ਸਾਮਵੇਦਃ

ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਗੀਤ-ਯੋਗ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਕਲਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਅਤੇ ਗਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਬਖ਼ਸ਼ੇ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਜੋ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਇੰਦਰ! ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਸੋਮ ਨੂੰ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਤ੍ਰਿਤ ਅਪਤਿਆ ਜਾਂ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹੀ ਰਸ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ। ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਧੁਰ ਸੋਮ ਰਸ ਵਹਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਉਂ ਹੀ ਹੀਰੋ ਦੀ ਸਦਾ ਵਧਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੋਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਦਾ ਰਸ ਵਹਾਉ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਪੀ ਸਕੇ; ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਉਹ ਦਾਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਦੋਸਤੋ, ਆਓ ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਮਹਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਣੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਇੰਦਰ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਓ। ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਅਜੇਤ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਾਨਵ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੋਸਤੋ, ਆਓ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਗੱਜਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਬਹਾਦਰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗੀਏ। ਮੈਂ ਉਸ ਪੰਜਵੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਭਾਗ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਹੇ ਬਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਜਿਸ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇੰਦਰ, ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ ਸ਼ੰਬਰਾ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਉਹ ਸੋਮ ਰਸ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਇਸ ਨੂੰ ਪੀ ਲੈ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਬਖ਼ਸ਼, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਸਵਾਮੀ। ਉਹੀ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਅਨਿਆਈ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ—ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਉਹ ਮਿਲੇ। ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ, ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਹੇ ਗਰਜਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਨਾਸ ਦੇ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਤੂੰ ਰਸਤੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਤ੍ਰੈ-ਵਿਧਿ ਹਾਨੀ ਹਟਾਓ, ਮੰਦੀ ਨੀਅਤ ਮਿਟਾਓ, ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਪੀ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ; ਜੋ ਤੇਜ਼ ਪੱਥਰ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਦੋ ਭੁਜਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਰਹਿਤ, ਵੈਰ-ਰਹਿਤ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਲੜਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਪਿਤਾ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸਿਫਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮਦਦ ਲਈ। ਆ, ਝਿਜਕ ਨਾ ਕਰ; ਤਿਆਰ ਹੋ, ਖੜਾ ਨਾ ਰਹਿ; ਜਦੋਂ ਮਨ ਇਕਠੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਪੱਥਰ ਵੀ ਹਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਗਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਸ ਹਵਨ ਲਈ ਆ, ਸੋਮ ਪੀ, ਸੋਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਤੇਰੇ ਗਰਜ ਨਾਲ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਸਾਹ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਗਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਗਾਂ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ, ਮਰੁਤਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਕਠੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ, ਹੇ ਸੌ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ; ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਯੋਧਾ ਦੇ, ਜੋ ਜੰਗਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਜਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆ। ਤੇਰੇ ਪੰਛੀ, ਗਾਂ ਦੇ ਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਧੁਰ ਅਤੇ ਮਸਤ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਨੋਖੇ, ਵੱਡੇ ਭਾਰ ਵਾਂਗ ਚੁੱਕਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਅਦਭੁਤ, ਮਦਦ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਂ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੋ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਧਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਇਉਂ ਹੀ, ਸੋਮ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਬਣਾਈ; ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਫੈਲਾਈ, ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ, ਮੌਜ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਵਧਿਆ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਮਾਨਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਨਿਚੋੜੇ, ਇਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਬਹਾਦਰੀ ਹੈ, ਹੇ ਵਜਰ-ਧਾਰੀ; ਜਦ ਤੂੰ ਚਲਾਕ ਦਾਅ ਨਾਲ ਉਸ ਚਲਾਕ ਜੰਤੂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ। ਆਗੇ ਵਧ, ਨੇੜੇ ਆ, ਨਿਰਭੈ ਹੋ; ਤੇਰਾ ਵਜਰ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਬਹਾਦਰੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ। ਜਦ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਧਨ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਮੌਜ ਨਾਲ ਘੋੜੇ ਜੋਤ, ਜਿਸਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਮਾਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਧਨ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਧਨ ਦੇ। ਉਹ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਨਾ ਹੀ ਥੱਕੇ; ਪਿਆਰੇ ਕਦੇ ਨੁਕਸਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਨਾ ਘਟੇ। ਸਵੈ-ਚਮਕਦੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੇਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋਤਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਸੁਣ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਸੁਣਦੀ ਹੈ; ਕਦ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ, ਤਰੱਕੀ ਦੇਵੇਂਗਾ? ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋਤ, ਹੇ ਇੰਦਰ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਚਮਕਦਾਰ ਪੰਛੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਲਾਈਟਨਿੰਗ ਵਾਂਗ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੇ ਧਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਥ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਸੱਦ ਸੁਣੋ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ-ਨੌਜਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਕੀਮਤੀ ਜੋਤ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਉਪਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹਿੱਸਾ ਦੇ। ਆਪਣੀ ਸਿਫਤਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਹੋਤਰ ਵਾਂਗ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਜੋਤਾਂ ਵਾਲਾ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ, ਯਜਨਾਂ ਉੱਤੇ, ਕੁਸ਼ਾ ਉੱਤੇ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਪਹੁੰਚਾ।