ਸਾਮਵੇਦਃ

ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਦਾਯ ਵਾਵृਧੇ ਸ਼ਵਸੇ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਨृਭਿਃ ਚ੍ ਤਮਿਨ੍ਮਹਤ੍ਸ੍ਵਾਜਿषੂਤਿਮਰ੍ਭੇ ਹਵਾਮਹੇ ਸ ਵਾਜੇषੁ ਪ੍ਰ ਨੋ ऽਵਿषਤ੍

ਇੰਦਰ ਮੌਜ ਲਈ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਇਆ; ਅਸੀਂ ਵੱਡੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੇਵੇ।

ਅ ਅਸਿ ਹਿ ਵੀਰ ਸੇਨ੍ਯੋ ऽਸਿ ਭੂਰਿ ਪਰਾਦਦਿਃ ਚ੍ ਅਸਿ ਦਭ੍ਰਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ਵृਧੋ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਸਿ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਭੂਰਿ ਤੇ ਵਸੁ

ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਹਾਦਰ ਨੇਤਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਨਿਮਰ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿਲ ਖੋਲ ਕੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਭਗਤ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।

ਅ ਯਦੁਦੀਰਤ ਆਜਯੋ ਧृष੍ਣਵੇ ਧੀਯਤੇ ਧਨਾਮ੍ ਚ੍ ਯੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਮਦਚ੍ਯੁਤਾ ਹਰੀ ਕਂ ਹਨਃ ਕਂ ਵਸੌ ਦਧੋ ऽਸ੍ਮਾਂ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਸੌ ਦਧਃ

ਜਦੋਂ ਯੋਧੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਇਨਾਮ ਬਹਾਦਰ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਮੌਜ ਵਾਲੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਜੋੜ; ਕਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਾਰੇਂਗਾ, ਕਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇਂਗਾ? ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ।

ਅ ਸ੍ਵਾਦੋਰਿਤ੍ਥਾ ਵਿषੂਵਤੋ ਮਧ੍ਵਃ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਗੌਰ੍ਯਃ ਚ੍ ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਯਾਵਰੀਰ੍ਵृष੍ਣਾ ਮਦਨ੍ਤਿ ਸ਼ੋਭਸੇ ਵਸ੍ਵੀਰਨੁ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍

ਗਾਂਵਾਂ ਮਿੱਠਾ, ਵਗਦਾ ਮਧ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅ ਤਾ ਅਸ੍ਯ ਪृਸ਼ਨਾਯੁਵਃ ਸੋਮਂ ਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਤਿ ਪृਸ਼੍ਨਯਃ ਚ੍ ਪ੍ਰਿਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧੇਨਵੋ ਵਜ੍ਰਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਾਯਕਂ ਵਸ੍ਵੀਰਨੁ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍

ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਚਿੱਟੇ, ਗਾਂਵਾਂ, ਉਸ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਸਦੀਆਂ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਜਰ ਤੇ ਤੀਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੌਲਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਦੇ ਪਿੱਛੇ।

ਅ ਤਾ ਅਸ੍ਯ ਨਮਸਾ ਸਹਃ ਸਪਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ ਚ੍ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਸ਼੍ਚਿਰੇ ਪੁਰੂਣਿ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਯੇ ਵਸ੍ਵੀਰਨੁ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍

ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਵਾਜ, ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਦੌਲਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਿਭਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅ ਅਸਾਵ੍ਯਂਸ਼ੁਰ੍ਮਦਾਯਾਪ੍ਸੁ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਗਿਰਿष੍ਠਾਃ ਚ੍ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਨ ਯੋਨਿਮਾਸਦਤ੍

ਉਹ ਸੋਮ, ਮੌਜ ਲਈ ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਬੈਠਿਆ ਹੈ।

ਅ ਸ਼ੁਭ੍ਰਮਨ੍ਧੋ ਦੇਵਵਾਤਮਪ੍ਸੁ ਧੌਤਂ ਨृਭਿਃ ਸੁਤਮ੍ ਚ੍ ਸ੍ਵਦਨ੍ਤਿ ਗਾਵਃ ਪਯੋਭਿਃ

ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦਾਗ ਨਹੀਂ, ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਇਆ ਗਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅ ਆਦੀਮਸ਼੍ਵਂ ਨ ਹੇਤਾਰਮਸ਼ੂਸ਼ੁਭਨ੍ਨਮृਤਾਯ ਚ੍ ਮਧੋ ਰਸਂ ਸਧਮਾਦੇ

ਜਿਵੇਂ ਜੂਏ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਹੈ, ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਅ ਅਭਿ ਦ੍ਯੁਭ੍ਨਂ ਬृਹਦ੍ਯਸ਼ ਇषਸ੍ਪਤੇ ਦੀਦਿਹਿ ਦੇਵ ਦੇਵਯੁਮ੍ ਚ੍ ਵਿ ਕੋਸ਼ਂ ਮਧ੍ਯਮਂ ਯੁਵ

ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲੇ, ਚਮਕ ਉਠੋ; ਹੇ ਦੇਵਤੇ, ਭਗਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਕ, ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੋ।

ਅ ਆ ਵਚ੍ਯਸ੍ਵ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ ਚਮ੍ਵੋਃ ਸੁਤੋ ਵਿਸ਼ਾਂ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਨ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਃ ਚ੍ ਵृष੍ਟਿਂ ਦਿਵਃ ਪਵਸ੍ਵ ਰੀਤਿਮਪੋ ਜਿਨ੍ਵਨ੍ਗਵਿष੍ਟਯੇ ਧਿਯਃ

ਹੇ ਨਿਪੁੰਨ, ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਨਿਚੋੜਿਆ ਰਸ ਬਿਆਨ ਕਰ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਟੋਲ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਵਗਾ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਬੁਝਣ ਲਈ ਧਾਰ ਲਿਆ।

ਅ ਪ੍ਰਾਣਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਮਹੀਨਾਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਨृਤਸ੍ਯ ਦੀਧਿਤਿਮ੍ ਚ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਪਰਿ ਪ੍ਰਿਯਾ ਭੁਵਦਧ ਦ੍ਵਿਤਾ

ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਬੱਚਾ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਕਠਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

ਅ ਉਪ ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਯ ਪਾष੍ਯੋਰਭਕ੍ਤ ਯਦ੍ਗੁਹਾ ਪਦਮ੍ ਚ੍ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਪ੍ਤ ਧਾਮਭਿਰਧ ਪ੍ਰਿਯਮ੍

ਤੁਸੀਂ ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਪੱਥਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਥਾਂ ਲੱਭਿਆ; ਯਜਨ ਦੇ ਸੱਤ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ।

ਅ ਤ੍ਰੀਣਿ ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਯ ਧਾਰਯਾ ਪृष੍ਟੇष੍ਵੈਰਯਦ੍ਰਯਿਮ੍ ਚ੍ ਮਿਮੀਤੇ ਅਸ੍ਯ ਯੋਜਨਾ ਵਿ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ

ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਹਾਰੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਪਿੱਠਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ; ਉਸਦੇ ਜੋਏ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਹਨ।

ਅ ਪਵਸ੍ਵ ਵਾਜਸਾਤਯੇ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਧਾਰਯਾ ਸੁਤਃ ਚ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮ ਵਿष੍ਣਵੇ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਧੁਮਤ੍ਤਰਃ

ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਵਗੋ, ਛਾਣਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ।

ਅ ਤ੍ਵਾਂ ਰਿਹਨ੍ਤਿ ਧੀਤਯੋ ਹਰਿਂ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਅਦ੍ਰੁਹਃ ਚ੍ ਵਤ੍ਸਂ ਜਾਤਂ ਨ ਮਾਤਰਃ ਪਵਮਾਨ ਵਿਧਰ੍ਮਣਿ

ਤੈਨੂੰ ਵਿਚਾਰਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਛਾਣਣ ਵਿੱਚ, ਬਿਨਾ ਧੋਖੇ; ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ।

ਅ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਯਾਂ ਚ ਮਹਿਵ੍ਰਤ ਪृਥਿਵੀਂ ਚਾਤਿ ਜਭ੍ਰਿषੇ ਚ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਦ੍ਰਾਪਿਮਮੁਞ੍ਚਥਾਃ ਪਵਮਾਨ ਮਹਿਤ੍ਵਨਾ

ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ; ਤੁਸੀਂ ਢੱਕਣ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ।

ਅ ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਵਾਜੀ ਪਵਤੇ ਗੋਨ੍ਯੋਘਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸੋਮਃ ਸਹ ਇਨ੍ਵਨ੍ਮਦਾਯ ਚ੍ ਹਨ੍ਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਬਾਧਤੇ ਪਰ੍ਯਰਾਤਿਂ ਵਰਿਵਸ੍ਕृਣ੍ਵਨ੍ਵृਜਨਸ੍ਯ ਰਾਜਾ

ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਬੂੰਦ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਭਰਪੂਰ; ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਤਾਕਤ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ, ਮੌਜ ਲਈ; ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਵੈਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।

ਅ ਅਧ ਧਾਰਯਾ ਮਧ੍ਵਾ ਪृਚਾਨਸ੍ਤਿਰੋ ਰੋਮ ਪਵਤੇ ਅਦ੍ਰਿਦੁਗ੍ਧਃ ਚ੍ ਇਨ੍ਦੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਖ੍ਯਂ ਜੁषਾਣੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਤ੍ਸਰੋ ਮਦਾਯ

