ਸਾਮਵੇਦਃ

ਸੁਨੋ, ਏਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਕਥਾ। ਸੁਨਹਿਰੀ ਰਥ 'ਤੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੋਰਾਂ ਵਾਂਗੂਂ ਪੂੰਛਾਂ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ-ਚਿੱਟੇ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਸਲੇਟੀ ਘੋੜੇ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾ ਕਿ ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਾ ਰਸ ਦੇ ਪਾਨ ਲਈ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਸਕੋ। ਏ ਰਸ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗੁ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁਚੱਜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਉਤਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਹੋਏ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਇਉਂ ਹੀ ਯਾਜਕ ਆਪਣੇ ਭਾਵਪੂਰਨ ਭਜਨ ਨੂੰ ਉਤਾਰਦੇ ਹਨ। ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਬਲਵਾਨ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਲਈ ਪ੍ਰਿਯ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ, ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਨ ਸੱਚ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਗਨੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ ਪਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਾ ਅਮਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਸੱਚ ਦੇ ਸਰੋਤ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਅਸਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ ਅੱਗਨੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ। ਉਸ ਦਾ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਤੇਜ਼, ਸ਼ੁੱਧ ਰਸ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਾਦ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਘਰ ਦੀਆਂ ਗਾਇਆਂ ਵਾਂਗ, ਛਾਣਣੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਭ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਸਦਾ ਚੋਖਾ ਤੇ ਚੌਕਸ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਦਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਾੜੀ ਢਲਾਨ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸੋਭਾਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵਿਧਾਨ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਹੁਣ ਆਓ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਗੀਤ ਤੇ ਭਜਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਵਧਾਈ ਕਰੀਏ; ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਓਰ ਆ; ਪਵਿੱਤਰ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਨ ਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈ। ਇੰਦਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ; ਪਵਿੱਤਰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰ; ਪਵਿੱਤਰ ਇਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਅੱਗਨੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ—ਅੱਜ ਤੇਜ਼, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਧਨ ਦੀ। ਅੱਗਨੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਜਕ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਗੀਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ; ਉਹ ਦੇਵ ਸਭਾ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੇ। ਹੇ ਅੱਗਨੀ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ, ਯੋਗ ਯਾਜਕ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਯਜਨਾ ਫੈਲਦੀ ਹੈ। ਤਾਕਤਵਾਨ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਨੌਜਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਤ ਉਪਹਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਵਧਾਈ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇਤਾ, ਸਭ ਉੱਤੇ ਵਿਰਾਜਮਾਨ, ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਜਿੱਤੂ—ਤੂੰ ਵਗ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ; ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ, ਤੇਜ਼ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ। ਵਿਆਪਕ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਨਿਡਰਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰ, ਹੇ ਪੁਰੰਧੀ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀਆਂ, ਸਵੇਰਾਂ, ਆਕਾਸ਼ੀ, ਨਾਦ ਕਰਦੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਦੇ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਤੂੰ ਹੀ ਡਰਾਉਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਦਾ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈਂ। ਹੁਣ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ ਅਸੁਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਧਨ ਵਾਂਗ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ; ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸਾਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇਵੇ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਅਮਰ ਯਾਜਕ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ। ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਦਇਆਲੂ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗਨੀ, ਉੱਚੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਮਿਹਰ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਦੇਣ। ਹੇ ਅੱਗਨੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਇਨਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਸਭ ਤੋਂ ਨਿੱਕੇ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇਨਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਨਾਮ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਵੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਦੱਸ ਭੈਣਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਧਨੁਸ਼ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ, ਸਲੇਟੀ ਇਕ ਪਿਆਲੇ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੌੜਦੀ ਹੈ, ਇਨਾਮ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ। ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਬਹੁਤ ਉਪਹਾਰ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬਛੜਾ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ; ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਿਆਲਾ ਗਾਈਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੋਮਾ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ, ਥਣ ਭਰਦਾ, ਗਾਈਆਂ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਸਿਰ ਉਤੇ ਛਿੜਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਦਾ ਰਸ ਪੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈ, ਗਾਈਆਂ ਵਾਲਾ; ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣ, ਸਾਂਝੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਸਾਡਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣੇ। ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਹੱਥ ਨਾ ਪਈਏ; ਤੇਰੀ ਸੋਭਾਵਾਨ ਮਦਦ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਸੱਤ ਗਾਈਆਂ ਨੇ, ਸੱਚੀਆਂ ਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ; ਚਾਰ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਨੇ ਵੱਖਰੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਆਦਲੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ; ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਪਾਣੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਯਸ਼ਸਵੀਤਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਆਸਨ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ—ਅਮਰ ਅਤੇ ਅਜਿੱਤ—ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੋਚ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਵਾਯੂ ਦੀ ਵਧਾਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਗਿਆਨਵਾਨ, ਰਥਧਾਰੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਧਾਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ। ਵਧੀਆ ਵਸਤ੍ਰ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਗਾਈਆਂ, ਜੋ ਵਾਧੂ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰਥਾਂ ਨੂੰ, ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸੋਮਾ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦਿਵ੍ਯ ਖਜ਼ਾਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਮਘਵਨ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ ਲਈ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਤਦ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ। ਤਦ ਤੇਰਾ ਯਜਨ ਜਨਮਿਆ, ਤਦ ਭਜਨ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ; ਤਦ ਤੂੰ ਸਭ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਜੀਵਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਕ ਕੇ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਪ, ਗੀਤ ਨੂੰ ਚਮਕਣ ਦੇ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਧਾਈਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ, ਗਾਇਕ ਲਈ ਮਹਾਨ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤੀ, ਯਾਜਨਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਉਪਕਾਰ, ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਸਾਡੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਵਗਦੀ ਰਹੀ।