ਸਾਮਵੇਦਃ

ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਅਤੇ ਸੋਮ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਡੋਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਅਧਵਰਯੁ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਲਿਆ, ਇਸ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਰਸ ਤੋਂ; ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਾਅਦੇ ਵਾਲਾ, ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਗੀਤ ਦੇਵੇ। ਪੀਲੇ, ਖੁਦ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾ। ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੱਡੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ; ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਵਗਣ ਦੇ, ਸ਼ਹਦ ਵਗਣ ਦੇ। ਨਮਨ ਕਰ, ਨੇੜੇ ਬੈਠ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਬੂੰਦ ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ। ਸੋਮਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀ, ਗਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਲਈ ਡਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ; ਮਨ, ਜੋ ਮਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਡਾਲਿਆ ਗਿਆ। ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ; ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਜੋੜ ਕਰ, ਹੇ ਬੂੰਦ। ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਉਗਦਾ ਹੈਂ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨੌਂਵੇ ਅਤੇ ਨਵਾਂਵੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨਾਗ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਦਯਾਲੂ ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਮਿਤਰ, ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਦੁੱਧ ਦੇਵੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ। ਚਮਕਦਾਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸੋਮਾ ਪੀਵੇ, ਜੋ ਯਜਨ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲਾ; ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡਾ ਉਥੇ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਟਿਕਾਓ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ; ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਦਾਸ੍ਯੂਆਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ। ਇਹ ਸਭ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ, ਸਭ-ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤਕ ਫੈਲਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਬਹੁਤ-ਉੱਚਾ ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਅਣਜਾਣ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਲੋਕ, ਜਾਂ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਜਿੱਤਣ; ਹੇ ਵੀਰ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੰਗ ਕਰਕੇ ਪਾਰ ਕਰੀਏ। ਅੱਜ, ਕੱਲ੍ਹ ਤੇ ਹਰ ਦਿਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਹੇ ਚੰਗੇ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਉਦਾਰ ਵੀਰ, ਮਘਵਾਨ, ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ; ਤੇਰੀਆਂ ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ, ਹੇ ਸੌ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਵਜਰ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਜੋੜ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਸਰਸਵਤਿ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਉਦਾਰ ਦਾਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ। ਸਰਸਵਤੀ, ਪਿਆਰੀ ਭੈਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਯੋਗ ਬਣੇ। ਅਸੀਂ ਸਾਵਿਤਾ ਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚਮਕ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ। ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ, ਸੋਮਾਂ ਦੀ ਧੁਨ, ਕਕਸ਼ੀਵਾਨ, ਉਚਾਰ; ਜਿਵੇਂ ਔਸ਼ਿਜ਼ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪਾਲਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ। ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਧਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹਕੂਮਤ ਦੇ। ਸੱਚ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੱਚ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਗਿਆਨ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ, ਵਧਦੇ ਹਨ। ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵੱਡੀ ਖੋਖਲੀ ਦਾਨੁਮਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਇੱਕ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਖੇਤਰ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਲਾਲ, ਤਿੱਖੇ, ਵੀਰ, ਜੋ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ। ਨਿਸ਼ਾਨ-ਰਹਿਤ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੂੰ ਉੱਚੇ ਲਈ ਸਜਾਵਟ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਬਿਨਾ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲੇ ਲਈ; ਤੂੰ ਉਦੇ ਦੀਆਂ ਪਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਚੋੜਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਇਹ ਪੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ; ਤੂੰ ਬੂੰਦ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ, ਮਿਲਾਪ, ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ, ਰਥ ਵਾਂਗ, ਵਧੇਰੇ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਵੱਡਿਆਂ ਲਈ ਕਈ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਨਾਹੁਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਸਭ ਸੰਤਾਨਾਂ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਉਪਰ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਦਲ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਤੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਿਆ, ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਂਗ; ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋ, ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ-ਧਾਰਾ ਵਾਲੇ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਯਜਨ। ਤੂੰ, ਅਗਨੀ, ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ। ਆਪਣੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਨਾਲ ਰਸਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪੂਜਾ ਕਰ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਗਵਾਈ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰ। ਹੇ ਗਿਆਨੀ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਅਤੇ ਤਰੀਕੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਅਮਰ ਦਿਵ੍ਯ ਪੂਜਾਰੀ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ, ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਪੂਜਾਰੀ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ, ਗਿਆਨੀ ਰਸਮ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਕੁਰ ਬਣਾਏ, ਉਹ ਕਲਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਨਿਚੋੜਦੇ ਸਮੇਂ, ਧਨ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਵਗਾ; ਧਾਰਾਂ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਪਾਲਣ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਉਚਾਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ; ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਸਮ, ਯਜਨ, ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਸੂਰਜ, ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀਆਂ ਮਹਿਮਾਵਾਂ, ਸਤਕਾਰੀ, ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਡੋਰ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸਦਾ ਵਧਦੀ ਰਹੀ।