ਸਾਮਵੇਦਃ

ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸ੍ਰੂਤੀਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਗਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਹੋਤਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੰਨਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਦਾਨਵੀਰ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਦੇਵਤਾ, ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਲਪਟਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਮੱਖਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੋਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੰਸ਼ਾਂ ਨੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ—ਕੁਹਾੜੀ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਪਦਾ ਅਤੇ ਆਗੂ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ। ਅਗਨੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹਰ ਵੇਲੇ ਨਵੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਲਪਟਾਂ ਵਿਖੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਕਦੇ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਉਭਰਦਾ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਪੂਰਦਾ ਹੈ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲੀ, ਅਸਾਧਾਰਣ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਕਟਾਵਾ ਕਰ; ਅਮਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਤੂੰ ਵਿਖਣਯੋਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਵਿਖਣਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ। ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵੱਡੀ ਦਾਤਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਦਾਨਵੀਰ, ਸੁਭਾਗਾ ਦੌਲਤ, ਵੱਧ ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਸਥਾਈ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਸਹਿਮਤੀ ਵਿੱਚ, ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਰੱਖਿਆ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਆਪਕ, ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਗਨੀ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਰਤਾ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਤੇਰਾ ਕਾਲਾ ਰੂਪ, ਪੂਜਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਦਭਿਦ ਪੌਦਿਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਰੱਖਿਆ; ਪਾਣੀਆਂ—ਮਾਂ—ਨੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਜੜੀਆਂ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਭਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਸਰਵਜਨਕ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਅਗਨੀ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੂਤੀਆਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੀਤ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ: "ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵਸਦਾ ਹਾਂ।" ਅਗਨੀ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਸੂਤੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਅਗਨੀ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਗੀਤ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਗਨੀ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਕਹਿੰਦਾ: "ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵਸਦਾ ਹਾਂ।" ਪਹਿਲਾਂ ਬੈਠੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੁਣ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਬੋਲ ਨੂੰ ਸੌ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਬੋਲ ਨੂੰ ਸੌ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਗੀਤ ਗਾਂਦਾ ਹਾਂ—ਗਾਯਤ੍ਰੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ, ਜਗਤੀ ਛੰਦ। ਇਹ ਗਾਯਤ੍ਰੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ, ਜਗਤੀ ਦੇ ਰੂਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਏ। ਅਗਨੀ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੀ ਅਗਨੀ; ਇੰਦ੍ਰ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੀ ਇੰਦ੍ਰ; ਸੂਰਜ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੀ ਸੂਰਜ। ਮੁੜ ਆ, ਅਗਨੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ; ਮੁੜ ਆ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ; ਮੁੜ ਆ, ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਮੁੜ ਆ, ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ, ਵੱਧ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰ, ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਜਾ। ਜੇ ਮੈਂ, ਇੰਦ੍ਰ, ਦੌਲਤ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕਰ ਸਕਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਹੋਵੇ; ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਸਿੱਖਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਜੇ ਮੈਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੋ ਸਕਾਂ। ਇੰਦ੍ਰ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਯਜਕ, ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਓ; ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਓ, ਵੱਡੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਲਈ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਤੱਤ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵੰਡੋ, ਮਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਪਾਣੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿਓ ਅਤੇ ਪਾਲੋ। ਹਵਾ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਲਿਆਉਂਦੀ ਫੁਕੇ; ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਹਵਾ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਓ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਭਰਾ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ। ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲੁਕਿਆ ਹੈ, ਹਵਾ, ਜੋ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਦੇ। ਤੇਜ਼, ਸਭ-ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲਾ ਵਾਹਕ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਅੰਡਾ ਲਿਆਂਦਾ, ਵੱਡਾ ਪੰਛੀ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲਪਟਿਆ, ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਨਮਿਆ, ਵੱਡਾ, ਗਿਆਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ-ਆਕ੍ਰਿਤੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾ; ਆਪਣੇ ਵਡਿਆਪਣ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਮਾਪ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜੇ ਦਾ ਬੀਜ। ਇਹ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ, ਕਿਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲਪਟਿਆ, ਯਜਨਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ, ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਵਾਮੀ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਉਡਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਦੂਤ, ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪੰਛੀ, ਚਮਕਦਾਰ। ਗੰਧਰਵ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰ ਲਿਆ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਵਿੱਚ ਲਪਟਿਆ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ; ਉਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਨਾਮ, ਪਿਆਰੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੂੰਦ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਗ੍ਰਿਫ਼ਨ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਦੀ, ਆਪਣਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ; ਚਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਲਪਟ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਤੀਜੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ। ਨੌਵੀਂ, ਤੀਜੀ ਭਾਗ, ਤੇਜ਼, ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡਾ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਡਰਾਉਣਾ, ਗਰਜਦਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਅਣਝਮਕ, ਇਕੱਲਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ; ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਸੌ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ, ਅਣਝਮਕ, ਜਿੱਤੂ, ਤਿਆਰ, ਹਿਲਣ-ਮਿਲਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ, ਦਲੇਰ ਇੰਦ੍ਰ ਨਾਲ, ਜਿੱਤੋ; ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਖੜੋ, ਮਰਦੋ, ਤੀਰ ਫੜੇ ਵੱਡੇ ਦੇ ਨਾਲ। ਉਹ, ਤੀਰ ਫੜੇ, ਤਰਕਸ਼ ਲਿਆ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਯੁੱਧ ਦਾ ਆਗੂ, ਇੰਦ੍ਰ ਆਪਣੇ ਦਲ ਨਾਲ, ਜਿੱਤੂ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ, ਤੀਖਾ ਧਨੁ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਆਪਣੀ ਰਥੀ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ; ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕੁਚਲ, ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣਾ।