ਸਾਮਵੇਦਃ

ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਖੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਭਜਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਹੁਤੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ ਆਪਣੇ ਸੁਗੰਧੀ ਭਰੇ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਚੋੜਨ ਸਮੇਂ ਵੀ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਗਾਊਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਦਵੀ ਵਾਲਾ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸਬ ਕੁਝ ਸੁਣਦਾ ਅਤੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਚੰਬੜੀ ਰੰਗ ਦਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਊਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਆਸਰੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਆਸਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਜਨਯਾ, ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਿਸ਼ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਭੀ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਹਨ, ਗਾਊਆਂ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਨਿਚੋੜਨ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰਾਂ ਕੋਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ, ਸੁੰਦਰ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਤੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੌਲੀਆਂ ‘ਚ ਵਗਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵੱਲ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਾਤ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੋਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਦਾਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ। ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ ਦੇ। ਤੂੰ, ਹੇ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮਹਾਨ ਸੰਪੱਤੀ ਦਾ ਧਾਰਕ ਹੈਂ। ਹੇ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਆਸਰਾ ਹੈਂ। ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਧਨ ਲੈ ਕੇ ਵਗ। ਤੂੰ ਨਿਚੋੜ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਕ ਹੈਂ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ। ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੂੰ ਉੱਚੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਵਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਲੈ ਆ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਨੰਦ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਗ; ਪਿਆਰੇ ਸੋਮਾ, ਹੌਲੀ ਵਿੱਚ ਆ, ਇਹ ਸਾਡਾ ਆਸਨ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਚਮਕਦਾਰ ਬੂੰਦਾਂ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਲਈ ਵਧ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਪੀਤਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ; ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਵਗਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਨੇੜੇ ਆਉਣ। ਉਹ ਚੰਬੜੀ ਰੰਗ ਦੇ, ਇੱਛਿਤ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਛਾਣਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਪੰਜ ਲਹਿਰਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੋਸਤ ਹਨ, ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਿਆਰੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ, ਤੂੰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈਂ; ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ, ਵੀਰ, ਅਤੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ। ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਕਲਾ ਲਈ, ਜੋਤੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਧਨ ਜਿਤਣ ਵਾਲਾ ਵਗ। ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਲਈ। ਉਹ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ, ਚੰਬੜੀ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਬਾਲਕ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਬੂੰਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਧੋਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ, ਤੇਜ਼, ਗਾਊਆਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜੇ ਅਤੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਸਾਡੀਆਂ ਭਜਨਾਵਲੀਆਂ, ਗਾਊਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਗ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਅਤੇ ਗਾਊਆਂ ਲਈ; ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਪਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਧਾ। ਜੋ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ ਦੋਸਤ ਹੈ— ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਪ੍ਰਚੁਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ ਦੋਸਤ ਹੈ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੈ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਲੋਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੀਰੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ ਦੋਸਤ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਟੱਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬਹੁਤ ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸੱਦਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਕਦੋਂ ਇੰਦਰ, ਨਿਆਯਹੀਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਪੈਰ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਡੱਲਾ ਕੁਚਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਰੇਗਾ? ਕਦੋਂ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣੇਗਾ? ਗਾਇਕ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚਾਂਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪੁਜਾਰੀ, ਹੇ ਸੌ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਥੰਭ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਚੋਟੀ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈਂ, ਬਹੁਤ ਅਚੰਭੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਬਲਦ ਆਪਣੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਚੰਬੜੀ ਰੰਗ ਦੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਘੋੜੇ ਜੋਤ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਸਾਡੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਗਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਇੱਕ ਆਹੁਤੀ ਵਾਲੇ ਲਈ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਤਰ, ਆਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਅੱਜ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਾਡੇ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਠਾਸ ਵਾਲੀ ਯਜਨਾ ਬਣਾਵੀ, ਸੱਦੇ ਲਈ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਮਿੱਠੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਵਾਲਾ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਆਹੁਤੀ ਲਈ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਇਕ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਤੂੰ ਮਨੂ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਤਰ ਹੈਂ। ਜਦੋਂ ਅੱਜ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਸਵਿਤਾ ਅਤੇ ਭਗਾ, ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਬਖ਼ਸ਼ਦੇ ਹਨ।