ਸਾਮਵੇਦਃ

ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਰਿਕਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੰਤੁਲਨ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਯੋਗ੍ਯ ਨਾਮ ਧਾਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਜਨਮ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੀ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, enclosure ਨੂੰ ਭੇਦ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ—ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੀਖੇ ਹਨ, ਵਿਰੋਧਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ। ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਦਾਸ੍ਯੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸੱਚੇ ਸਰਤਾਜੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਉੱਤਰੀ ਸਤ੍ਹਾ ਉੱਤੇ, ਪ੍ਰਫੁੱਲਿਤ, ਉਤਸ਼ਾਹਤ, ਉਲਾਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈ; ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਹਾਨ ਸੱਚ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ, ਤੂੰ ਵਹਿ ਚਲ। ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਸਮਝਦਾਰ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ: ਅਗਨੀ ਸੱਚ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੀ ਬੁਧੀ; ਗਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਸਰਤਾਜ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਪੁੱਛਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਵਿਚਾਰ, ਲਾਲਾਇਤ, ਸੋਮਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਾਵਾਂ, ਦੁਧ ਵਾਲੀਆਂ, ਲਾਲਾਇਤ, ਸੋਮਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਬੁਧੀਮਾਨ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ ਸੋਮਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਹੰਮਦ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਰਿਕਤਾਂ ਜੋੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਵਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ ਵਹਿ; ਆਪਣਾ ਵਿਆਪਕ ਉਤਸ਼ਾਹ ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਬੋਲ ਪੈਦਾ ਕਰ। ਇੰਦਰ, ਜੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜ ਵੀ ਤੇਰੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ; ਸਾਨੂੰ ਰੱਖ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਪਸ਼ੂ-ਧਨ ਵਾਲੇ ਇਨਾਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਹਾਇਤਾਂ ਨਾਲ। ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਦਬਾ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਅਲਤਰ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਵਹਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਘਾਤੀ, ਤੇਰੇ ਉਪਾਸਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਵਾਸੁ, ਜਦ ਤੂੰ ਦਬਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਹੰਮਦਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਕਦ ਤੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਆਵੇਂਗਾ, ਇੰਦਰ, ਬਾਂਸ ਦੀ ਵਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ? ਕਨਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਚਿੰਨ੍ਹ-ਧਾਰੀ, ਹਜ਼ਾਰ-ਦਾਨੀ, ਮਘਵਾਨ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ; ਅਸੀਂ ਚਲਦੇ ਹਾਂ, ਪਸ਼ੂ-ਧਨ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਲੱਭਣ ਲਈ। ਤੇਜ਼, ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ, ਇਨਾਮ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਪੁਰੰਧੀ ਨੂੰ ਜੋੜੀ ਬਣਾਕੇ; ਤੈਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਵਧੇਰੇ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਗੀਤ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਬਣੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਹੀਆ-ਕੰਧੀ ਨੂੰ। ਕੋਈ ਘੱਟ ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਨਿਕਮੀ ਦੌਲਤ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ; ਹੇ ਮਘਵਾਨ, ਤੈਨੂੰ, ਮਹਾਨ, ਦਾਨੀਆਂ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਉੱਚੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਤਿੰਨ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਉਠਦੀਆਂ ਹਨ; ਗਾਵਾਂ ਬੋਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੁਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਸੱਦਦੀਆਂ ਹਨ; ਪੀਲਾ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਅਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨੇ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ, ਸੱਚ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨ ਮਾਵਾਂ, ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਵਹਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਛਣਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹਤ, ਨਿਸ਼ਚਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ। ‘ਇੰਦੁ ਇੰਦਰ ਲਈ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ,’ ਐਸਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਵਾਕ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਵਾਕ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ; ਸੋਮਾ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿਤਰ ਬਣਾਕੇ, ਦਿਨ-ਬ-ਦਿਨ। ਤੇਰਾ ਛਣਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈਂ; ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਗਰਮ ਨਹੀਂ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਉਹਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ, ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਗਰਮੀ-ਛਣਨ ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਜਵਾਲਾਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਣਨੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ-ਜਨਮ ਬਲਦ ਸਵੇਰੇ ਚਮਕਿਆ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਲਈ ਗੂੰਜਿਆ; ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਭੂਣ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਰਿਤ ਦਾ ਉਪਾਸਕ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਹਾਨ—ਉਸਨੂੰ ਗਾਓ; ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਉਹ ਅਗਨੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਮਘਵਾਨ, ਜੋ ਵਿਰ ਜਨਿਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਲਗਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਦਬਾਈ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ, ਜਿੱਤ-ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਰਚਣਹਾਰ, ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਯੂ ਅਤੇ ਮਨੂ ਲਈ ਚਾਨਣਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, ਇਸ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਅੱਜ, ਹੇ ਸੋਚਵਾਨ, ਗਾਇਕ ਪੁਰਾਣੇ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਾਣੀਆਂ, ਮਹਾਨ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਦਿਨ-ਬ-ਦਿਨ ਜਿੱਤਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੁਣ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ, ਪਸ਼ੂ-ਧਨ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਨਵੀਂ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਰਿਕਤ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਪੁਰਾਤਨ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਸੱਚ ਦੀ ਸੋਚ ਰਚੀ—ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰੀਏ, ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੰਮਦਾਂ ਨੇ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਈ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ। ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਦੁਧ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬੇਦੀਆਂ ਤੇ ਵਹੀਆਂ ਹਨ; ਵਾਤਾਵਰਣ ਤੋਂ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਵਹੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਦੇ ਦੋ ਪਾਸੇ, ਕਿਰਣਾਂ, ਸਥਿਰ, ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦ ਪੀਲਾ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ 'ਤੇ ਛਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਪਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਆਵਾਸ, ਸਭ-ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਨਿਪੁੰਨ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਮਹਾਨ, ਸਥਿਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਅਪਕ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ। ਪਵਮਾਨਾ ਨੇ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ, ਗਰਜ-ਵਾਂਗ ਅਵਾਜ਼, ਮਹਾਨ, ਵਿਸ਼ਵ-ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਤੇਰਾ ਰਸ, ਤੇਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹਤ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਰੁਕਾਵਟ-ਰਹਿਤ, ਹਰ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਕਤਾਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਸੋਮਾ, ਪਵਮਾਨਾ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਮਘਵਾਨ—ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਉਤਸ਼ਾਹਤ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।