ਸਾਮਵੇਦਃ

ਸਾਵਿਤਾ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੇਜ ਦੀ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਚੇਤਨਾ ਸਾਡੀਆਂ ਬੁੱਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕਕ੍ਸ਼ੀਵਾਨ ਦੇ ਸੋਮ ਰਸ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾਏ, ਜਿਵੇਂ ਔਸ਼ਿਜਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ। ਅੱਗੇ, ਅੱਗਨੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਜਿੰਦਗੀਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਜ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਧਨ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਹਕੂਮਤ ਦੇਣ। ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨਿਰਭੀਕ ਹੋ ਕੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਵਰਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਉਹ ਦਾਨੁਮਤੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੋਹ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨਪਸੰਦ ਲਾਲ ਤੇ ਜੰਗੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਰਹਿਤ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਗੌਰਵਸ਼ਾਲੀ ਲਈ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਉਸ਼ਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਮ ਰਸ ਇੰਦਰ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਰਥ ਵਾਂਗ ਬਹੁਤ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੰਤਾਨ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹਨ, ਉੱਚੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਦਲ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਯਜ੍ਯਾ, ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਗਨੀ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਯਜ੍ਯਾਂ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈਂ। ਆਪਣੇ ਮਨੋਹਰ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਰਸਮਾਂ ਵਿਚ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਤੇ ਆਮੰਤਰਿਤ ਕਰ। ਤੂੰ, ਹੇ ਅੱਗਨੀ, ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਯਜ੍ਯਾਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਅਮਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਪੂਜਾਰੀ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਹੋਰਾਂ ਵਿਚ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੂਜਾਰੀ ਯਜ੍ਯਾਂ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਯਜ੍ਯਾ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਮ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਕੁਰ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਕੌਸ਼ਲ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ। ਨਿਚੋੜਣ ਵੇਲੇ, ਅਸੀਂ ਧਨ, ਅਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੰਡਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਧਾਰਾਂ ਮਹਾਨ ਬਲਦ ਨੂੰ ਪਾਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੋਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਛਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਯਜ੍ਯਾ ਵੇਲੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗਨੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਜੰਗੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਨਮਾ; ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਉਸ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਆਂ। ਉਹ ਵਧਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਲਈ ਡਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸਨੇ ਰੱਖਿਆ, ਵੰਡਿਆ, ਜਿੱਤਿਆ, ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਆਨੰਦ ਵੇਲੇ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਗਿਆਨ ਚੁਣਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਦੋ ਤਿੰਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਨੰਦ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮਿੱਠੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਗਾ, ਸ਼ਹਿਦ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੇ ਰਸਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲਾ। ਤਿੰਨ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਣ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਮਹਿਸ਼ੀ ਨੇ ਜੌਂ ਮਿਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀਤਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਸੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇਵਤੇ ਨਾਲ, ਸੱਚਾ ਸੋਮ ਸੱਚੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ। ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਵਧਿਆ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕੀਤੇ; ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਤਾ; ਸੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇਵਤੇ ਨਾਲ, ਸੱਚਾ ਸੋਮ ਸੱਚੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ। ਫਿਰ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿਚ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਅਪਣੀ ਕੋਖ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਸੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇਵਤੇ ਨਾਲ, ਸੱਚਾ ਸੋਮ ਸੱਚੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ। ਸੱਤਵਾਂ, ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ, ਗਾਉ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਹਾੜਾਂ-ਇੰਦਰ ਲਈ, ਸੱਚੇ ਸਤ੍ਯ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ। ਸਲੇਟੀ ਤੇ ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਚਲ ਪਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਇੰਦਰ ਲਈ, ਗਾਵਾਂ ਨੇ ਜੌਂ ਮਿਲਿਆ ਰਸ ਨਿਕਾਲਿਆ; ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਲਈ, ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਹਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ, ਭਜਨ ਤੇ ਆਹੁਤੀ ਵਜ੍ਰਨਾਸ਼ਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਕੋਲ ਲੈ ਆਉਣ। ਤੂੰ ਪਹਿਲਾ ਧਨ ਦਿੰਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦਾ ਯੋਗ ਪੂਤਰ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਪਾਲਣਹਾਰ, ਆਦਿ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਵੱਡਿਆਂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਕਾਲਿਆ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਇਕਠੇ ਗਾਏ। ਕੁਝ, ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਆਦਿ, ਜਲਮਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵੱਲ ਆਏ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਸਾਵਿਤਾ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਓਟ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਝੁੰਡ ਵਿਚ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ। ਹੁਣ, ਅੱਗਨੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਨਵਾਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਗੀਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਸਾਥੀ ਵਾਂਗ। ਤੂੰ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਦਰਿਆ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ; ਤੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਪਾਸਕ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਿੱਸੇ, ਇਨਾਮਾਂ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇ, ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਅੰਤ ਵਿਚ ਵੀ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਮੈਂ ਅਮਰ ਪਿਤਾ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਜਨਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਕਨਵਾਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਯਜ੍ਯ, ਪੂਜਾ, ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਕਥਾ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਉੱਤਮ ਧਾਰਾ ਵਾਂਗ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਅਗਨਿ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਸਾਵਿਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।