ਸਾਮਵੇਦਃ

ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯज्ञ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। "ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਆ," ਸਭ ਨੇ ਆਰਜ਼ੁ ਕੀਤੀ। "ਹੋਤਰ ਵਜੋਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਵੇ; ਤੂੰ ਸਬ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਆ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠ।" ਅਗਨਿ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਅੰਗਿਰਸ, ਉਸ ਦੀ ਯज्ञ 'ਚ ਚਮਚਾਂ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪੁਰਾਤਨ ਯज्ञਾਂ ਦਾ ਸਾਖੀ। ਸਾਡੇ ਗੀਤ ਤੇਰੀ ਵੱਲ ਜਾਵਣ, ਓ ਰੌਸ਼ਨ, ਸੁੰਦਰ; ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ, ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਵਧੀਆ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣ। ਅਗਨਿ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਲਈ; ਜੋ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕਲਾ ਅਮਰ ਹੋਤਰ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ। ਅਗਨਿ, ਅਜੈਯ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਗੂ, ਤੇਜ਼ ਰਥ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨਵਾਂ। ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਲਪਟ ਨਾਲ, ਉਪਾਸਕ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਧਨ ਰਾਹੀਂ, ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਰਦ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਘਰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸਭ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ—ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ। ਜਦੋਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ; ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ ਭੇਟ, ਓ ਭਾਗਵੰਤ, ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ ਯज्ञ, ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ ਸਤਕਾਰ। ਸਾਡਾ ਮਨ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਲੜਾਈਆਂ 'ਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੋ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਜਿੱਤ ਲਈਏ। ਅਗਨਿ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਾਹਿਬ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ, ਸਾਨੂੰ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੇ। ਜੋ ਜਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਗਨਿ, ਗੀਤ ਨਾਲ ਯੋਗ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕ, ਆਗੂ ਵਜੋਂ, ਦੌਲਤ ਨਾਲ। ਅਗਨਿ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਫਤਰਤ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ, ਤੇ ਸਵੇਰੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਜਬਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ। ਹਰ ਘਰ 'ਚ, ਤੇਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਦਿੰਦੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਵाणी ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀਆਂ ਵੰਦਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ, ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਵੰਦਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਘੀ ਦੇ ਨਾਲ। ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਚੜ੍ਹਾ ਗਿਆ। ਜਲਾਇਆ ਗਿਆ ਅਗਨਿ, ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਗੀਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਯज्ञ 'ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਸਥਿਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਹੋਤਰ, ਅਨੇਕ ਵਰਦਾਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਕਵੀ, ਅਸੀਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ। ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਅਮਰ ਦੂਤ, ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਰਖਵਾਲੀ, ਤੇ ਵੰਦਨਾਵਾਂ ਲਈ ਯੋਗ। ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਰਦ, ਚੌਕਸ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਿਬ, ਤੈਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨਿਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਗਿਆਨ ਤੇ ਮਿਹਰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੋ। ਤੇਰੇ ਵੱਲ, ਪਤਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਭੇਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਭੇਟਾਂ ਵਾਯੂ ਦੇ ਖੇਤਰ 'ਚ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਤਿੰਨ-ਤਹਿ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ, ਸਥਿਰ ਤੇ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਇੱਥੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਗ ਰੱਖਿਆ। ਦਾਨੀ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਪਗ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਹੁੰਚ ਅਜੈਯ ਹਨ, ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਂਗ। ਸੱਤਵਾਂ, ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਵੰਦਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਨਿਪੁੰਨ, ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੇ, ਰੁਦ੍ਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ; ਅੱਜ, ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗਾਇਕ, ਗੀਤ ਤੇ ਸਲਾਹ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੈਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਦੌਲਤ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਕੰਮ ਨਾਲ ਨਵਾਂਵੇਂ ਦਾਸਾ ਮਹਿਲਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਸਚਾਈ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ, ਨਿਵਾਸ, ਤੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਕੰਮ, ਕਦੇ ਨਾਕਾਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਾਹਿਬ, ਸਾਰੀਆਂ ਅਜੈਯ ਪਹੁੰਚਾਂ ਨਾਲ, ਦੌਲਤ ਦੇ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਦੌਲਤ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਓ ਵੀਰ। ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਤੋਹਫੇ ਹਨ, ਓ ਦੇਵਤਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਸਰੋਤ; ਦਿਓ, ਰੋਕੋ ਨਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ। ਆਉ, ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਕੋਲ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦਿਓ; ਮਿੱਠਾਸ ਵਧਾਓ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਓ ਇੰਦਰ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਝੁੰਡ ਹਨ, ਦੇਣ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ; ਅਸੀਂ ਪੁਰੰਦਰ, ਇੰਦਰ, ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਵੰਦਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਦਦ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲਾ ਪਿਆਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਵੰਦਨਾਵਾਂ ਅਗਨਿ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ। ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਦਾਨੀ, ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸਲਾਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਵੰਸ਼ ਤੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵਿੱਚ, ਓ ਅਦਭੁਤ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਿਬ, ਤੂੰ ਦਾਨੀਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੁਣੋ, ਵਰੁਣ, ਤੇ ਅੱਜ ਦਇਆ ਦਿਖਾਓ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਮਦਦ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਕਿਹੜੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਓ ਮਹਾਨ, ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਥੱਕਦਾ? ਕਿਹੜੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਤੋਹਫੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ? ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਯज्ञ 'ਚ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਦੌਲਤ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਫੈਲਾਈ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ; ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਾ ਦਾ ਰਸ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਭੇਟ ਨਾਲ ਵਧਦੇ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ; ਤੇਰੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਸੱਚੀ ਹੈ। ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਉਲਝਾ ਦੇ; ਇੱਥੇ, ਸਾਡਾ ਦਾਨੀ ਸਾਹਿਬ ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਸ਼ਮਣੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਧਾਰ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਲਾਲ, ਪੀਲਾ। ਜਦ ਉਹ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੱਤ ਜਬਾਂ ਨਾਲ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ। ਵਿਦਵਾਨ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਰਥ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਦਿਵਿਆ, ਦਿਸ਼ਟ ਰਥ। ਵੰਦਨਾਵਾਂ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਓ ਵੀਰ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਲਈ, ਤੇ ਜਦ ਤੂੰ ਲੜਾਈਆਂ 'ਚ ਅਟੁੱਟ ਵਜਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਅਟੁੱਟ।