ਨਮਸ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨ ਓਜਸੇ ਗृਣਨ੍ਤਿ ਦੇਵ ਕृष੍ਟਯਃ ਅਮੈਰਮਿਤ੍ਰਮਰ੍ਦਯ
ਅੱਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ; ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਾ; ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਦਇਆ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।
ਦੂਤਂ ਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ ਯਜਿष੍ਠਮृਞ੍ਜਸੇ ਗਿਰਾ
ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਅਮਰ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਯਜਕ ਵਜੋਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੀਤ ਨਾਲ ਸਲਾਹਦਾ ਹਾਂ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਜਾਮਯੋ ਗਿਰੋ ਦੇਦਿਸ਼ਤੀਰ੍ਹਵਿष੍ਕृਤਃ ਵਾਯੋਰਨੀਕੇ ਅਸ੍ਥਿਰਨ੍
ਅੱਗਨਿ, ਤੈਨੂੰ ਘਰਵਾਲੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਭੇਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਵਨ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ; ਉਹ ਵਾਯੂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਆ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ।
ਉਪ ਤ੍ਵਾਗ੍ਨੇ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਦੋषਾਵਸ੍ਤਰ੍ਧਿਯਾ ਵਯਮ੍ ਨਮੋ ਭਰਨ੍ਤ ਏਮਸਿ
ਅੱਗਨਿ, ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਸੋਚ ਸਮਝ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਜਰਾਬੋਧ ਤਦ੍ਵਿਵਿਡ੍ਢਿ ਵਿਸ਼ੇਵਿਸ਼ੇ ਯਜ੍ਞਿਯਾਯ ਸ੍ਤੋਮਂ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਦृਸ਼ੀਕਮ੍
ਜਾਗ, ਇਹ ਗੱਲ ਹਰ ਭਗਤ ਲਈ ਸਮਝ, ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਹਰ ਕੋਈ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਯਂ ਚਾਰੁਮਧ੍ਵਰਂ ਗੋਪੀਥਾਯ ਪ੍ਰ ਹੂਯਸੇ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਗ੍ਨ ਆ ਗਹਿ
ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਯਜਨ ਲਈ, ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਸਤੇ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਗਿਆ; ਆ, ਅੱਗਨਿ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ।
ਅਸ਼੍ਵਂ ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਾਰਵਨ੍ਤਂ ਵਨ੍ਦਧ੍ਯਾ ਅਗ੍ਨਿਂ ਨਮੋਭਿਃ ਸਮ੍ਰਾਜਨ੍ਤਮਧ੍ਵਰਾਣਾਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਅੱਗਨਿ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਸਲਾਹਦੇ ਹਾਂ।
ਔਰ੍ਵਭृਗੁਵਚ੍ਛੁਚਿਮਪ੍ਨਵਾਨਵਦਾ ਹੁਵੇ ਅਗ੍ਨਿਂ ਸਮੁਦ੍ਰਵਾਸਸਮ੍
ਅਸੀਂ ਅੱਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਔਰਵ ਤੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਮਿਨ੍ਧਾਨੋ ਮਨਸਾ ਧਿਯਂ ਸਚੇਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਅਗ੍ਨਿਮਿਨ੍ਧੇ ਵਿਵਸ੍ਵਭਿਃ
ਇਕ ਮਾਨਵ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਨਸ੍ਯ ਰੇਤਸੋ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਾਸਰਮ੍ ਪਰੋ ਯਦਿਧ੍ਯਤੇ ਦਿਵਿ
ਪੁਰਾਤਨ ਬੀਜ ਤੋਂ, ਉਹ ਦਿਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤਕ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਵੋ ਵृਧਨ੍ਤਮਧ੍ਵਰਾਣਾਂ ਪੁਰੂਤਮਮ੍ ਅਚ੍ਛਾ ਨਪ੍ਤ੍ਰੇ ਸਹਸ੍ਵਤੇ
ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਤਾਰ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ, ਨਜ਼ਦੀਕ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤਿਗ੍ਮੇਨ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਯਂਸਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਨ੍ਯਾਤ੍ਰਿਣਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਨੋ ਵਂਸਤੇ ਰਯਿਮ੍
ਅੱਗ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਲਪਟ ਨਾਲ ਸਭ ਉਲੰਘਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅੱਗ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਮृਡ ਮਹਾਂ ਅਸ੍ਯਯ ਆ ਦੇਵਯੁਂ ਜਨਮ੍ ਇਯੇਥ ਬਰ੍ਹਿਰਾਸਦਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਦਇਆਲੂ ਹੋ; ਤੂੰ ਇਹ ਵੱਡੀ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੱਕ ਲੈ ਚੱਲ।
ਅਗ੍ਨੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਣੋ ਅਂਹਸਃ ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਮ ਦੇਵ ਰੀषਤਃ ਤਪਿष੍ਠੈਰਜਰੋ ਦਹ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਰੀ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰ; ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਯੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਯੇ ਤਵਾਸ਼੍ਵਾਸੋ ਦੇਵ ਸਾਧਵਃ ਅਰਂ ਵਹਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼ਵਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਉੱਤਮ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿ ਤ੍ਵਾ ਨਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਪਤੇ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਧੀਮਹੇ ਵਯਮ੍ ਸੁਵੀਰਮਗ੍ਨ ਆਹੁਤ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਚਮਕਦੇ ਅੱਗ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੂਰ੍ਧਾ ਦਿਵਃ ਕਕੁਤ੍ਪਤਿਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਯਮ੍ ਅਪਾਂ ਰੇਤਾਂਸਿ ਜਿਨ੍ਵਤਿ
