ਸਾਮਵੇਦਃ

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ, ਵੱਲ ਆਸ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਨੀਅਤ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ—ਉਸ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਫਨਾਇਆ, ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜੇ, ਤਦ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅੱਗੇ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਜੁੜੀ ਧਰਤੀ ਵੀ ਕੰਬ ਗਈ। ਸਾਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਇੱਕੋ ਵੱਡਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਵੀ ਹੈ, ਨਵਾਂ ਵੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਹ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ! ਇਹ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਹੀ ਹਨ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਥੋਂ-ਉਥੋਂ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀਆਂ ਆਪਸ ਵਿਚ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਣ। ਸੋ, ਸਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੁਰਾਂ, ਕਬੂਲ ਕਰ ਲੈ। ਵੱਡੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰੀਆਂ, ਮਘਵਾਨ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਅਮਰ, ਨਿੱਤ ਨਵੇਂ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਵਿਚਾਰ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਨੌਜਵਾਨ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਪਤੀ ਵਾਂਗ, ਮਾਣਯੋਗ ਪੁਰਖ ਵਾਂਗ, ਮਦਦ ਲਈ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਮਹਾਨ, ਬਹੁਤ ਉਚਾਰੇ ਗਏ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰਾਮ-ਸਵਾਰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਾਡੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ। ਉਸ ਦੀ ਮਨੁੱਖੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵੀ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਆਓ, ਚਤੁਰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ। ਉਸ ਚਤੁਰ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੌ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਵਧਾਈਏ। ਜਿਵੇਂ ਦੌੜੂ, ਇਨਾਮ ਜਾਂ ਪੁਕਾਰਨ ਵਾਲਾ ਰਥ, ਅਸੀਂ ਸੁੰਦਰ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਮੋੜੀਏ। ਧਰਤੀ, ਜੋ ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੋਭਾਵਾਨ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ-ਧਰਤੀ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਮਧੁਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ, ਅਮਰ ਤੇ ਸਦਾ ਉਪਜਾਊ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਪਿਆਰੀਆਂ ਭੋਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ। ਦੈਵੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਾਂਗ ਰੱਖ ਕੇ ਰੁੱਦੀਸ਼ਵਨ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸਤਿਕਾਰ ਦਿਓ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਵਜ੍ਰ-ਧਾਰੀ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਨਿਚੋੜੇ ਸੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸੁਰਾਂ-ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ। ਉਹ ਸਹਿਣ-ਯੋਗ ਕਲਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਾਨ, ਬਹੁਤ ਉਚਾਰੇ ਗਏ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਗਾਉ। ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਸੱਦੋ ਕਿ ਉਹ ਆਵੇ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਉਸ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸੰਸਾਰ-ਰਚਨਹਾਰ, ਸੁਵਰਨ-ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਜਿਸ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਤੂੰ ਵਿ਷ਣੂ, ਤ੍ਰਿਤ ਅਪਤਿਆ ਜਾਂ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੂੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣ। ਪੂਜਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਸੋਮਾ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਪਾਵੇ, ਤਾਂ ਹੀ ਹੀਰੋ ਵਧਾਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਦੀ ਬੂੰਦ ਪਾਵੋ; ਉਹ ਮਧੁਰ ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ। ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਦਾਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਦੋਸਤੋ, ਆਓ ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮਹਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਣੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ—ਉਸ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਵੋ। ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ, ਅਜੈ, ਰਾਜਾ। ਦੋਸਤੋ, ਆਓ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ, ਵਜ੍ਰ-ਧਾਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੂਰਮੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਬਹਾਦਰ ਦਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮੰਗੀਏ। ਮੈਂ ਉਸ ਪੰਜਵੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਿੱਸੇ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਇੰਦਰ, ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਉਸ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਲਈ ਸ਼ੰਬਰਾ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਸੋਮਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪੀ ਲੈ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰ ਦਿੰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਚਹੁੰ ਪਾਸੋਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਹਾੜ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕ। ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੋਮਾ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਅਨਿਆਈ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ—ਅਸੀਂ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਕਮਜੋਰਾਂ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦਿਓ; ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਓ। ਐ ਮਹਾਨ ਆਦਿਤਿਆ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰੋ। ਤੂੰ, ਵਜ੍ਰ-ਧਾਰੀ, ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਤੂੰ ਰਸਤੇ ਵਾਂਗ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਆਦਿਤਿਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹਟਾਓ, ਮੰਦੀ ਨੀਅਤ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਪੀ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ; ਜੋ ਪੱਥਰ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵੈਰੀ-ਰਹਿਤ, ਵੈਰ-ਰਹਿਤ, ਪੁਰਾਤਨ ਜਨਮ ਤੋਂ; ਤੂੰ ਲੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਪਿਉ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਧਨ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮਦਦ ਲਈ। ਆ, ਝਿਜਕ ਨਾ ਕਰ; ਚੱਲ, ਖੜਾ ਨਾ ਰਹਿ; ਇੱਕ-ਇਰਾਦਾ ਹੋ ਕੇ, ਪੱਕੇ ਵੀ ਹਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ, ਗਾਈਆਂ ਦੇ, ਖੇਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਸ ਹਵਨ ਲਈ ਆ, ਸੋਮਾ ਪੀ, ਸੋਮਾ ਦਾ ਮਾਲਕ। ਤੇਰੇ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ, ਐ ਬਲਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਸਾਹ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ, ਜੋ ਗਾਈਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੈ। ਗਾਈਆਂ ਵੀ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਵਿਚ ਜੁੜੀਆਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸੂਰਮੇਪਣ ਲਿਆ ਕੇ ਦੇ, ਸੋ ਸੌ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ; ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਯੋਧਾ ਦੇ, ਜੋ ਯੁੱਧਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰੇ। ਇਸ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਆਉਣ। ਤੇਰੇ ਪੰਛੀ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਧੁਰ, ਮਸਤ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ। ਅਸੀਂ, ਤੈਨੂੰ, ਅਦਭੁਤ, ਵਜ੍ਰ-ਧਾਰੀ, ਵੱਡੇ ਬੋਝ ਵਾਂਗ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਅਜੀਬ, ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਈਆਂ ਮਿੱਠਾ ਵਹਿੰਦਾ ਸ਼ਹਦ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜੋ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਬਣਾਈ; ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵਜ੍ਰ-ਧਾਰੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ। ਇਸ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ, ਹਰ ਦਿਨ ਵਧਦੀ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।