ਸਾਮਵੇਦਃ

ਇਹ ਕਥਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਯਜਮਾਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਵੈਦਿਕ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਕੋਈ ਦਾਤ ਦੂਰਲੇ ਮੁੱਲ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਨਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਨਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਮੁੱਲ 'ਤੇ। ਉਹ ਸੌਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਵਜਰਧਾਰੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਹੀ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ, ਭਰਾ ਦੀ, ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਯਜਮਾਨ ਸਵੈ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇੰਦਰ ਲਈ ਦੂਧ ਅਤੇ ਘੀ ਵਾਲਾ ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਕਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਜਰਧਾਰੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਨੀਲ-ਘੋੜੀਆਂ 'ਤੇ ਆਉਂ, ਇਹ ਮਧੁਰਤਾ ਪੀਣ ਲਈ ਘਰ ਆ। ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਆਨੰਦ ਲਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਇਹ ਮਿਠਾਸ ਪੀ ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਸੁਣ।" ਅੱਜ ਯਜਮਾਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਦੁੱਗਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ 'ਚ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪੱਥਰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਜਿਹੜਾ ਭੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੇ, ਉਸ ਲਈ ਇੰਦਰ ਜੋ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਜਿਹੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦ ਉਹ ਸੋਮ ਪੀਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕਿਲ੍ਹੇ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਗੜ੍ਹੇ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਸੱਭਾ 'ਚੋਂ ਅਨ੍ਯਾਯ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ 'ਤੇ ਸੋਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਨ ਮਿਲੇ। ਤਵਸ਼ਟਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਣੀ, ਪਰਜਨਯਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਆਦਿਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੀ ਹੰਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੁਸ਼ਟ ਬੋਲੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ। "ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਕਦੋਂ ਬਣੇਂਗਾ? ਭਗਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਾਡੀ ਝੋਲੀ 'ਚ ਪਾ। ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਨੀਲ-ਘੋੜੀਆਂ ਜੋੜ, ਦੂਰੋਂ ਆ, ਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਸਾਡਿਆਂ ਗਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਆ। ਅੱਜ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਸੁਣ, ਆਪਣੇ ਸਨੇਹ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਕੋਲ ਆ।" ਹੁਣ ਦਿਵ੍ਯ ਉਸ਼ਾ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਚਮਕਦੀ ਧੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਚੁਣਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਲਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਅਸਵਿਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਘਰ-ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹੋ। "ਅਸਵਿਨੀਆਂ, ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੋਟ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਕਿਸ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਰਾਤ ਬਿਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਲੰਘਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ?" ਇਹ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ, ਜੋ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਪਿਓ, ਅਤੇ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੋਮ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੀਰ ਲਈ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਤ, ਜਾਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਜਾਨਵਰ। ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਆਹੁਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਏ; ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ? "ਅਧਵਰਯੁ, ਸੋਮ ਨਿਕਾਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦਰ ਤਰਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਨੀਲ-ਘੋੜੀਆਂ ਜੋੜ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸ਼ਕ ਨੇ ਆਉਣੀ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।" ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੋਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਹਰ ਯੁੱਧ 'ਚ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ। ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਤਕ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਵਡਿਆਈ ਮਿਲੇ। ਤੂੰ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ਕ, ਰਚਨਹਾਰ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਜਿਹੜਾ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਸੋਮ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਸੋਮ ਦੇ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਰਹੀਏ।" ਇੰਦਰ ਦਾ ਸਥਾਨ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਹਦਾ ਜੋੜ ਲਾਇਆ ਹੈ। ਬਹੁਤ-ਸੱਦੇ-ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ, ਤੇ ਸੋਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਬੰਦੀਵਾਰ ਤੋੜੇ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਚੀਰਿਆ, ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਵਹਾ ਦਿੱਤਾ। ਅਸੀਂ ਸੋਮ ਨਿਕਾਲ ਕੇ ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਧਨ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ। ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਹੈ, ਧਨ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ। ਤੂੰ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ ਸਾਨੂੰ ਦੇ। ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ, ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਕਰ। ਚੁਸਤ-ਪੰਖੀ ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਤ-ਭਾਵ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬੰਨ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਲ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸੁਵਰਨ-ਪੰਖੀ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ, ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਹੈ—ਵਰੁਣ ਦਾ ਦੂਤ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਯਮ ਦਾ ਪੰਛੀ, ਤੇਜ਼। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਣ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਰੋਸ਼ਨ ਰਿਸ਼ੀ ਫੈਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਹਨ—ਉਸ ਦੀ ਮਾਪ-ਮਿਣੀ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਲਈ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਉਸ ਲਈ, ਜੋ ਮਹਾਨ, ਬਹਾਦਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦੂਰ-ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰੇ ਗਏ ਹਨ। ਕਾਲਾ ਬੂੰਦ, ਚਮਕਦੇ ਉੱਤੇ ਖੜੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਦਾਗ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸਾਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਬਣੇ; ਇੰਦਰ, ਮਾਰੁਤ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਜਿੱਤ ਸਕੀਂ। ਦੇਖੋ, ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਅਚੰਭਾ: ਨੌਜਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਸਮਕਾਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਹਿਰਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਹਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਾਇਮ ਹੈ, ਪਰ ਕੱਲ੍ਹੀ ਹੀ ਉਸ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਅਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਓਹਲੇ ਰੱਖਿਆ; ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਲੱਭ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਲਾਈ। ਤੂੰ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਸਥਿਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਖੰਭੇ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈਂ। ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਦਾਨੀ, ਉਪਾਸਕ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸ਼ਕ, ਚਮਕਦਾਰ ਬਲਦ, ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਵੱਡੇ, ਵਧਦੇ, ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਤੁਤੀ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਲੋਕੋ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਲੈ ਆਓ, ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪੁਰਾਤਨ ਸੈਨਾਵਾਂ ਵੱਲ ਵਧੋ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਦਾਨੀ ਨੂੰ, ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੱਦੀਏ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਉਹ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਵੇ ਅਤੇ ਧਨ ਜਿੱਤੇ। ਸਤੁਤੀਆਂ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਉੱਠ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਵਸੀਸ਼ਠ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਤੁਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।