ਸਾਮਵੇਦਃ

ਅੱਜ ਸਵੇਰ ਦੀ ਵELA ਹੈ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੌਣਕ, ਆਪਣੀ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਦੁਆਰਾ, ਜੋ ਅਦਭੁਤ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋ ਗੋਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਸਫਲ ਹੋਵੇ। ਇੱਥੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਦਾਤਾ ਦੇਵਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਪੀੜਨ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਣ। ਜਿੰਨੀ ਦੂਰ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਗੀਤ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣਾਈ, ਉਤਨੀ ਹੀ ਦੂਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉ। ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਉਹ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗੋਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਅੱਗ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਦ-ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉ। ਉਹ ਅੱਗ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗੋਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਉੱਤਮ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉ। ਸਵੇਰ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਜਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਚਾਈ, ਉੱਤਮ ਜਨਮ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ ਸੀ। ਤੂੰ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਰਹਿਨੁਮਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਵਾਲੀ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਚਾਈ, ਉੱਤਮ ਜਨਮ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲ ਨਾਲ ਉਠ। ਉਹ ਦਇਆਲੁ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਠੇ, ਜੋ ਤਾਕਤ, ਸਚਾਈ, ਉੱਤਮ ਜਨਮ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲ ਨਾਲ ਉਠੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਰਥ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਭਗਤ ਆਪਣੀ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸਜਾਵਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਨਦੀਆਂ 'ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉ, ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਰੁਦ੍ਰਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਦਾਨ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਆਓ; ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ। ਅੱਗੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੀ ਬੱਝੀ ਵੱਲ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਸਵੇਰਾਂ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਠ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪੁਜਾਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਜਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਸਿੱਧਾ ਅੱਗੀ, ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸਵੇਰ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਗ ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਦਿਖੀ, ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਤੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗੀ, ਸਮੂਹ ਦੀ ਪੱਟੀ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤਦ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਸਹੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਿੱਧਾ, ਚਮਚਾ ਲੈ ਲਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਉਠ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਅਦਭੁਤ, ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰ ਇੱਕ ਹੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਚਮਕਦਾਰ ਬੱਝੀਆਂ, ਰੋਸ਼ਨ, ਚਿੱਟੇ ਨਾਲ ਆਈ; ਕਾਲੀ ਆਪਣੀ ਵਾਸਤੀਆਂ 'ਚ ਚਲੀ ਗਈ; ਇੱਕੋ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ, ਅਮਰ ਤੇ ਮਰਣ ਵਾਲੇ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਆਪਣੇ ਰੰਗ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਚਲਦੇ ਹਨ। ਭੈਣਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਇੱਕੋ, ਅੰਤ-ਰਹਿਤ; ਹੋਰ, ਦੇਵਤਾਈ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਟਕਰਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਰੁਕਦੇ; ਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰ, ਇੱਕ ਮਨ, ਪਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ। ਅੱਗੀ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਬਚਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਉਠੇ ਹਨ; ਹੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਓ, ਗਰਮ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲਿਆਉ। ਤਿਆਰ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਨਾ ਮਾਪੋ; ਹੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤੀ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਪੀਣ ਲਈ ਆਓ; ਤੁਸੀਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੁ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਫਿਰ ਦਇਆ ਨਾਲ ਆਓ। ਸਭਾ 'ਤੇ, ਸਵੇਰ 'ਤੇ, ਦੁਪਹਿਰ 'ਤੇ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਸ਼ਾਂਤ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਪੀਣ ਫੈਲ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਵੇਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਇਆ; ਖੇਤਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਨ; ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਲਾਲ ਗਾਂ, ਮਾਵਾਂ, ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਲਾਲ ਕਿਰਣਾਂ ਉੱਡ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਣਰੋਕੀ; ਲਾਲ ਗਾਂ ਜੋੜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਸਵੇਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਹ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ; ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਾਲਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸ ਗਈ। ਔਰਤਾਂ, ਸਰਗਰਮ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਬੁਣਾਈ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਇੱਕ ਜੋੜ ਵਿੱਚ, ਦੂਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਤੇ ਸਭ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਲੈ ਕੇ। ਅੱਗੀ ਜਗ ਚੁੱਕਾ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਚਮਕਦਾਰ ਸਵੇਰਾਂ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਥ ਜੋੜਿਆ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਤਾਕਤਵਾਨ ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਨੂੰ ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਪਾੜੋ; ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿਓ; ਅਸੀਂ, ਵੀਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਧਨ ਜਿੱਤ ਲਈ। ਤਿੰਨ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ ਰਥ, ਮਿੱਠਾਸ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚਿਆ, ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤਾ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਵੇ; ਦਾਨੀ, ਸਭ ਸੁਭਾਗ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ, ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ-ਗੁਣਾ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ, ਸਭ ਸੁੰਦਰ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਪੀਲਾ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਂਦਾ। ਉਹ, ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੀ ਨੀਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਟਾਹਣੀ 'ਤੇ ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੋਮਾ, ਇੱਥੇ ਲਿਆਉ। ਨੌਵਾਂ, ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ, ਵਹਿ ਚੁੱਕਾ; ਤਾਕਤਵਾਨ, ਪੀੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ। ਬੁਧੀਮਾਨ ਟੀਮ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਕਵੀ, ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਵਧਣ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨ ਹੈ: ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਪੁਜਾਰੀ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬਚਨ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਧਾਰਾਂ ਆਪਣੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਇੰਦਰ, ਉਵੇਂ ਦਾਨ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਆਉਣ। ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਦਇਆ ਲਈ; ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ। ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਵੱਡੇ ਕੰਮ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ।