ਸਾਮਵੇਦਃ

ਸੋਮਾ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਟੱਲ ਧਨ ਦੇ ਨਾਲ; ਉਹ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਚੰਗੀ ਨੀਤਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਅਦਭੁਤ ਅੱਗ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਅੱਗ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੋਕਣ ਲਈ ਔਖੀ, ਕਿਰਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਸੰਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਖੇਡਾਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਤਿਉਹਾਰੀ ਭੋਗ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ ਆਨੰਦ ਲੈਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਛਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਜਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਸਾਡੀ ਲਈ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਹੋ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਭਾਗ ਲਿਆਓ। ਇੰਦੂ, ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ, ਤੇਰੀ ਦਬਾਈ ਹੋਈ ਰਸ ਵਾਂਗ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਆਸਨ ਤੇ ਆ ਕੇ ਟਿਕ ਜਾ। ਸੋਮਾ, ਸਾਡੀ ਲਈ, ਦਬਾਈ ਹੋਈ ਰਸ ਨਾਲ ਵਹੋ, ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ। ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈ—ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਾਂਗ ਵਹੋ। ਇੰਦੂ, ਤੇਰੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਮੈਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਵਹਾ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਛਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਬਚੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਰੋਤ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਆਂਗਿਰਸਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਥਾਂ ਤੇ ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ ਦੁਧ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਤੇਰੀਆਂ ਚਮਕਾਂ, ਮੀਂਹ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਵਾਂਗ, ਅੱਗ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਭੋਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਾਂਗ ਹਨ—ਜਦ ਤੂੰ ਪੌਦਿਆਂ ਤੇ ਲਕੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਣਾ ਆਪ ਹੀ ਭੋਗ ਤੇ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਤੂੰ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੂੰ ਭੋਜਨ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਰਥਵਾਨ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅੱਗਨੀ, ਅਮਰ ਤੇ ਜਲਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਭਾਗ ਵਾਂਗ। ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨ ਦਾ ਬਣਾਣ ਵਾਲਾ, ਸਭਾ ਦਾ ਸਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਅੱਗਨੀ, ਪੂਜਾਰੀ, ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਘੇਰਣ ਵਾਲਾ—ਬੱਚੇ ਦੀ ਭੇਟ ਲਈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਮਿੱਤਰ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਹੈ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦੇ। ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਤੈਥੋਂ ਬਹੁਤ ਸਹਾਇਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਹੁਣ, ਵਰਨ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲੱਭੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀਏ, ਹੈ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣੀਏ। ਮਿਤ੍ਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਾਡੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਰੱਖੋ; ਅਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਵੀਂ। ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਠਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ, ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਿਲਾਈਆਂ, ਸੰਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀਏ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਲਈ। ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ, ਇੰਦਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਬਣਿਆ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਅਠ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਵੀਂ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਵਧੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਾਧੇ ਲਈ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗਨੀ, ਇਹ ਭਜਨ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਣਾਏ ਹਨ; ਆ ਕੇ, ਦਬਾਈ ਹੋਈ ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਟੋਲੀਆਂ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਕ ਦੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਉਹਨਾਂ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਸ਼ੂਰਵੀਰੋ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਭੇਟ ਤੇ ਆਓ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗਨੀ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ। ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਮਾ ਵਹੇ, ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕ ਜਾਵੇ। ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ, ਵਾਯੂ, ਵਰਨ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨ ਲਈ ਵਹੇ। ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦਿਓ; ਵਹੋ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋਏ। ਸੋਮਾ, ਪੂਜਾਰੀ ਵੱਲੋਂ ਦਬਾਇਆ ਤੇ ਛਣਿਆ ਗਿਆ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਸੁਖਦਾਈ ਧਾਰ ਨਾਲ। ਉਪਜਾਊ ਚਰਾਗਾਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਾ, ਜੋ ਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਦੁਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਂਗ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ। ਸੋਮਾ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਅਸਮਾਨੀ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਧਨ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਲਈ ਲਿਆਓ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪਵਿਤ੍ਰ, ਗਰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੀਵਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦ ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਦਰਬਾਰ ਤੇ ਟਿਕਦਾ ਹੈ; ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਆਮ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ—ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ; ਹਕਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਨੂੰ ਫਲਦਾਈ ਬਣਾਓ। ਇੰਦਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ, ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵਧਿਆ; ਅਸੀਂ ਵੱਡੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੇਵੇ। ਤੂੰ ਵਾਕਈ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਨਿਮਰ ਨੂੰ ਵੀ ਦਾਨੀ ਹੈ; ਜੋ ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਪੂਜਕ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਯੋਧੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਇਨਾਮ ਬਹਾਦਰ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੋ; ਕਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਵੱਜੇਗਾ, ਕਿਸ ਨੂੰ ਧਨਵੰਤ ਕਰੇਗਾ? ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਧਨਵੰਤ ਕਰ। ਗਾਂ ਮਿੱਠਾ, ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਹਦ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਧਨ ਵਾਲੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਿੱਟੀਆਂ ਗਾਂ, ਸੋਮਾ ਉਸ ਲਈ ਦਬਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਗਾਂ ਉਸ ਲਈ ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਤੀਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਧਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਦੇ ਪਿੱਛੇ। ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਕਈ ਰਿਵਾਜ, ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਧਨ ਵਾਲੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਦੇ ਪਿੱਛੇ। ਉਹ ਸੋਮਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਦਬਾਇਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਬਾਜ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕ ਗਿਆ। ਪਵਿਤ੍ਰ, ਦਾਗ ਤੋਂ ਅੰਨ੍ਹਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਧੋਇਆ ਗਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਬਾਇਆ, ਗਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁਧ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਜੋੜੇ ਤੇ, ਉਹਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਮਿੱਠੀ ਰਸ, ਅਮਰਤਾ ਲਈ, ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ।