ਸਾਮਵੇਦਃ

ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਅਗਨੀ ਦੇ ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਵਜਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ। ਉਹ ਮਹਾ-ਬਲਵਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਤਨ ਨਗਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਅਟੱਲ ਉਤਸਾਹ ਨਾਲ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪੂਜਾਰੀ ਤਿੰਨ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਿਆਗ ਦੇ ਯੋਗ, ਜਲ ਦੇ ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਉਹੀ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ; ਜੇ ਕੋਈ ਮਰਤਭੁਤ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰੇ, ਉਹ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਨਾਲ ਘੋੜਾ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਨਿਰਣੈ ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਚੰਗੇ ਨਿਰਣੈ ਦਾ ਰਥੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਧਰਮਵਾਨ, ਮਹਾਨ। ਇਹ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਨੇੜੇ ਆ, ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਦਇਆ ਭਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਜਸਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਿਆ। ਅਗਨੀ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੀਆਂ ਭੋਰਾਂ ਦੇ, ਉਤਮ, ਅਮਰ ਭੇਟ ਪੂਜਕ ਨੂੰ ਲਿਆ; ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾ। ਤੂੰ ਪਿਆਰਾ ਦੂਤ ਹੈਂ, ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਵਾਹਕ, ਅਗਨੀ, ਰਸਮਾਂ ਦਾ ਰਥੀ; ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ। ਨੌਜਵਾਨ, ਭਾਵੇਂ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਜਾਗ ਪਿਆ; ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਬੁਧੀ ਦੇਖੋ—ਕੱਲ੍ਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਉਹ ਫਿਰ ਉਹੀ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਲਾਲ, ਬਾਜ਼, ਸਦਾ ਵੀਰ, ਸਦਾ ਅਟੱਲ, ਸਚਾਈ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਸਮਝਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਮਰਦਾਨਾ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਜਰ-ਧਾਰੀ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ; ਦੇਵਤਾ ਮਹਾਨ ਕਰਤਬ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ, ਪਰ ਕਰਤਬ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ। ਇਹ ਸੋਮਾ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮਾਰੁਤ ਇਸ ਨੂੰ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਵੀ। ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਤਿੰਨ-ਭਾਗੀ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁਧ ਸੋਮਾ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਵੀ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਮਜ਼ਾ ਲੈਦਾ ਹੈ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ ਵਾਂਗ। ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਸੂਰਜ; ਤੂੰ ਆਦਿਤਿਆ, ਬਲਵਾਨ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਭ ਮਹਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਸੂਰਜ, ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਗਰਗਣੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਅਸੂਰਿਆ, ਪੂਜਾਰੀ, ਸਭ-ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਅਜੈਯ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਹੇ ਰਸ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ, ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਕੋਲ; ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਸੋਮਾ ਕੋਲ। ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਵਧ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸੌ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਸੋਮਾ ਕੋਲ। ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਵਧ, ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੋਮਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਸੋਮਾ ਕੋਲ। ਮਹਾਨ, ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ; ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਬਣਾਈਏ। ਪੁਰਾਤਨ ਲੋਕ ਅੱਗੇ ਵਧਣ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਆਗੂ। ਖੁਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਸਤਕਾਰੀ ਜਨਮ ਦਿੱਤੀ। ਬੁਧੀਮਾਨ ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਭਜਨਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ, ਅਜੈਯ ਆਤਮਾ, ਰਾਜਾ, ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ, ਜੰਗਲੀ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ, ਯਜਨ-ਕੂਸ਼ ਤੇ, ਇਕੱਠੇ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਹੈਂ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਵੀ ਹੋਵਾਂ; ਮੈਂ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਹਾਨੀ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਰੋਜ਼ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਨਾ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋਵਾਂ। ਤੈਥੋਂ ਬਿਨਾ, ਮਘਵਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੌਲਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ, ਪਿਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਪਹਾੜ-ਵਾਸੀ, ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਬੁਲਾਹਟ ਸੁਣ; ਗਾਇਕ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਸਮਝ। ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਈਏ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਨਾ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸੁਰਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਤੇ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਬਹੁਤ ਹਨ; ਬਹੁਤ ਗਾਇਕ ਤੈਨੂੰ ਉਲੰਘਦੇ ਹਨ। ਮਘਵਨ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਨਾ ਹੋਈਏ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਓ, ਦੂਰੋਂ ਵੀ। ਹਰ ਸਭਾ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਵਧ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਯਾਦ ਰੱਖ। ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਟੁੱਟ ਜਾਣ। ਤੂੰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਨੀਵਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤੂੰ ਹਿਮ ਨੂੰ ਟੁੱਟਿਆ। ਤੂੰ ਅਜੈਯ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਜਨਮਿਆ। ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਲ ਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਟੁੱਟ ਜਾਣ। ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ, ਵੈਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਅਟੱਲ ਰਹਿਣ; ਇੰਦਰ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੇ। ਤੇਰੀ ਭੇਟ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ; ਤੇਰਾ ਧਨੁਸ਼-ਤੰਨ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਤਣਿਆ ਹੋਵੇ। ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ繁ਸਫਲ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਦਾਤਾ; ਜਲਦੀ ਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਕੋਲ। ਨਾ ਤਾਂ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਭਜਨ, ਨਾ ਦੌਲਤ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ, ਨਾ ਗੀਤ ਦੀ ਗਾਇਕੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਵਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਹੋਵਾਂ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਕਨਵਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਤੇ ਆ; ਉਸ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈਂ। ਇੱਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਟੁੱਟਦੇ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਭੇੜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੀ; ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈਂ। ਇੱਥੇ, ਪੱਥਰ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸੋਮਾ-ਪਾਨੀ, ਅਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੁਲਾਏ; ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈਂ। ਸੋਮਾ ਵਹੋ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ, ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ। ਉਹ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਰਸ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਚਮਕਦੇ, ਵਾਯੂ ਕੋਲ ਵਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਵਹੇ ਹਨ, ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ।