ਸਾਮਵੇਦਃ

ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਪਾਵਮਾਨੀ ਸਰਿਤਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਧਾਰਾ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਇਹ ਪਾਵਮਾਨੀ ਰਚਨਾਵਾਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਆਨੰਦ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਆਦਰ-ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਿਪਦੇ ਹੋਏ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੇ ਅਗਨਿ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਆਏ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਰਕੇ, ਅਗਨਿ ਘਰ ਵਿਚੋਂ ਸਾਰੇ ਦੁਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੇ ਅਪਸ਼ਗੁਨ ਤੋਂ ਬਚਾ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ, ਸਾਨੂੰ ਵਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਵੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਹੋਣ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਸੀਸ ਨਾਲ ਰੱਖੋ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਮੀਂਹ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗੂ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬਛੜਾ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਣਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਜਨ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦਾ ਸਫਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਤਦ, ਹੇ ਸੱਜਣ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ। ਜਦੋਂ ਅਗਨੀਆਂ, ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਵਾਹਕ ਹਨ, ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਏ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰੀਤ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ; ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਲੌਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਫੈਲ ਜਾ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੇ। ਸੋਮਰਸ ਦੇ ਗੋਲ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭੇਟ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ ਪੀਸਿਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਹੁਣ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੋਮਰਸ ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਗੇ, ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧੀ ਹੋਵੇ; ਪੀਸਣ ਸਮੇਂ ਵੀ ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ, ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਉਹ ਗੂੰਜਦਾ, ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨੀ ਸੋਮਰਸ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਸਤੇ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਮਰਸ, ਚੁਸਤ, ਪੀਲਿਆ, ਤਾਕਤਵਰ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਘੋੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਆਸਰੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ, ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਘੀ ਵਾਲੀ ਅਸੀਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਜਨਯਾ ਸੀੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਿਸੂਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਭੀ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ। ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਹਨ, ਗਾਵਾਂ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਦੇ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰਾਂ ਕੋਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਤੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲੱਭਦਾ, ਸੋਹਣੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਇਨਾਮ ਵਲ ਦੌੜਦਾ; ਸੋਮਰਸ, ਜੋ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਤੂੰ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੱਕਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਵੱਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਰੁਕਦਾ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ; ਹੇ ਦਾਨੀ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਉਹ ਹਟਾ ਦੇ, ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ ਦੇ। ਤੂੰ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸੁਣ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਰਸ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਸੋਮਰਸ, ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈਂ; ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਵਗ। ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਜਨਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਹੈਂ; ਇਹ ਬੂੰਦ, ਸਾਰੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ। ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਵਗਦਾ ਹੈਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਕਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਸੋਮਰਸ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਵਗ, ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ; ਆ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਰਸ, ਪਾਤਰ ਵਿਚ, ਸਾਡੇ ਆਸਨ ਤੇ। ਤੇਰੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਬੂੰਦਾਂ, ਹੇ ਸੋਮਰਸ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਵਧ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਪਿਆ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਰਸ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ; ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਵਗਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਨੇੜੇ ਆਉਣ। ਉਸ ਪੀਲੇ, ਇੱਛਿਤ ਘੋੜੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਉਹ ਛਾਨਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਪੰਜ ਲਹਿਰਾਂ, ਆਪ-ਆਪ ਵਿਚ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੋਸਤ, ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਪੀਸ ਕੇ, ਪਿਆਰੇ ਸੋਮਰਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਸੋਮਰਸ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਪੀਣ ਲਈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ; ਸੱਜਣ, ਵੀਰ ਤੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਲਈ। ਹੇ ਸੋਮਰਸ, ਵੱਡੀ ਹੁਨਰਤਾ ਲਈ ਵਗ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਦੌਲਤ ਲਈ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ। ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੋਮਰਸ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੇ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ। ਉਹ ਨਵੇਂ ਜੰਮੇ ਬੱਚੇ, ਪੀਲੇ ਸੋਮਰਸ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਧੋ ਦੇਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਬੂੰਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ। ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਨਵੇਂ ਜੰਮੇ, ਤੇਜ਼, ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੀਸਿਆ ਤੇ ਸੁਸ਼ੋਭਤ, ਬੂੰਦ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚ ਕਰ ਲਈ। ਸਾਡੀਆਂ ਭਜਨਾਵਲੀਆਂ, ਗਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਬਛੜੇ ਵੱਲ, ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਗ, ਹੇ ਸੋਮਰਸ, ਅਸੀਸ ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਲਈ; ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਵਗਾ, ਤੇ ਸਿਫ਼ਤ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ। ਜਿਹੜੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੀ ਕੁਸ਼ਾ ਸਜਾ ਕੇ ਰੱਖਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ ਮਿੱਤਰ ਹੈ— ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਗਨਿ ਪ੍ਰਜਲਨਾ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਅਣਗਿਣਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ ਮਿੱਤਰ ਹੈ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜਿੱਤ, ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੀਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੌਜਵਾਨ ਮਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਹ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਸੋਮਰਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ, ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਦਰ, ਆਰਾਧਨਾ ਤੇ ਅਸੀਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।