ਸਾਮਵੇਦਃ

ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਵੇਰ ਵਗਦੀ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਅੱਜ ਵੀ ਚਾਨਣ ਭਰਿਆ, ਵੱਡਾ ਧਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ ਲਈ ਜਗਾਇਆ। ਸੱਚ ਬੋਲਣ, ਉੱਚੀ ਜਾਤ, ਚੰਗੀ ਪੈਦਾਇਸ਼, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦਾਤ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਸਵੇਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ—ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਸਵਾਰ, ਸਾਨੂੰ ਹੁਨਰ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ। ਮਨ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ, ਉਸਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦਾਤਾਂ ਦੇਵੇ ਜਿਵੇਂ ਗਾਈਆਂ ਚਰਾਗਾਹ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ, ਦਿਨੋ ਦਿਨ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਚਾ, ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੋਹੇ ਦੀ ਵਜਰੀ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ, ਪੀਲੇ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹੀ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਪਿਆਲਾ ਭਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੁਤ ਜਾਵਣ। ਅੱਗ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਜਕਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਰਯਮਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਤੇ ਵਰੁਣਾ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਮਿਲਕੇ ਉਸਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਪੂਸ਼ਣ ਤੇ ਭਗਾ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਵਗ। ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਗ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਨਿਕਲ ਜਿਵੇਂ ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵਗ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਹਰ ਥਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਕਲਾ ਲਈ ਵਗ, ਜਿਵੇਂ ਜੁਤਾ ਹੋਇਆ ਘੋੜਾ ਧਨ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਸੋਮੇ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਬੂੰਦ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਨਿਕਲੀ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ, ਭਗਾ ਲਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਾਂਗ ਆ ਗਈ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੋਮਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਲਈ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਨਰ ਜਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਘੋੜੇ ਵਾਲਾ? ਅੱਗੇ, ਅਸੀਂ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹੇ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੇਵੇ। ਵੀਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਇਨਾਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਮਜ਼ਬੂਤਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੀ; ਤੇਜ਼ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਣ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ, ਪੁਰਾਤਨ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਵਗ। ਹਰ ਪਾਸੇ, ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਜਿਸ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਓਰ ਆਵੇ। ਇਹ ਪੂਜਾਰੀ, ਯਜਮਾਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪੂਜਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ, ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਘੋੜੇ ਦਾ ਰਥ ਬਣਾਇਆ, ਤੇਰੀ ਲਈ ਚਮਕਦੀ ਵਜਰੀ ਬਣਾਈ। ਖੁਸ਼ਕਦਮੀ, ਵੱਡੀ ਦਾਤ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨ ਤਾਂ ਇੱਛਾ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਨ ਹੀ ਧਨਵਾਨਾਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਾਈਆਂ ਸਦਾ ਸੁੱਧ ਹਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ; ਦੇਵਤੇ ਸਦਾ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ। ਜੰਗਲ ਨਾਲ, ਗਾਈਆਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਥਣਾਂ ਨਾਲ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਆਉਣ। ਮਿਠਾਸ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਧਨ ਵਿਚ ਫਲਫੂਲ ਕਰੀਏ, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਮਾਰੁਤ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਨੌਜਵਾਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇੰਦਰ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਭਜਨ ਗਾ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਅੱਗੀ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਰਥ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅੱਗੀ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲਾ, ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੰਗਲਮਈ, ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਭਗਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਅੱਗੀ ਵਾਂਗ, ਵੱਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ, ਅੱਗੇ ਜਾਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰ; ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਆ। ਉਸ਼ਾ, ਸਭ ਭੈਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ, ਰਸਤਾ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਵਾਲੀ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਕਿਸ ਲਈ ਹਨ? ਇੰਦਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਦਾਤਾਂ ਆਉਣ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਵਿਚ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਇਨਾਮ ਪਾਈਏ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਥਾਪਿਆ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਹੋਈਏ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਪੋਸ਼ਣ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਬਣਾ। ਇੰਦਰ ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਕਦਰੁਕ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਨੇ, ਜੋ ਜੌ ਮਿਲੀ ਸੋਮਾ ਪੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ; ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ, ਸੱਚੀ ਬੂੰਦ ਨਾਲ ਸੱਚੇ ਇੰਦਰ ਨੇ। ਇਹ ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸੋਚ, ਚਾਨਣ, ਰਿਤ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਹਨ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ, ਗਾਈ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦੂਰੋਂ ਆ, ਸਭਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਕੇ ਆ; ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਅਸਲੀ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਦਾਤਾਂ ਲਈ ਉਤਾਵਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਲਈ ਸੱਦੇ। ਮੈਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਾਤਾਰ, ਮਹਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜੋੜ ਕੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਅਜੇਤ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਨਾਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਭਜਨ ਤੇ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਯੋਗ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਵੱਲ ਮੁੜੇ, ਵਜਰੀ ਵਾਲਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਵੇ।