ਸਾਮਵੇਦਃ

ਸਤਰਾਜਿਤ ਦੇ ਅਥਾਹ ਧਨ ਲਿਆਂਦੇ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੇ ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਗੀਤ ਹਨ। ਕਣਵਾਂ, ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਨੇ ਜਗਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ। ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ, ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਭਜਨ ਗਾਇਆ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ, ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਐਵੇਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁੱਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਦੂਧ ਦੀ ਧਾਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ; ਤੂੰ ਗਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰੰਧੀ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਰਸ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮਾ, ਜੰਗ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਮਿੱਠੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਪੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਭਗਾ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰਸ ਵਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਮਰ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਨਿਵਾਸ ਲਈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਕਾਸ਼ੀ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਧਾਰਾ ਵਗਦੀ ਰਹੇ। ਇੰਦਰ, ਇਹ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਤੂੰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪੀਓ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਚਤੁਰਾਈ ਲਈ। ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਫੈਲਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ, ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ ਇਕਸਾਰ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਧਾਗੇ ਬੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਕਿਸੇ ਨਿਵਾਸ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਵਧਦੀਆਂ। ਚਿੰਤਨ ਮਧੁ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲਦਾ ਤੇ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਗੂੜ੍ਹੀ ਧੁਨੀ ਅੰਦਰ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਕ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪੜਦੇ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਂਡ ਗੱਜਦਾ ਹੈ, ਗਾਵਾਂ ਮੁੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੇਵੀ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਥਾਹ, ਜਿਵੇਂ ਚਿੱਟਾ ਕਪੜਾ ਜੋ ਮੈਲਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸੋਮਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ ਹੈ। ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਦੋ ਰਗੜੀ ਹੋਈਆਂ ਲੱਕੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੁੱਟੀ ਹੋਈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੱਦਣ ਯੋਗ। ਹੇ ਵਸੁ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਅੱਗੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ, ਸਾਫ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੀ, ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਮਦਦ ਲਈ, ਜੋ ਘਰ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ। ਹੇ ਅੱਗੀ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਟੱਲ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਗਮਗਾ, ਨੌਜਵਾਨ; ਇਨਾਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧੀ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਪਿਓ ਕੋਲ, ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਲੱਭਣ ਲਈ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸਾਹ ਅਤੇ ਨਿਕਾਸ ਨਾਲ; ਮਹਾਂ ਸਾਂਡ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਤੀਹ ਨਿਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਵਾਲੇ ਲਈ ਬਚਨ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਵਾਸ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਯਜਨਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਅੱਗੀ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰੀਏ, ਦੂਰ ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ। ਜੋ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ, ਉਪਾਸਕ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਅੱਗੀ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤ; ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਆਖਣ: ਅੱਗੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ। ਹੇ ਅੱਗੀ, ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਘੋੜੇ ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋੜ। ਸਾਡੇ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਹੀਂ ਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ। ਹੇ ਅੱਗੀ, ਭਾਰਤਾ, ਅਟੱਲ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਗਮਗਾ; ਭੜਕ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲਾ। ਜੋ ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਬਚਨ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਈਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤੀ ਕੁੱਤੇ ਤੋਂ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਜੁੜਵਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਪੁੱਤ ਵਾਂਗ; ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵੀਰ, ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ—ਹਰੀ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੱਸਿਆ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਭਰਾ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵੱਧਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਧੇਰੇ ਧਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ; ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਂਦਾ, ਪੀਣ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੂੰ ਸਭਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਹਜ਼ਾਰ, ਸੌ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੋਆਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜੇ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਲਿਆਉਣ। ਤੇਰੇ ਮੋਰਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਪੂੰਛਾਂ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਪੀਣ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਲਿਆਉਣ। ਹੇ ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਰਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ; ਇਹ ਧਾਰਾ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਪੌਣ ਵਾਲੇ, ਭਜਨ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਵਗਾਉਣ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ, ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ, ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਹਨ। ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾ ਵਾਲਾ ਸਾਂਡ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਲਈ ਪਿਆਰਾ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਨ ਸਤਿ ਹੈ। ਅੱਗੀ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਂ-ਪਿਉ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਪਿਉ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਰੋਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਉੱਤਮ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਲਿਆ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅੱਗੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ। ਉਸਦਾ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਤੇਜ਼, ਸ਼ੁੱਧ ਰਸ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਨਿਕਲਿਆ, ਛਾਣਣੀ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ, ਹੋਤ੍ਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਾਂਗ। ਮੰਗਲਮਈ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾਹਿਨ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਚੋਖਾ। ਪਿਆਰਾ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੀ ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗੂੰਜ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਰੱਖ।