ਸਾਮਵੇਦਃ

ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਪੰਜਵੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਦੈਵੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਇਸੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਬਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ ਸ਼ੰਬਰਾ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਉਹੀ ਸੋਮਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਪੀ ਲੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਅਤੇ ਅਣਛੁਪੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਅਧਰਮੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਨਿਰਬਲ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ—ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ। ਹੇ ਮਹਾਂ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰੋ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਜੋ ਤਬਾਹੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਤੂੰ ਸਫਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਸਤੇ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰ, ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਹਾਨੀ ਹਟਾ, ਮੰਦੇ ਇਰਾਦੇ ਦੂਰ ਕਰ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਸੋਮਾ ਪੀ, ਇੰਦਰ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ; ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਰਹਿਤ ਹੈਂ, ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਪਿਤਾ ਬਣਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮਦਦ ਲਈ। ਆ, ਝਿਜਕ ਨਾ ਕਰ; ਤਿਆਰ ਹੋ, ਰੁਕ ਨਾ; ਜਦੋਂ ਮਨ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਵੀ ਹਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਅਸਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਗਊਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਸ ਹਵਨ ਲਈ ਆ, ਸੋਮਾ ਪੀ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਹੇ ਸਾਂਡ, ਤੇਰੀ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਧਨ-ਧਾਨ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਗਊਆਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਰੁਤਗਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇਕਠੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇ, ਸੌ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ; ਸਾਨੂੰ ਐਸਾ ਯੋਧਾ ਦੇ ਜੋ ਜੰਗਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਇਸ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੀ ਲਾਲਸਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਜਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਆ ਜਾਵੇ। ਤੇਰੇ ਪੰਛੀ, ਮਿੱਠੇ ਅਤੇ ਮਸਤ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਗਊਆਂ ਦੀ ਛਾਂਵ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਅਸੀਂ, ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਵੱਡੇ ਭਾਰ ਵਾਂਗ ਚੁੱਕਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਗਊਆਂ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਜ ਅਨੁਸਾਰ। ਸੋਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਜ ਅਨੁਸਾਰ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਬਲ ਲਈ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਇਹ ਅਨੋਖੀ ਵੀਰਤਾ ਹੈ; ਜਦ ਤੂੰ ਚਤੁਰ ਸੱਪ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਜ ਅਨੁਸਾਰ। ਚੱਲ, ਨੇੜੇ ਆ, ਨਿਡਰ ਹੋ; ਤੇਰਾ ਵਜਰ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਵੀਰਤਾ ਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਜ ਅਨੁਸਾਰ। ਜਦ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਉਠਦੇ ਹਨ, ਧਨ ਨਿਡਰ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਮਾਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਧਨ ਦੇ; ਸਾਡੇ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਧਨ ਦੇ। ਉਹ ਕਦੇ ਹਾਰੇ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਥੱਕੇ; ਪਿਆਰੇ ਨਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਏ, ਨਾਂ ਘਟੇ। ਸਵੈ-ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰੇ, ਨਵੀਂ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ, ਮਾਇਆਵਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਸੁਣਦੀ ਹੈ; ਕਦ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ, ਚੰਗੀ ਬਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਕਰੇਂਗਾ? ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋੜ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੰਛੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਰਸਤਾ ਲੱਭ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ। ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੈ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰ, ਸਤਿਕਾਰਕ ਤੇਰਾ ਵਧੀਆ ਰਥ, ਜੋ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੁਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਕੀਮਤੀ ਲੁਕ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਪਾਸਕਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਆਪਣੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅਗਨੀ, ਹੁਤਾਰ ਵਾਂਗ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਲੁਕ ਵਾਲੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ; ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਯਜਨਾ ਤੇ, ਘਾਹ ਉੱਤੇ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲਿਆ। ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਧਨ ਲਈ ਜਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਗਾਇਆ ਸੀ। ਸੱਚੀ ਗੱਲ, ਉੱਚੀ ਜਾਤ, ਚੰਗੀ ਉਪਜ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੇਣ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲ ਵਿੱਚ। ਹੇ ਮਨ, ਸਾਨੂੰ ਭਲਾ ਭੇਜ, ਕੌਸ਼ਲ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ; ਤੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਗਊਆਂ ਨੂੰ ਚਾਰਾਗਾਹ, ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਨ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਣ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ; ਮਹਾਨ, ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਲੋਹੇ ਦਾ ਵਜਰ ਸੁਨਹਿਰੀ-ਦਾਢੀ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲਾ ਪਿਆਲਾ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ, ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋੜ। ਮੈਂ ਉਸ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਊਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ; ਉਪਾਸਕਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ, ਮਿਲ ਕੇ, ਅਰਯਮਾਨ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਪੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਭਗਾ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਵਹਿ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਹਿ; ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋੜ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵੈਰ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਨਿਕਲ ਜਾ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵਹਿ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਵੱਡੇ ਕੌਸ਼ਲ ਲਈ ਵਹਿ, ਜਿਵੇਂ ਜੋਤਿਆ ਹੋਇਆ ਘੋੜਾ ਧਨ ਲਈ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਥਾ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਉਪਕਾਰ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਯਾਦ ਦਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਪਾਸਕ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।