ਸਾਮਵੇਦਃ

ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਦੋ ਗੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋਤਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਸੋਮਾ ਪਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਆਉਣ ਲਈ ਆਹਵਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅੱਜ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਵਨ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਰਜਣ ਵਾਲਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਕੋਲ ਸਨੇਹ ਨਾਲ ਆਉਣ ਅਤੇ ਸੱਦੇ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸੁਵੇਰ ਦੀ ਕਨਿਆ, ਚਮਕਦੀ ਉਸ਼ਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉਭਰੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸੋਹਣੀ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਅਸਵਿਨੀਂ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਅਸਵਿਨੀਂ, ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਜਾਤੀ ਤੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਅਸਵਿਨੀਂ, ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ—ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤਪਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਖੀ ਨਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਲਾਮਤ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ, ਅਸਵਿਨੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਪੀਓ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜੋ। ਹੁਣ ਮੈਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪਾਨ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਜਿਵੇਂ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਾਨ ਤੀਰ ਲਈ ਜਾਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਜਾਨਵਰ। ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਭੇਟਾਂ ਵਿਚ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਏ; ਭਲਾ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾ ਮੰਗੇ? ਹੇ ਅਧਵਰਯੁ, ਸੋਮਾ ਨਿਕਾਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਸ ਲੱਗੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਉਹ ਮਹਾਨ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਗੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋਤ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੋਟਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਭੇਟ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਜਿੰਨੀ ਤਾਕਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਨੀ ਹੀ ਕਾਬੂ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲੇ; ਤੂੰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਚਨਹਾਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਹਠੀਲੇਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ—ਕੋਈ ਵੀ, ਇੰਦਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ; ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਛਾਂਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਸੋਮਾ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਉਡੇਲਿਆ ਗਿਆ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੇ ਹੀ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ: “ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਯಜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ—ਹੇ ਤੇਜ਼ ਤੁਰੰਤ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਆਨੰਦ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣੀਏ।” ਇੰਦਰ ਦਾ ਅਸਥਾਨ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਦਾ ਜੋੜਾ ਜੋਤ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁਕਾਰਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਆ ਕੇ ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਤੇ ਸੋਮਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਰੋਕੜਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੀਰਿਆ; ਜਦ ਤੂੰ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਨਿਕਾਲ ਕੇ, ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਮੀ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ। ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਹੈ, ਇੰਦਰ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ—ਹੇ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਗੋਆਂ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਵੀਰ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਨਾਮ ਤੇ ਇਨਾਮ ਦੇ—ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਗੋਆਂ ਵਾਲਾ ਇਨਾਮ ਵੰਡ। ਚਲਾਕ ਪੰਛੀਆਂ, ਪ੍ਰੀਤਮ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ, ਕਦੇ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਏ; ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ ਜਿਵੇਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਥਾਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਉੱਡਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਹੈ—ਵਰੁਣ ਦਾ ਦੂਤ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪੰਛੀ, ਤੇਜ਼। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਜਨਮਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ; ਉਸ ਤੋਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਿਸ਼ੀ ਫੈਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਨੀਂਹ ਗਹਿਰਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਉਸਦੇ ਮਾਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਹੋਣ-ਅਣਹੋਣ ਦੇ ਗਰਭ ਹਨ। ਉਸ ਮਹਾਨ, ਵੀਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਲਈ ਅਦੁੱਤੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾਤਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਉਸ ਅਟੱਲ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਸ਼ਬਦ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਕਾਲੀ ਬੂੰਦ, ਚਮਕਦੀ, ਚਿੱਟੇ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹਿਲਦੀ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਿਆ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਮੈਲ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੀ ਸਾਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਬਣੇ; ਇੰਦਰ, ਮਾਰੁਤ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹੋਣ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਜਿੱਤ। ਦੇਵਤੇ ਦਾ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖੋ: ਨੌਜਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿਚ ਘਿਰਿਆ, ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਪਹਿਰਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਾਇਮ ਰਹੀ, ਪਰ ਕੱਲ੍ਹ ਹੀ, ਉਸ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਓਟ ਲਿਆ; ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਰਸਤਾ ਲੱਭ ਲਿਆ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਥੰਮ ਵਾਂਗ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ; ਤੂੰ ਭਗਤਾਂ, ਦਾਨੀਆਂ, ਯਾਜਕਾਂ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਚਮਕਦੇ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸਦੀ ਮੈਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਆਪਣੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵਨਾ, ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਲੋਕੋ, ਆਪਣੀ ਭਲਮਨਸਲਾਈ ਲਿਆਓ, ਅਗੇ ਵਧੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਨੋ, ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਪੰਗਤ ਵੱਲ ਚਲੋ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਦਾਨੀ, ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੱਦੋ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਉਹ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਤੇ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤੇ। ਗੀਤ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਉੱਠੇ ਹਨ; ਵਸੀਸ਼ਠ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਵਿੱਚ। ਜਦ ਉਸਦਾ ਪਹੀਆ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਠਾ ਪਾਨੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸਨੂੰ ਢੱਕ ਲਵੇ; ਜੋ ਵੀ ਦੁੱਧ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੋਆਂ ਤੇ ਬੂਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਓ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਤ ਲਈ, ਉਸ ਮਹਾਨ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਚਲਾਏ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਤੇਜ਼ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਤਾਰਕਸ਼ਯਾ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸੱਦੀਏ, ਜਿਸਦਾ ਪਹੀਆ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦਾ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਮਦਦ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਭੇਟ ਉਸ ਦਾਨੀ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੀਏ, ਜਿਸਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਹੈ, ਜੋ ਗੋੜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚੀ ਰਥ ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸਦੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਉੱਤੇ ਵਧੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਨਿਡਰ ਆਵੇ, ਦਾਤਾ ਬਣ ਕੇ। ਇੰਦਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅਸੀਮ, ਚੰਗਾ ਵਜਰ ਵਾਲਾ ਸਾਂਡ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਤਾ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਹੁਤ ਦਾਨੀ। ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਅਮਰ, ਸਾਡਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਫੌਜ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸਮਝੇ, ਤੇਜ਼ ਜਾਂ ਚਲਾਕ ਹੋਵੇ—ਅਸੀਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਸਕੀਏ। ਜਿਸਨੂੰ ਲੋਕ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵੀਰ ਪੁਰਸ਼ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਪੁਜਾਰੀ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਵੇਲੇ ਤਾਕਤ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਰਥ ਤੇ ਆਓ, ਦੌਲਤ ਲਿਆਓ; ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ। ਇੰਦਰ ਲਈ, ਗੀਤ, ਜੋ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਵਗ ਪਏ ਹਨ; ਉਸਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਤੋਂ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ; ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਚੁਣਿਆ; ਤੂੰ ਕਈ ਵੱਡੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ; ਹੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਚੰਗਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਵਿਚ ਰੱਖੇ, ਤੂੰ ਦੂਰ ਤੱਕ ਚਮਕਦਾ ਰਹੇ।