ਅੱਗ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮੋੜ, ਚੋਟੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਬੀਜ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਮਮੂ षੁ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸਨਿਂ ਗਾਯਤ੍ਰਂ ਨਵ੍ਯਾਂਸਮ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਦੇਵੇषੁ ਪ੍ਰ ਵੋਚਃ
ਇਹ ਨਵਾਂ ਗੀਤ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਸੁਣਾਵੇਂ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਗੋਪਵਨੋ ਗਿਰਾ ਜਨਿष੍ਠਦਗ੍ਨੇ ਅਙ੍ਗਰਃ ਸ ਪਾਵਕ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਹਵਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਗੋਪਾਲ ਦੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ; ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ।
ਪਰਿ ਵਾਜਪਤਿਃ ਕਵਿਰਗ੍ਨਿਰ੍ਹਵ੍ਯਾਨ੍ਯਕ੍ਰਮੀਤ੍ ਦਧਦ੍ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਸਿਆਣਾ ਅੱਗ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਗਾ ਚੁਕਾ ਹੈ; ਉਹ ਭਗਤ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦੁ ਤ੍ਯਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਦੇਵਂ ਵਹਨ੍ਤਿ ਕੇਤਵਃ ਦृਸ਼ੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਸੂਰ੍ਯਮ੍
ਕਿਰਨਾਂ ਉਸ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇਵ ਨੂੰ ਉਪਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਵੇਖਣਯੋਗ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ।
ਕਵਿਮਗ੍ਨਿਮੁਪ ਸ੍ਤੁਹਿ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾਣਮਧ੍ਵਰੇ ਦੇਵਮਮੀਵਚਾਤਨਮ੍
ਸਿਆਣੇ ਅੱਗ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਜੋ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਂ ਨੋ ਦੇਵੀਰਭਿष੍ਟਯੇ ਸ਼ਂ ਨੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਪੀਤਯੇ ਸ਼ਂ ਯੋਰਭਿ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਦੇਵੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਇੱਛਾ ਲਈ ਸੁਖ ਦੇਣ, ਪੀਣ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਹਣ।
ਕਸ੍ਯ ਨੂਨਂ ਪਰੀਣਸਿ ਧਿਯੋ ਜਿਨ੍ਵਸਿ ਸਤ੍ਪਤੇ ਜੋषਾਤਾ ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਗਿਰਃ
ਤੂੰ ਕਿਨ੍ਹਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੈਂ? ਕਿਨ੍ਹਾ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਤੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੱਚ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕਿਨ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈਂ?
ਯਜ੍ਞਾਯਜ੍ਞਾ ਵੋ ਅਗ੍ਨਯੇ ਗਿਰਾਗਿਰਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਸੇ ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਵਯਮਮृਤਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਸ਼ਂਸਿषਮ੍
ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਯਜਨਾ, ਗੀਤ ਤੋਂ ਗੀਤ, ਹੁਨਰ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਮਰ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਪਾਹਿ ਨੋ ਅਗ੍ਨ ਏਕਯਾ ਪਾਹ੍ਯੂਤ ਦ੍ਵਿਤੀਯਯਾ ਪਾਹਿ ਗੀਰ੍ਭਿਸ੍ਤਿਸृਭਿਰੂਰ੍ਜਾਂ ਪਤੇ ਪਾਹਿ ਚਤਸृਭਿਰ੍ਵਸੋ
ਹੇ ਅੱਗ, ਇੱਕ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ; ਦੂਜੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਬਚਾ; ਤਿੰਨ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ; ਚਾਰ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ।
ਬृਹਦ੍ਭਿਰਗ੍ਨੇ ਅਰ੍ਚਿਭਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਦੇਵ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਭਰਦ੍ਵਾਜੇ ਸਮਿਧਾਨੋ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ ਰੇਵਤ੍ਪਾਵਕ ਦੀਦਿਹਿ
ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਭਰਦਵਾਜ ਵਲੋਂ ਜਲਾਈ ਗਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਜਾ।
ਤ੍ਵੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵਾਹੁਤ ਪ੍ਰਿਯਾਸਃ ਸਨ੍ਤੁ ਸੂਰਯਃ ਯਨ੍ਤਾਰੋ ਯੇ ਮਘਵਾਨੋ ਜਨਾਨਾਮੂਰ੍ਵਂ ਦਯਨ੍ਤ ਗੋਨਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਉੱਚੇ ਤੇ ਭਲੇ ਲੋਕ ਪਿਆਰੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਦਾਨੀ ਰਾਜੇ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹਾ ਚਰਾਗਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੇ ਜਰਿਤਰ੍ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਸ੍ਤਪਾਨੋ ਦੇਵ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ ਅਪ੍ਰੋषਿਵਾਨ੍ਗृਹਪਤੇ ਮਹਾਂ ਅਸਿ ਦਿਵਸ੍ਪਾਯੁਰ੍ਦੁਰੋਣਯੁਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈਂ, ਘਰ ਦਾ ਅਜਾਗਰ ਰਖਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਘਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਵਸ੍ਵਦੁषਸਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਰਾਧੋ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯ ਆ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਜਾਤਵੇਦੋ ਵਹਾ ਤ੍ਵਮਦ੍ਯਾ ਦੇਵਾਂ ਉषਰ੍ਬੁਧਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਅਮਰ, ਅੱਜ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਿਵਸਵਤ ਦੀ ਸਵੇਰਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਹੇ ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾ।