ਜਜ੍ਞਾਨਃ ਸਪ੍ਤ ਮਾਤृਭਿਰ੍ਮੇਧਾਮਾਸ਼ਾਸਤ ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਅਯਂ ਧ੍ਰੁਵੋ ਰਯੀਣਾਂ ਚਿਕੇਤਦਾ
ਸੱਤ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਗਿਆਨ ਚਾਹਿਆ; ਇਹ ਢਿੱਠ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਸ੍ਯਾ ਨੋ ਦਿਵਾ ਮਤਿਰਦਿਤਿਰੂਤ੍ਯਾਗਮਤ੍ ਸਾ ਸ਼ਨ੍ਤਾਤਾ ਮਯਸ੍ਕਰਦਪ ਸ੍ਰਿਧਃ
ਉਹ ਸੋਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਈਡਿष੍ਵਾ ਹਿ ਪ੍ਰਤੀਵ੍ਯਾਂ ਯਜਸ੍ਵ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ ਚਰਿष੍ਣੁਧੂਮਮਗृਭੀਤਸ਼ੋਚਿषਮ੍
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋ; ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਲਦਾ ਧੂੰਆਂ ਫੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਅੱਗ ਪਕੜੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ ਚ ਨ ਰਿਪੁਰੀਸ਼ੀਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਯੋ ਅਗ੍ਨਯੇ ਦਦਾਸ਼ ਹਵ੍ਯਦਾਤਯੇ
ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਮਰਦ ਦਾ ਵੈਰੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਹਵਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਪ ਤ੍ਯਂ ਵृਜਿਨਂ ਰਿਪੁਂ ਸ੍ਤੇਨਮਗ੍ਨੇ ਦੁਰਾਧ੍ਯਮ੍ ਦਵਿष੍ਠਮਸ੍ਯ ਸਤ੍ਪਤੇ ਕृਧੀ ਸੁਗਮ੍
ਉਹ ਪਾਪੀ, ਵੈਰੀ, ਚੋਰ ਨੂੰ, ਅਗਨਿ, ਇਥੋਂ ਦੂਰ ਕਰ; ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਦਾ ਰਾਹ ਆਸਾਨ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰੁष੍ਟ੍ਯਗ੍ਨੇ ਨਵਸ੍ਯ ਮੇ ਸ੍ਤੋਮਸ੍ਯ ਵੀਰ ਵਿਸ਼੍ਪਤੇ ਨਿ ਮਾਯਿਨਸ੍ਤਪਸਾ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਦਹ
ਅਗਨਿ, ਮੇਰੀ ਨਵੀਂ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ, ਵਿਰਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਆਪਣੀ ਤਾਪ ਨਾਲ, ਜਾਦੂਗਰ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਮਂਹਿष੍ਠਾਯ ਗਾਯਤ ऋਤਾਵ੍ਨੇ ਬृਹਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ੋਚਿषੇ ਉਪਸ੍ਤੁਤਾਸੋ ਅਗ੍ਨਯੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਮਹਾਨ, ਸੱਚ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਭ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਸੋ ਅਗ੍ਨੇ ਤਵੋਤਿਭਿਃ ਸੁਵੀਰਾਭਿਸ੍ਤਰਤਿ ਵਾਜਕਰ੍ਮਭਿਃ ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਸਖ੍ਯਮਾਵਿਥ
ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੋਸਤੀ ਜੋੜੀ ਹੈ।
ਤਂ ਗੂਰ੍ਧਯਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਂ ਦੇਵਾਸੋ ਦੇਵਮਰਤਿਂ ਦਧਨ੍ਵਿਰੇ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਹਵ੍ਯਮੂਹਿषੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਉਸ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ, ਅਮਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਭੋਗ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਮਾ ਨੋ ਹृਣੀਥਾ ਅਤਿਥਿਂ ਵਸੁਰਗ੍ਨਿਃ ਪੁਰੁਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ ਏਸ਼ਃ ਯਃ ਸੁਹੋਤਾ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਡੇ ਮਹਿਮਾਨ ਤੇ ਦਾਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਯਜਮਾਨ ਤੇ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾਵੀਂ।
ਭਦ੍ਰੋ ਨੋ ਅਗ੍ਨਿਰਾਹੁਤੋ ਭਦ੍ਰਾ ਰਾਤਿਃ ਸੁਭਗ ਭਦ੍ਰੋ ਅਧ੍ਵਰਃ ਭਦ੍ਰਾ ਉਤ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯਃ
ਜਦੋਂ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ; ਦਾਤ ਵੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ; ਯਜਨਾ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਵਡਿਆਈਆਂ ਵੀ ਚੰਗੀਆਂ ਹੋਣ।
ਯਜਿष੍ਠਂ ਤ੍ਵਾ ਵਵृਮਹੇ ਦੇਵਂ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਹੋਤਾਰਮਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸੁਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ, ਅਮਰ ਪੁਜਾਰੀ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਗਿਆਨਵਾਨ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਤਦਗ੍ਨੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਾ ਭਰ ਯਤ੍ਸਾਸਾਹਾ ਸਦਨੇ ਕਂ ਚਿਦਤ੍ਰਿਣਮ੍ ਮਨ੍ਯੁਂ ਜਨਸ੍ਯ ਦੂਢ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਉਹ ਵਡਿਆਈ ਸਾਨੂੰ ਦੇ ਜੋ ਤੂੰ ਸਭ ਦੀ ਵਿਰੋਧੀ ਨੀਅਤ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਯਦ੍ਵਾ ਉ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਃ ਸ਼ਿਤਃ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਮਨੁषੋ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਸੇਧਤਿ
ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਗੀ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਾਗ੍ਨੇਯ ਪਰ੍ਵਂ .. ਐਨ੍ਦ੍ਰ ਤਦ੍ਵੋ ਗਾਯ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਪੁਰੁਹੂਤਾਯ ਸਤ੍ਵਨੇ ਸ਼ਂ ਯਦ੍ਗਵੇ ਨ ਸ਼ਾਕਿਨੇ
