ਸਾਮਵੇਦਃ

ਸੋਮਾ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਆਧਾਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਪਵਮਾਨ ਸੋਮਾ ਆਪਣੇ ਸੁਚੱਜੇ ਰਸ ਨਾਲ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਵਿਚੋਂ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਪਾਤ੍ਰ ਨੂੰ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਸਵਾਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਲਗਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ਼ਨਸ ਵਾਂਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੂਲਾਂ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਾਲੀ ਪੱਟੀ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੀ ਸੋਚ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗਾਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀਆਂ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਸੋਚਾਂ ਸੋਮਾ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਰਸ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਦੇ ਗੇੜ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਤ੍ਰੀ ਹੋਵੇ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਸੂਰਜ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਰਚੈਤਾ ਹੈ। ਸੁਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤਿੰਨ-ਰੂਪੀ, ਨੌਜਵਾਨ, ਤੇਜ਼ ਵਗਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ; ਉਹ ਲੱਕੜਾਂ ਵਿਚ ਲਪਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਦੀਆਂ ਵਿਚ ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾ ਧਰਮ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਸੋਮਾ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ ਉੱਤੇ, ਅਟੱਲ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਪੀਸਣ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਸੋਮਾ, ਜਦੋਂ ਛੁਟਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੀਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਫ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੋਚ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਜਾਲੀ 'ਚ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੌਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਸਥਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ 'ਤੇ ਆ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਮਿੱਠਾ, ਰਿਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਲਪਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਟੱਲ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵਗ; ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਪਾਤ੍ਰਾਂ 'ਚ ਚੜ੍ਹ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਪਾਨ ਬਣ। ਸੋਮਾ, ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਵੀਰ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਫੌਜ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖਦਾਈ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੁਆਰਾ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਵੇਂ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹਰ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਪਵਮਾਨ, ਤੂੰ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਆਓ, ਗੀਤ ਗਾਈਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ; ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪੀਸੀਏ। ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਵਗੇ, ਵੈਰੀ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲੇ; ਇੰਦੁ ਦੇਵਤਾ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਆ ਬੈਠੇ। ਆਸ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਇਨਾਮ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਲਾ-ਕਾਰ, ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲੀ ਰਾਹੀਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਨਿੱਕੀ ਉੱਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਜਣੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗਾਵਾਂ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਇੰਦੁ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਸ ਭੈਣਾਂ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾਂ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਧੋਦੀਆਂ ਹਨ; ਸੁਨਹਿਰੀ ਸੋਮਾ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਵਾਰੀ, ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਤੂ ਫੌਜ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਚਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੋਮਾ, ਕਵੀ ਵਾਂਗ, ਰਸਤੇ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਤਾਕਤਵਾਨ ਇੰਦੁ, ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ, ਤਾਕਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੈਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਇੰਦਰ, ਮਹਾਨ, ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁਰੁਮੇਧਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਸੋਮਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਬਣਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਸੋਮਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਥ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸੋਚ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਛੁਟਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਭੈਣਾਂ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਧੋਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਤੇਜ਼ ਵਗਦੀਆਂ, ਸੋਚ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਵੱਲ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਛੇਵੀਂ ਅਤੇ ਅੱਧੀ ਦੂਜੀ ਤੇਜ਼ੀ, ਹੇ ਪੀਸਣ ਵਾਲਿਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ, ਪੀਸੇ ਗਏ ਸੋਮਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ। ਦੋਸਤੋ, ਲੰਬੀ ਜੀਭ ਵਾਲੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਭੇਟ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੋ। ਇਹ ਪੁਸ਼ਣ, ਦੌਲਤ, ਕਿਸਮਤ, ਸੋਮਾ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਵਗਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਉਤਸ਼ਾਹਨਾਵਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ। ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਰਸਤੇ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਦੋਸਤੀ-ਪੂਰਨ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਸਥਿਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ। ਸਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਇਨਾਮਦਾਰ ਦੌਲਤ ਵਗਾ, ਜਿਸਦੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਨੇ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਹਾਨੀ ਰਹਿਤ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਵਸਤੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ; ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਬੱਛੜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਲਈ, ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣਦੇ ਹਨ, ਵੀਰਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਮਾਲਕ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਲਈ, ਹੇ ਨੌਜਵਾਨੋ। ਉਹ ਸੁਨਹਿਰੀ, ਤੇਜ਼, ਭੂਰਾ ਸੋਮਾ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ, ਸੋਮਾ ਪੀਸਦਿਆਂ, ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ; ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਭਰਗੂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ। ਪਿਆਰਾ, ਤੇਜ਼ ਵਗਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮਹਾਨ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਟਿਕੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਅਣਬੁਲਾਏ ਬੂੰਦੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਗਣ; ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੋਣ। ਜਿਹੜੇ ਖਾਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਇੱਛਾਵਾਂ, ਵੈਰੀ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਹੋਣ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਇਹ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਠਾ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਜਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਘੀ ਵਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਰਸ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਦੋਸਤੀ ਵਾਂਗ ਦੋਸਤ ਗੀਤ ਘਟਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ। ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੌਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ। ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਾਂਭਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਪੁੰਣ ਰਸ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਸਿਫਤਿਆ ਗਿਆ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਸੋਮਾ, ਛੁਟ ਕੇ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਡ, ਸੋਮਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ, ਭੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਸਮਾਨ, ਨਦੀਆਂ, ਪਾਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਵਾਰ, ਸੱਤ ਗਾਵਾਂ ਨੇ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ; ਸੱਚਾ, ਅਮਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਹੋਰ ਚਾਰ ਲੋਕ ਉਸ ਨੇ ਵੱਖਰੇ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਤਾਕਤ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਦਾਤਾਂ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪਰਿਪੂਰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਵ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਆਨੰਦ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।