ਸਾਮਵੇਦਃ

ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਜਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗੀ ਰਥ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਤਰਸਦੇ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਪਾਣੀ ਲੱਭਣ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਲਈ, ਕਾਨਵਾ ਦੇ ਘਰ ਆਉ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਪੀ ਲੈ। ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਚੱਲੋ, ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ, ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਤੁਝ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉ। ਮਿਤ੍ਰ, ਉੱਚ ਆਰਯਮਨ, ਸਥਿਰ ਨੈਤਿਕਤਾ ਵਾਲੇ ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਰਾਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਭਜਨ ਗਾਓ। ਇੰਦਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ; ਰਿਭੂਸ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਭਜਨ ਗਾਏ, ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਮਾਰੁਤੋ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਓ, ਤੇਰਾ ਭਜਨ ਵੱਜੇ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ-ਵਧੀ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਸੌ ਜੋੜ ਵਾਲੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਾਰੁਤੋ, ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਗਾਓ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ-ਵਧੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ, ਸਚ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਪਰਮ ਚਾਨਣ ਜਾਗਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਜੀਵਤ ਚਾਨਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾ; ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਹਾਈ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾ। ਅਸੀਂ ਗਾਇਕ, ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ-ਵਧੀ, ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬੈਠੇ ਹਾਂ, ਸੋਮਾ ਪੀੜ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪਾਣੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਰਦਾਨਗੀ, ਜਾਂ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ; ਸਾਰੇ ਵਿਅਰਤਾ ਦਾਤਾਂ ਦੇ। ਤੂੰ ਸਾਂਡ ਹੈ, ਸਾਂਡ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ; ਵੱਡਾ, ਦੂਰ ਤੋਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੀ, ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਹਰ ਥਾਂ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ-ਵਧੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦੂਰ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਗਾਇਕ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪੀੜ ਕੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਰੋਜ, ਵੱਡੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਦਾਤਾ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤਿੰਨ-ਗੁਣਾ ਆਸਰਾ, ਤਿੰਨ-ਗੁਣਾ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ, ਦਾਤਾ ਲਈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਦਿੱਤੋ; ਇਹ ਬਿਜਲੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਲਿਆ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ, ਕੋਈ ਮਰਤ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ; ਨਾ ਹੀ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਤੇਜ਼, ਨਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ; ਇੰਦਰ ਹੀ ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਲੜਾਈ ਵਿਚ, ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਅਰਪਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਪਾਨੀਆਂ ਤੇ ਆ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ-ਵਧੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ। ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੀ ਦੌਲਤ ਤੇਰੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ; ਤੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਗਾਂ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ? ਤੇਰੀ ਮੱਤ ਹਰ ਥਾਂ ਹੈ; ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਭਟਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਲਿਆਂ ਦਾ ਢਾਹਣ ਵਾਲਾ, ਪੁਰੰਦਰਾ; ਆ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਗਾਯਤਰੀ ਗੀਤ ਗਾਈਏ। ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਪੀੜ ਕੇ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਪਾਨੀ ਕਰੀ; ਅੱਜ, ਪੀੜਨ ਵੇਲੇ, ਸੋਮਾ ਪੀੜ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰ; ਤੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਸਵਾਰ, ਨਾ ਥਕਣ ਵਾਲਾ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ-ਵਧੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਨਿਡਰ ਕਰ; ਦਾਤਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ; ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਛਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੋਮਾ ਰਸਮਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥੰਮ, ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦਾ ਢਾਹਣ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਦੀਵੀ ਮਿੱਤਰ ਹੈ। ਸੂਰਜ, ਵੱਡਾ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਜੋ ਘੋੜਸਵਾਰ, ਰਥ-ਵਾਹਕ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਵਾਲਾ—ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਸਾਂਝੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭਾ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੌ ਅਸਮਾਨ, ਸੌ ਧਰਤੀ ਹੋਵਣ, ਤਾਂ ਵੀ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜ ਵੀ ਤੇਰੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਇਹ ਦੋਨੋ ਸੰਸਾਰ ਮਿਲ ਕੇ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ, ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਦੱਖਣ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਤੂੰ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਹਾਈ ਹੈ, ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਦਾ ਆਸਰਾ। ਇੰਦਰ, ਕਿਹੜਾ ਮਰਤ, ਤੈਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ? ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਧਾ, ਦਾਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਜਿੱਤ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਪੈਰ ਪੁਰਾਣੇ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਆਇਆ; ਸਿਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਫੜਿਆ; ਤੀਹ ਕਦਮ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੱਲਿਆ। ਇੰਦਰ, ਨੇੜੇ ਆ, ਮਿੱਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਮਦਦ ਨਾਲ ਆ; ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆ। ਇਥੋਂ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਅਜਰ ਹੋਵੇ, ਸਾਰਥੀ, ਅਟੱਲ, ਤੇਜ਼ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਥ-ਵਾਹਕ, ਨਾ ਥਕਣ ਵਾਲਾ, ਤੂਗਰਾ ਲਈ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਤੇਰੇ ਪੂਜਕ ਜਾਂ ਹੋਰ, ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾਣ; ਚਾਹੇ ਦੂਰ ਤੋਂ ਜਾਂ ਸਭਾ ਤੋਂ, ਹਟ ਨਾ; ਇੱਥੇ ਆ, ਜੇ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਸੁਣ। ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪੀੜੋ; ਮਦਦ ਲਈ ਭੋਜਨ ਪਕਾਓ; ਖੁਰਾਕ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੋ, ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰੋ। ਜੋ ਸਰਵ-ਸਹਾਈ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ; ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਬਣੋ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ; ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਕਦੇ ਨਾ ਘਟੇ; ਕਦੇ ਵੀ ਅਸਮਾਨਤਾ ਨਾ ਆਵੇ। ਜਦ ਮਰਤ ਗਾਇਕ, ਦਯਾਲੂ ਲਈ, ਪੁਰਾਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੂੰਹ ਮੋੜਿਆ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਬੋਲ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ ਪਾਨੀ ਰੱਖ; ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨ, ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ। ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਦੋਨੋ ਬੋਲ ਸੁਣ, ਇਸ ਗੱਲ ਨੇੜੇ ਆ; ਦਾਤਾ, ਸੋਮਾ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪੀੜਨ ਤੇ ਆ।