ਫਿਰ, ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਛਾਣਣ ਰਾਹੀਂ, ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਬੂੰਦ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ, ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਦੇਵਤਾ, ਮੌਜ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅ ਅਭਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਪਵਤੇ ਪੁਨਾਨੋ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨ੍ਤ੍ਸ੍ਵੇਨ ਰਸੇਨ ਪृਞ੍ਚਨ੍ ਚ੍ ਇਨ੍ਦੁਰ੍ਧਰ੍ਮਾਣ੍ਯृਤੁਥਾ ਵਸਾਨੋ ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪੋ ਅਵ੍ਯਤ ਸਾਨੋ ਅਵ੍ਯੇ

ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਾ ਵਚਨ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਰਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਰਦਾ ਹੈ; ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ, ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਊ, ਦਸ ਉਂਗਲੀਆਂ ਉਸਨੂੰ ਅਡੋਲ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ।

ਅ ਆ ਤੇ ਅਗ੍ਨ ਇਧੀਮਹਿ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਦੇਵਾਜਰਮ੍ ਚ੍ ਯੁਦ੍ਧ ਸ੍ਯਾ ਤੇ ਪਨੀਯਸੀ ਸਮਿਦ੍ਦੀਦਯਤਿ ਦ੍ਯਵੀषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ

ਹੇ ਅੱਗ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੜਾਈ ਚਮਕੇ, ਜਦ ਜਲਾਈ ਜਾਵੇ, ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਅਸਮਾਨੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।

ਅ ਆ ਤੇ ਅਗ੍ਨ ऋਚਾ ਹਵਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਜ੍ਯੋਤਿषਸ੍ਪਤੇ ਚ੍ ਸੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਦਸ੍ਮ ਵਿਸ਼੍ਪਤੇ ਹਵ੍ਯਵਾਟ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਹੂਯਤ ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ

ਹੇ ਅੱਗ, ਰਾਗ ਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੇ ਜੋਤ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਚਮਕਦਾਰ, ਅਜੀਬ, ਟੋਲ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆ।

ਅ ਓਭੇ ਸੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਪਤੇ ਦਰ੍ਵੀ ਸ਼੍ਰੀਣੀष ਆਸਨਿ ਚ੍ ਉਤੋ ਨ ਉਤ੍ਪੁਪੂਰ੍ਯਾ ਉਕ੍ਥੇषੁ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤ ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ

ਦੋਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਟੋਲ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚਮਚੇ ਭਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਅਤੇ ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਵੰਦਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆ।

ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸਾਮ ਗਾਯਤ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਬृਹਤੇ ਬृਹਤ੍ ਚ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਕृਤੇ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤੇ ਪਨਸ੍ਯਵੇ

ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਾਮ ਗਾਓ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਵੱਡੇ, ਮਹਾਨ ਲਈ; ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਰਚਿਤਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵਧਾਈਯੋਗ ਲਈ।

ਅ ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਭਿਭੂਰਸਿ ਤ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਯਮਰੋਚਯਃ ਚ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵੋ ਮਹਾਂ ਅਸਿ

ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ; ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਨ ਹੈ।

ਅ ਵਿਭ੍ਰਾਜਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਤ੍ਵਰਗਚ੍ਛੋ ਰੋਚਨਂ ਦਿਵਃ ਚ੍ ਦੇਵਾਸ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਖ੍ਯਾਯ ਯੇਮਿਰੇ

ਚਮਕਦੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੇ ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਹੋ।

ਅ ਅਸਾਵਿ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਧृष੍ਣਵਾ ਗਹਿ ਚ੍ ਆ ਤ੍ਵਾ ਪृਣਕ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਰਜਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈਂ; ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਭਰ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਅ ਆ ਤਿष੍ਠ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਰਥਂ ਯੁਕ੍ਤਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਹਰੀ ਚ੍ ਅਰ੍ਵਾਚੀਨਂ ਸੁ ਤੇ ਮਨੋ ਗ੍ਰਾਵਾ ਕृਣੋਤੁ ਵਗ੍ਨੁਨਾ

ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਪੱਥਰ ਦੀ ਅੱਗ ਤੇਰਾ ਮਨ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਕਰੇ।

ਅ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਦ੍ਧਰੀ ਵਹਤੋ ऽਪ੍ਰਤਿਧृष੍ਟਸ਼ਵਸਮ੍ ਚ੍ ऋषੀਣਾਂ ਸੁष੍ਟੁਤੀਰੁਪ ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਮਾਨੁषਾਣਾਮ੍

ਇੰਦਰ ਦੇ ਦੋ ਘੋੜੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵਧੀਆ ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।