ਸਾਮਵੇਦਃ

ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਆਯੁ ਅਤੇ ਮਨੁ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋ। ਅੱਜ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਵੱਡੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਲਾਂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਹਧਰਮਣੀਆਂ ਹਨ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ! ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਵਿਰਤ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦਿਓ। ਉਹ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਨਵੀਂ ਤੇ ਮਨੋਹਰ ਸੁਰ ਰਚੀ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਪੁਰਾਤਨ, ਪਾਲਣਹਾਰ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਸੋਚ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਖਾਤਿਰ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ। ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ! ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਹਵਨ-ਕੁੰਡ ਉੱਤੇ ਦੁੱਧ ਵਗਾਇਆ; ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਪੁਰਾਤਨ ਰੂਪ, ਉਹ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਕ ਅਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਤੇ ਥਿਰ ਬੈਨਰਾਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਸੁਨਹਿਰੀ ਪਦਾਰਥ ਛਾਣਣ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਥਾਂ, ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਦੇ ਬੈਨਰ, ਥਿਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਸੋਮਾ! ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਪਕ ਵਗਦੇ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ। ਪਵਮਾਨਾ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ, ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਰਗਾ ਧੁਨੀ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ! ਤੁਹਾਡਾ ਰਸ, ਤੇਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਰਾਜਨ, ਰੋਕ-ਟੋਕ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਹਰ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਧੁਰਤਾ, ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਰੌਸ਼ਨ; ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼। ਜਦੋਂ, ਉਤਸੁਕ ਗਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਾਲੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਕੇ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੰਗੇ ਦਾਤਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਰ ਕਰ ਲਈਏ; ਅਸੀਂ ਅਧਰਮੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਪਵਮਾਨਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਮਹਾਨ, ਮੀਂਹ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਬਿਜਲੀਆਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਮਾ! ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਧਨ, ਪਸ਼ੂ, ਸੋਨਾ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਵੀਰਾਂ ਸਮੇਤ ਵਗੋ। ਹੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ! ਵੱਡੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿਓ; ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਵੇਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕੋ। ਸੋਮਾ! ਆਪਣੀ ਵਿਆਪਕ ਧਾਰਾ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿਓ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਰਸ ਵਾਂਗ ਵਗੋ। ਮਹਾਨ ਮਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਵਗੋ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਓ, ਜਿੱਥੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ। ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਵਰਸਾਓ। ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਛਾਣਣ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਦਰਿਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ। ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਰਸ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ, ਵਿਵੇਕ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਫੈਲਾਉਂਦਾ। ਦਬਾਇਆ ਰਸ ਇੰਦਰ ਲਈ, ਦੂਰ-ਨੇੜੇ ਤੋਂ, ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭੈਣਾਂ, ਨਿਪੁੰਨ, ਉਸ ਵੀਰ, ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਮਹਾਨ ਸੋਮਾ, ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਵਮਾਨਾ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ! ਚੰਗੀ ਸਤੁਤੀ ਅਤੇ ਵਰਖਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਓ; ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਆਹੁਤੀ ਲਈ ਵਗੋ। ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਚੌਕਸ, ਅੱਗ, ਨਿਪੁੰਨ, ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ; ਘੀ ਨਾਲ ਲਿਪਤ ਚਿਹਰਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ, ਚਮਕਦਾ, ਭਾਰਤਾਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨਿ! ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਲੱਭਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਮਲ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਮਹਾਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਪਹਿਲਾ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਤਿੰਨ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ; ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਹੁਤਾਰ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਗਿਆਨਵਾਨ। ਇਹ ਦਬਾਇਆ ਸੋਮਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ। ਦੋ ਰਾਜੇ, ਅਟੱਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗੱਦੀ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਰਵਰ, ਆਦਿਤਿਆ, ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਟੁੱਟ ਘਿਉ ਦੀ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ, ਦਧੀਚੀ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਜੈ, ਨਿੰਨੀ ਨੂੰ ਨਵੱੇ-ਨੌਂ ਵਾਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਘੋੜੇ ਦਾ ਸਿਰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਬਾਜ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਇੱਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਲੱਭਿਆ, ਜੋ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸਤੁਤੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਤੋਂ ਵਰਖਾ। ਹੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ! ਗਾਇਕ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ; ਸਤੁਤੀਆਂ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲੋ। ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਵੱਲ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੋ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ, ਨਾ ਹੀ ਅਪਮਾਨ ਵੱਲ; ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰੋ। ਹੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲੇ! ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪੀਣ ਲਈ ਵਗੋ; ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਮਾਰੁਤਾਂ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਵੀ, ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਟੱਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।