ਆ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਮਾ ਪੀ, ਦਾਨੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਗਾਂ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਅ ਅਥਾ ਤੇ ਅਨ੍ਤਮਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮ ਸੁਮਤੀਨਾਮ੍ ਚ੍ ਮਾ ਨੋ ਅਤਿ ਖ੍ਯ ਆ ਗਹਿ
ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਹੱਦ ਜਾਣੀਏ; ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾ, ਇੱਥੇ ਆ।
ਅ ਉਭੇ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰੋਦਸੀ ਆਪਪ੍ਰਾਥੋषਾ ਇਵ ਚ੍ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਮਹੀਨਾਂ ਸਮ੍ਰਾਜਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ ਏ ਦੇਵੀ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਜਦ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਦੋਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਸ਼ਾ ਵਾਂਗ ਭਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ; ਦਿਵਿਆ ਮਾਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅ ਦੀਰ੍ਘਂ ਹ੍ਯਙ੍ਕੁਸ਼ਂ ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਬਿਭਰ੍षਿ ਮਨ੍ਤੁਮਃ ਚ੍ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਮਘਵਨ੍ਪਦਾ ਵਯਾਮਜੋ ਯਥਾ ਯਮਃ ਏ ਦੇਵੀ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਲੰਮਾ ਅੰਕੁਸ਼, ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਫੜਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਯਮ ਵਾਂਗ ਤੁਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਦਿਵਿਆ ਮਾਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅ ਅਵ ਸ੍ਮ ਦੁਰ੍ਹृਣਾਯਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨੁਹਿ ਸ੍ਥਿਰਮ੍ ਚ੍ ਅਧਸ੍ਪਦਂ ਤਮੀਂ ਕृਧਿ ਯੋ ਅਸ੍ਮਾਂ ਅਭਿਦਾਸਤਿ ਏ ਦੇਵੀ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਜਨਿਤ੍ਰ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਮਾਨਵ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਹੇਠਾਂ ਕਰ ਦੇ; ਦਿਵਿਆ ਮਾਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਅ ਪਰਿ ਸ੍ਵਾਨੋ ਗਿਰਿष੍ਠਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਸੋਮੋ ਅਕ੍ਸ਼ਰਤ੍ ਚ੍ ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਗਿਰਿ ਉੱਤੇ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਛਣਨ ਵਿੱਚ ਵਹਦਾ ਹੈ; ਅਨੰਦ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਅ ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਵਿਰ੍ਮਧੁ ਪ੍ਰ ਜਾਤਮਨ੍ਧਸਃ ਚ੍ ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਤੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਨਿਚੋੜ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਮਿੱਠਾ; ਅਨੰਦ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਅ ਤ੍ਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸਜੋषਸੋ ਦੇਵਾਸਃ ਪੀਤਿਮਾਸ਼ਤ ਚ੍ ਮਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਧਾ ਅਸਿ
ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਪੀ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਅਨੰਦ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਅ ਸ ਸੁਨ੍ਵੇ ਯੋ ਵਸੂਨਾਂ ਯੋ ਰਾਯਾਮਾਨੇਤਾ ਯ ਇਡਾਨਾਮ੍ ਚ੍ ਸੋਮੋ ਯਃ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਮ੍
ਉਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੋਮਾ ਜੋ ਚੰਗੀਆਂ ਵਸੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਅ ਯਸ੍ਯ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਿਬਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਮਰੁਤੋ ਯਸ੍ਯ ਵਾਰ੍ਯਮਣਾ ਭਗਃ ਚ੍ ਆ ਯੇਨ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਕਰਾਮਹ ਏਨ੍ਦ੍ਰਮਵਸੇ ਮਹੇ
ਜਿਸ ਦਾ ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ ਪੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਮਾਰੁਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਭਾਗ, ਦਾਤਾ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੀਏ, ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਲਈ।
ਅ ਤਂ ਵਃ ਸਖਾਯੋ ਮਦਾਯ ਪੁਨਾਨਮਭਿ ਗਾਯਤ ਚ੍ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਹਵ੍ਯੈਃ ਸ੍ਵਦਯਨ੍ਤ ਗੂਰ੍ਤਿਭਿਃ
ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਲਈ, ਅਨੰਦ ਲਈ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ ਨੂੰ ਗਾਓ; ਉਸ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ।
ਅ ਸਂ ਵਤ੍ਸ ਇਵ ਮਾਤृਭਿਰਿਨ੍ਦੁਰ੍ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਅਜ੍ਯਤੇ ਚ੍ ਦੇਵਾਵੀਰ੍ਮਦੋ ਮਤਿਭਿਃ ਪਰਿष੍ਕृਤਃ
ਇਹ ਸੌਮ ਰਸ, ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਛਾ ਵਾਂਗ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਰਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅ ਅਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਸਾਧਨੋ ऽਯਂ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਵੀਤਯੇ ਚ੍ ਅਯਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਧੁਮਤ੍ਤਰਃ ਸੁਤਃ
ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੌਮ, ਕੌਸ਼ਲ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।