ਸਾਮਵੇਦਃ

ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨਾ ਦੀ ਘੜੀ ਆਈ, ਸਭ ਨੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਅਗਨੀ! ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਅ ਨਾਲ ਇਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਵਿਦਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ।" ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਉਭਾਰ ਕੇ, ਪੱਥਰ ਚਿਰਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ, ਦੈਤ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ ਨੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਟਕਰਾਅ ਤੇ ਇਨਾਮ ਦੀ ਘੜੀ 'ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਦੀ ਨਿਰਭੀਤ ਰੂਹ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਲਾਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਪ੍ਰਵਾਹਮਾਨ ਦੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇਵੇ। ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ, ਸੋਮ ਰਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਇੰਦਰ! ਆਪਣੀਆਂ ਮੋਰ-ਪੰਖ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ—even those who bind—ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰੰਦਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਆ।" ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਚਿਰਦਾ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਰਥੀ, ਉਹ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਡੂੰਘੀ ਨਿਸ਼ਚੈਤਾ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਰਸ ਭਰਿਆ ਚਰਾਗਾਹ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਾਂਗ abundance ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਸਾ ਸਾਂਡ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦਾ; ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਕਾਨਵਾ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀ। "ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ, ਹੇ ਦਾਨਵੀ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਸ ਦਾਤਾ ਦਾ ਸੋਮ ਪਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲੈ ਲਈ।" "ਤੂੰ ਹੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਬਗੈਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਤੇਰੀ ਦਾਤਾਂ ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਨਾ ਛੱਡੇ, ਹੇ ਦਾਨਵੀ; ਇਹ ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਵੇ—ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖੀ ਧਨ ਤੂੰ ਨਾਪ ਕੇ ਦੇ।" ਫਿਰ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਧੀ, ਉਸ਼ਾ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਚੜ੍ਹਦੀ ਤੇ ਫੈਲਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਭੈਣ। ਉਸ਼ਾ, ਰਤ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਈ। "ਤੂੰ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰ, ਗਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਤੇ ਉਸ਼ਾ, ਤੂੰ ਧਨ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ।" ਇਹ ਨਵੀਂ ਉਸ਼ਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀਤਾ ਦੀ ਸਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। "ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਨਦੀ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇਵਤੇ, ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।" ਤੁਹਾਡੀ ਸਲਾਹ-ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ; "ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ abundance ਨਾਲ ਆਵੇ।" "ਉਸ਼ਾ! ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨ ਦੇ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਲ ਸਕੀਏ।" "ਉਸ਼ਾ! ਅੱਜ ਇਥੇ ਆ, ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਜੋ ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕ, ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਸਚਾਈ ਦੇ।" "ਉਸ਼ਾ! ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜ, ਸਾਰੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸਾਡੇ ਲਈ ਲਿਆ।" "ਅਸ਼ਵਿਨੋ! ਆਪਣੇ ਰਥ ਨੂੰ, ਜੋ ਗਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਇਕੱਠੀ ਮੱਨ-ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ।" "ਇਥੇ, ਦੇਵਤੇ—ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਅਸ਼ਵਿਨ—ਸੋਮ ਰਸ ਦੀ ਪੀੜ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਣ।" "ਜਿਨਾ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਗੀਤ ਤੇ ਚਾਨਣ ਬਣਾਇਆ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਇੰਨੀ ਪਾਲਣਾ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਦੇ।" "ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉਹ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪਾਲਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਟੋਲੀ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ; ਅਗਨੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣੇ ਧਨ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ; ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣਾ ਦੇ।" "ਉਹ ਅਗਨੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮੰਨ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਆਉਂਦੇ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣਾ ਦੇ।" "ਉਸ਼ਾ! ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਜਗਾਓ, ਚਮਕਦਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਗਾਇਆ, ਸਚਾਈ, ਉੱਚ ਜਨਮ, ਘੋੜੇ, ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ।" "ਤੂੰ, ਚੰਗੀ ਰਾਹ-ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਤਾਕਤ, ਸਚਾਈ, ਉੱਚ ਜਨਮ, ਘੋੜੇ, ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ।" "ਹੇ ਦਯਾਲੂ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹ, ਜੋ ਤਾਕਤ, ਸਚਾਈ, ਉੱਚ ਜਨਮ, ਘੋੜੇ, ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹੀ ਹੈ।" "ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਰਥ, ਸਾਂਡ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਭਗਤ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਲਾਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ; ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ।" "ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਨਦੀਆਂ 'ਤੇ ਸੌਖੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਓ; ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ।" "ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਰੁਦ੍ਰਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਦਾਨ ਸਵੀਕਾਰਦੇ, ਇਕੱਠੇ ਆਓ; ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੋ।" ਅਗਨੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਝੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਦੀ; ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਚੜ੍ਹੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚਮਕਦੀਆਂ। ਪੁਜਾਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ, ਜਗਿਆ; ਅਗਨੀ, ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਉਸ਼ਾ ਵੇਲੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖੀ, ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਗਨੀ, ਸਮੂਹ ਦੀ ਪੱਟੀ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤਦ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਸਹੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਿੱਧਾ, ਚਮਚਾ ਲੈ ਗਿਆ। "ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਾਨਣ, ਚਾਨਣਾਂ ਦਾ ਚਾਨਣ, ਚੜ੍ਹਿਆ; ਵਿਲੱਖਣ, ਦੂਰ-ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੋਂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਤ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਇੱਕ ਹੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।" ਚਮਕਦਾਰ ਬੱਝੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਚਿੱਟੇ ਨਾਲ ਆਏ; ਕਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ 'ਚ ਪਰਵੈਸ਼ ਕੀਤਾ; ਇੱਕ ਹੀ ਕੁਟੰਬ, ਅਮਰ ਤੇ ਮਰਣ ਵਾਲੇ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਆਪਣੇ ਰੰਗ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਭੈਣਾਂ ਦੀ ਰਾਹ ਇੱਕੋ ਹੈ, ਅੰਤ ਰਹਿਤ; ਹੋਰ divine ordinance ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਟਕਰਾਅ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਰੁਕਦੇ; ਰਾਤ ਤੇ ਉਸ਼ਾ, ਇੱਕੋ ਮਨ, ਪਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ। ਅਗਨੀ, ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਸ਼ਬਦ ਉਠਦੇ ਹਨ; ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਇਥੇ ਆਓ, ਗਰਮ ਸੋਮ ਰਸ ਲਿਆਉਂਦੇ।