ਸਾਮਵੇਦਃ

ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਟਹਿਣੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਟਿਕ ਕੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਤਪੱਸਿਆ, ਹੇ ਸੋਮਾ! ਸਾਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲਿਆ ਕੇ ਦੇਵੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੌਵੀਂ, ਪਹਿਲੀ ਧਾਰ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਸੋਮਾ ਦੀ ਤਾਕਤਵਰ ਧਾਰਾ, ਦਬਾਈ ਹੋਈ ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ; ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਜੋਤ ਜਨਮ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਹੋਰ ਵਧਦੀਆਂ ਜਾਣ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣ ਹੈ—ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਯਾਜ਼ਕ ਹੈ। ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅੱਜ ਦਾਨ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਲਈ; ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਇੰਦਰ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੈਨਾ ਦੇ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ। ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ। ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਤੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵੱਜਰ ਪਕੜਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਵਾਂਗ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨਗਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਅਥਾਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਯਾਜ਼ਕ ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਖੜਾ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਜਲ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ। ਇਹੀ ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਯਾਜ਼ਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ; ਜੋ ਮਰਦੁਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ, ਲਾਭ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅੱਗ, ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਘੋੜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਨਿਰਣਾ ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹੇ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਚੰਗੇ ਨਿਰਣਿਆਂ ਦਾ ਰਥਵਾਨ ਬਣ ਗਿਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਧਰਮੀ, ਮਹਾਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿ, ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਿੱਠੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਜੋਤ ਦੇ। ਹੇ ਅੱਗ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੀਆਂ ਉਗਣੀਆਂ, ਉੱਚੀ, ਅਮਰ ਭੇਟ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੇ; ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾ। ਤੂੰ ਪਿਆਰਾ ਦੂਤ ਹੈਂ, ਭੇਟਾਂ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਅੱਗ, ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਰਥਵਾਨ; ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ। ਜਵਾਨ, ਚਾਹੇ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਾਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਖੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦਿਵਯ ਬੁੱਧੀ—ਕਲ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਅੱਜ ਉਹੀ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈ ਲੈਂਦਾ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਲਾਲ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ, ਸਦਾ ਵੀਰ, ਸਦਾ ਅਟੱਲ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਸਮਝ ਕੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਾਨੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਜਰਧਾਰੀ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ; ਦੇਵਤੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਪਰ ਉਸ ਕੰਮ ਤੋਂ ਵੱਖ। ਇਹ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਮਾਰੁਤ ਇਸ ਨੂੰ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅਸ਼ਵਿਨ ਵੀ। ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਤਿੰਨ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ। ਇੰਦਰ ਵੀ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਯਾਜ਼ਕ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੂਰਜ; ਤੂੰ ਆਦਿਤਯ ਹੈਂ, ਬਲਵਾਨ। ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਭ ਮਹਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਸੱਚਮੁਚ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਹੇ ਸੂਰਜ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਆਪਣੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਹੇ ਅਸੂਰਯ, ਯਾਜ਼ਕ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਜੋਤ, ਅਜੇਯ। ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨਿਚੋੜੇ ਸੋਮਾ ਵੱਲ; ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਸੋਮਾ ਵੱਲ। ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਗਿਆਨੀ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਵੱਲ ਆ। ਤੂੰ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਸੰਘਾਰਕ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੋਮਿਆਂ ਦਾ ਰਖਿਆਕਾਰ ਹੈਂ; ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਸੋਮਾ ਵੱਲ। ਵੱਡੇ, ਵਧਦੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਓ; ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਬਣਾਓ। ਪੁਰਾਤਨ ਲੋਕ ਅੱਗੇ ਵਧਣ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ। ਚੌੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ, ਬਲਵਾਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸੋਹਣੀ ਸਿਫ਼ਤ ਇੰਦਰ ਲਈ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨੀ ਉਸਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਭਜਨਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਜਿੱਤ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ, ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਥ ਲਈ, ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਯਜਨ ਦੀ ਕੁਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਮਿਲਾਇਆ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਹੈਂ, ਉਥੇ ਤੱਕ ਮੈਂ ਮਾਲਕ ਬਣਾਂ; ਮੈਂ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ, ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੈਥੋਂ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਮਘਵਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੌਲਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਪਿਉ। ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ, ਪੌਰਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ; ਭਜਨ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਸਮਝ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਏ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਨਾ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਅਸੁਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਤੇ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸਦਾ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਭੇਟਾਂ ਹਨ; ਬਹੁਤ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਮਘਵਨ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਵੰਞਿਅਾ ਨਾ ਕਰੀਂ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰੋ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਦੂਰੋਂ। ਹਰ ਇਕ ਇਕੱਠ, ਹਰ ਇਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਸੰਘਾਰਕ, ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਸਾਡਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖ। ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਟੁੱਟਣ। ਤੂੰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਾਇਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇ ਨੀਵਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤੂੰ ਪਾਲਾ ਤੋੜਿਆ। ਤੂੰ ਅਜਿੱਤ ਹੈਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਜਨਮੇ। ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਮਨ-ਚਾਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਅਪਣਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਟੁੱਟਣ।