ਸਾਮਵੇਦਃ

ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ, "ਹੇ ਇੰਦੁ! ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਨਾਸਤਿਕ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇ। ਤੂੰ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਦੋ-ਮੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਘੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਅਰਪਣਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖੁਰ ਵਾਲੇ, ਜਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਨਦੀ ਤੋਂ ਉੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਪਰਵਾਹ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਿਆਣਪ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਸਭ ਨੇ ਗਾਇਆ। ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਆਪਣੀ ਕਚਚੀ ਖਾਲ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਨਵੇਂ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਸਥਾਪਤ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਘੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸੁੰਦਰ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਅਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਰਥ ਵਾਲਾ, ਘਰ ਅਤੇ ਧਨ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਆਰਾਧਨਾ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਾਂ। ਅੱਠਵੀਂ ਹਵਨ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੀ ਇਹ ਯਜਨਾ, ਇਹ ਬੋਲ, ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸਣੂੰ ਅਸੀਂ ਹਰ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਜਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਿਆਰੇ ਹੋਤਾਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਜਾ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੱਗ ਲਈ ਪਿਆਰੇ ਹੋਈਏ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ—ਉਹ ਸਾਡਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੂੰ ਇਹ ਹਵਨ ਪ੍ਰਸਾਦ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਧਾ, ਅਜੇਤ ਰਹਿ। ਤੂੰ ਜਿਵੇਂ ਝੁੰਡ ਵਿਚ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਜੇਤ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈਂ। ਹੇ ਦਇਆਲੂ, ਆਪਣੀ ਅਸਚਰਜਮਈ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦਾਨ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ, ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਧਨ ਦਾ ਰਥਵਾਹ ਹੈਂ—ਸਾਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਆਸਰਾ ਤੱਕ ਲੈ ਚਲ। ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਤੇ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਅਤੇ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਤੇਰਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, "ਮੈਂ ਸ਼ਿਪਿਵਿਸ਼ਟ ਹਾਂ।" ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਨਾ ਲੁਕਾ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ। ਹੁਣ, ਹੇ ਸ਼ਿਪਿਵਿਸ਼ਟ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਅਰਪਣਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ 'ਵਸ਼ਟ' ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਇਹ ਅਰਪਣਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਸ਼ਿਪਿਵਿਸ਼ਟ। ਮੇਰੀ ਸਿਫਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖੋ। ਹੇ ਵਾਯੂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਮਿੱਠੇ ਪਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ। ਆ, ਸੋਮਾ ਪੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੋਮਾਂ ਦੇ ਪਾਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ; ਨਦੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਧਾਰਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਇਕੋ ਰਥ 'ਤੇ ਆਓ ਤੇ ਸੋਮਾ ਪੀਓ। ਫਿਰ, ਰਾਤ ਭਰ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋ; ਜਦੋਂ ਵਿਚਾਰ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਉਹ ਮੌਜਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਜ ਤੱਕ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪੁਰਾਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਨੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਸਜਾਇਆ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਲਗਾਮਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਰਸਮਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਨੇੜੇ ਅਤੇ ਦੂਰ ਤੋਂ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ, ਸਾਡੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਲਈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈਂ—ਤੂੰ ਹਮਲਾਵਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਧਰਤੀਆਂ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚਕਨਾਚੂਰ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਯਜਨਾ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਢਕਣ ਬਣਾਇਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮੱਧ-ਭਾਗ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ। ਉਹ, ਜੋ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਤੋਂ ਉੱਠੀ, ਲੁਕਵੇਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ; ਉਹ, ਜੋ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਹੁਣ ਢਕਣ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਜਿੱਤੂ ਨੂੰ, ਸਭ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਦੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਜੰਗੀ, ਸਦਾ ਅਜੇਤ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਅਡੋਲ, ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਨਿਰਣਏ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ, ਜੋ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਬਚਾ। ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ, ਤੇਰੀ ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਗਿਆਨ, ਮਨ ਉਸ ਮਨਭਾਵਨ ਵਜਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਖਿਆਤਿ ਦੀ; ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਿਵਾਸ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਾਰੁਤ—all ਤਾਰੀਫ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਗਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਲੋਕ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਅਜੇਤ ਰਹਿ, ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ, ਪਸ਼ੂ-ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਲੱਭ ਦੇਵੇਂ—ਉਹ ਧਨ ਚੌੜਾ ਅਤੇ ਵੱਧ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਵੱਡੇ ਧਨ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾ ਲੈ ਜਾ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਧਨ ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਿੱਤ। ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਤਮਸਤਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ। ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸੌ-ਗੰਢਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਵਜਰ ਨਾਲ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ, ਧਨ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਆਸਰੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।