ਇਹ ਅੱਗੀ ਵਾਲਾ ਭਾਗ ਹੈ; ਹੁਣ ਇੰਦਰ ਵਾਲਾ ਭਾਗ: ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਿਚੋੜ ਤੇ, ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਕismet ਲਈ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਲਈ, ਮਿਲ ਕੇ ਗਾਓ।
ਯਸ੍ਤੇ ਨੂਨਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਤਮੋ ਮਦਃ ਤੇਨ ਨੂਨਂ ਮਦੇ ਮਦੇਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਨ — ਮੈਂ ਉਸ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਵਾਂ।
ਗਾਵ ਉਪ ਵਦਾਵਟੇ ਮਹਿ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਰਪ੍ਸੁਦਾ ਉਭਾ ਕਰ੍ਣਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯਾ
ਗਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਅਰਮਸ਼੍ਵਾਯ ਗਾਯਤ ਸ਼੍ਰੁਤਕਕ੍ਸ਼ਾਰਂ ਗਵੇ ਅਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧਾਮ੍ਨੇ
ਚਲਾਕ ਘੋੜੇ ਲਈ ਗਾਓ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੀ ਹੋਈ ਥਾਂ ਲਈ, ਗਾਂ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਾਸਤੇ।
ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾਜਯਾਮਸਿ ਮਹੇ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਹਨ੍ਤਵੇ ਸ ਵृषਾ ਵृषਭੋ ਭੁਵਤ੍
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ; ਉਹ ਸਾਂਡਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਬਲਾਦਧਿ ਸਹਸੋ ਜਾਤ ਓਜਸਃ ਤ੍ਵਂ ਸਨ੍ਵृषਨ੍ਵृषੇਦਸਿ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤ ਵਿਚੋਂ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਂਡ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਸਾਂਡ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਯਜ੍ਞ ਵ੍ਯਵਰ੍ਤਯਤ੍ ਚਕ੍ਰਾਣ ਓਪਸ਼ਂ ਦਿਵਿ
ਯਜਨਾ ਨੇ ਧੂੰਆਂ ਬਣਾ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਹਂ ਤਥਾ ਤ੍ਵਮੀਸ਼ੀਯ ਵਸ੍ਵ ਏਕ ਇਤ੍ ਸ੍ਤੋਤਾ ਮੇ ਗੋਸਖਾ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੋਵੀਂ; ਦੌਲਤ ਸਿਰਫ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਹੋਵੇ; ਮੇਰਾ ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਗਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੋਵੇ।
ਪਨ੍ਯਂਪਨ੍ਯਮਿਤ੍ਸੋਤਾਰ ਆ ਧਾਵਤ ਮਦ੍ਯਾਯ ਸੋਮਂ ਵੀਰਾਯ ਸ਼ੂਰਾਯ
ਹਰ ਇੱਕ ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਲਈ, ਵੀਰ ਲਈ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਵੇ।
ਇਦਂ ਵਸੋ ਸੁਤਮਨ੍ਧਃ ਪਿਬਾ ਸੁਪੂਰ੍ਣਮੁਦਰਮ੍ ਅਨਾਭਯਿਨ੍ਰਰਿਮਾ ਤੇ
ਹੇ ਦਾਤਾ, ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਪੂਰੀ ਭਰਿਆ ਪਾਤਰ; ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਉਦ੍ਧੇਦਭਿ ਸ਼੍ਰੁਤਾਮਘਂ ਵृषਭਂ ਨਰ੍ਯਾਪਸਮ੍ ਅਸ੍ਤਾਰਮੇषਿ ਸੂਰ੍ਯ
ਉਪਹਾਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਸਾਂਡ ਉੱਠਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਯਦਦ੍ਯ ਕਚ੍ਚ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਨੁਦਗਾ ਅਭਿ ਸੂਰ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਵਸ਼ੇ
ਅੱਜ ਜੋ ਕੁਝ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੇ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਲਿਆ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਭ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੈ।
ਯ ਆਨਯਤ੍ਪਰਾਵਤਃ ਸੁਨੀਤੀ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਯਦੁਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ ਨੋ ਯੁਵਾ ਸਖਾ
ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਤੇ ਯਦੁ ਨੂੰ ਸੁਚਤੁਰਤਾ ਨਾਲ ਲਿਆਇਆ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਨੌਜਵਾਨ ਮਿੱਤਰ ਬਣੇ।
ਮਾ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਭ੍ਯਾ ऽ ऽ ਦਿਸ਼ਃ ਸੂਰੋ ਅਕ੍ਤੁष੍ਵਾ ਯਮਤ ਤ੍ਵਾ ਯੁਜਾ ਵਨੇਮ ਤਤ੍
ਇੰਦਰ, ਕੋਈ ਦਿਸ਼ਾ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁਧ ਨਾ ਹੋਣ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅੱਜ ਦੇ ਉਜਾਲੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।
ਏਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਨਸਿਂ ਰਯਿਂ ਸਜਿਤ੍ਵਾਨਂ ਸਦਾਸਹਮ੍ ਵਰ੍षਿष੍ਠਮੂਤਯੇ ਭਰ
ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ, ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਈਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਯਂ ਮਹਾਧਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਰ੍ਭੇ ਹਵਾਮਹੇ ਯੁਜਂ ਵृਤ੍ਰੇषੁ ਵਜ੍ਰਿਣਮ੍
ਅਸੀਂ ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁਧ ਯੁੱਧ ਲਈ ਪਕਾਰਦੇ ਹਾਂ।