ਸਾਮਵੇਦਃ

ਆਓ, ਹਿੱਕਚਾਹਟ ਨਾ ਕਰੋ, ਚੱਲ ਪਏ, ਥੰਮੋ ਨਾ; ਜਦੋਂ ਮਨ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾੰ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਹਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਜੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਮ ਰਸ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੋਈ ਬਲਿ ਯਥਾ ਕਰੀਏ, ਤੁਸੀਂ ਆਓ, ਅਰਪਣ ਸਵੀਕਾਰੋ। ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਇਕਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਰੁਤਗਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਵੀਰਤਾ ਦੇਵੋ, ਸੌ ਗੁਣਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਐਸਾ ਯੋਧਾ ਮਿਲੇ ਜੋ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ ਵੀ ਖੜਾ ਰਹੇ। ਇਸ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦੇ ਆਂ; ਜਲਾਂ ਸਮੇਤ ਤੁਹਾਡੀ ਆਉਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਾਡੇ ਪੰਛੀ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਅਜੋਕੇ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਵੱਡੇ ਭਾਰ ਵਾਂਗ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦੇ ਆਂ। ਗਾਂਵਾਂ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਸਤਾ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਮ, ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਬਣ ਗਿਆ; ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਸਰਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਸਤਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ। ਇੰਦਰ ਆਨੰਦ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੋਇਆ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਸਮੇਤ; ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੱਦੇ ਆਂ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ ਸੋਮ, ਇਹ ਅਤੁੱਲ ਵੀਰਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ; ਜਦ ਤੂੰ ਚਲਾਕ ਦੂਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਸਤਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ। ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧ, ਨੇੜੇ ਆ, ਨਿਰਭੈ ਹੋ; ਤੇਰਾ ਵਜਰ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਵੀਰਤਾ ਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਸਤਾ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਕਰ। ਜਦ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਧਨ ਨਿਰਭੈ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋਤ, ਜਿਸਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਮਾਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਧਨ ਦੇ; ਸਾਡੇ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਧਨ ਦੇ। ਉਹ ਕਦੇ ਹਾਰੇ ਨਹੀਂ, ਨਾਂ ਹੀ ਥੱਕੇ; ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਖੰਡ ਰਹੇ, ਘਟੇ ਨਹੀਂ। ਚਮਕਦਾਰ, ਸਵੈ-ਚੇਤਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਨਵੇਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋਤਿਆ। ਸਾਡੀਆਂ ਸੁਰਾਵਲੀਆਂ ਸੁਣ, ਦਾਤਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਸੁਣਦੀ ਹੈ; ਕਦ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ, ਚੰਗਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਕਰੇਂਗਾ? ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋਤ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਚਮਕਦਾਰ ਪੰਛੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਆ ਵਾਲੇ ਰਥ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਰਸਤਾ ਲੱਭ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੈ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰੋ, ਉਪਾਸਕ ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਰਥ, ਸਤਕਾਰ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਸੱਦ ਸੁਣੋ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਕਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਜੁਆਲਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਉਪਾਸਕਾਂ ਲਈ ਦਿਵਿਆ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆਉ। ਆਪਣੀ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅਗਨੀ, ਹੋਤ੍ਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲੈ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਯਜਨਾ ਸਮੇਂ, ਕੁਸ਼ਾ ਤੇ, ਆਹੁਤੀ ਪਹੁੰਚਾ। ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਧਨ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਗਾਇਆ; ਸੱਚ ਬੋਲਣ, ਉੱਚ ਕੁਲ, ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦਾਤ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਜਗਾ। ਹੇ ਮਨ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਭਾਗ ਦੇ, ਹੁਨਰ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ; ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੀਆਂ ਇੱਛਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਨਿਰਣੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਧੌਤਰੀ ਕੀਤੀ; ਮਹਾਨ, ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਲੋਹੇ ਦਾ ਵਜਰ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਦਾਢੀ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਉਹ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਿਆਲਾ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਉਹ ਮਹਾਨ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋਤ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਮੈਂ ਉਸ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਖਜਾਨਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਅਸ਼ਵ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਪਾਸਕਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉ। ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਜਾਂ ਅਪਸ਼ਗੁਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ, ਮਿਲ ਕੇ, ਅਰਯਮਨ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸੋਮ, ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਪੂਸ਼ਣ ਤੇ ਭਗਾ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਪਵੋ। ਹੇ ਸੋਮ, ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਗ, ਵਿਰੋਧਕਾਂ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋੜ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ, ਜਿਵੇਂ ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵਗ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਆਲਿਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ, ਸੋਮ, ਵੱਡੀ ਕਲਾ ਲਈ ਵਗ, ਜਿਵੇਂ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਘੋੜਾ ਧਨ ਲਈ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਸੋਹਣਾ ਬੂੰਦ, ਮਸਤ ਕਰਨ ਲਈ ਛਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ, ਜਲਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਭਗਾ ਲਈ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ। ਅਸੀਂ, ਸੋਮ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਸਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਸਤਾ ਲਈ; ਹੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈਂ। ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਮਰਣਧਾਰੀ ਜਾਂ ਖੁਦ-ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ? ਹੇ ਅਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਉਸ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਵੀਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਇਨਾਮ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪਾ ਲਈ ਹੈ; ਤੇਜ਼ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਸਵਰਗ ਲੈਣ। ਸੋਮ, ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਕੇ, ਵੱਡਾ, ਸਦਾ ਨਵਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਵਗ। ਦੂਜਾ ਅੱਧ ਪੰਜਵਾਂ ਹੈ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲਿਆਉ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੱਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਹੈ ਪੁਜਾਰੀ, ਅਗਨੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਤਵਸ਼ਟਰ, ਰਚਨਹਾਰ, ਨੇ ਘੋੜੇ ਲਈ ਰਥ ਬਣਾਇਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ, ਹੇ ਬਹੁਤ-ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ।