ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੋਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵੰਦਨਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਪੀਣ ਲਈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯੰਤਰ ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਦੈਵੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ, ਸੋਮਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਪਵਮਾਨਾ, ਇਹ ਸੋਮਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਬਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਟੱਲ ਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਵਮਾਨਾ ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਆਪਣੇ ਸੱਜਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਬਲਦ ਹੈ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ, ਅਟੱਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੈਵੀ ਸੋਮਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਭਾਂਡਿਆਂ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਇੰਦੂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਪਵਮਾਨੀ ਸੂਕਤਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਰਸ ਪੀ ਕੇ, ਹਰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤੀ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਐਸੇ ਪਾਠਕ ਨੂੰ, ਸਾਰਸਵਤੀ ਆਪ ਦੁੱਧ, ਘੀ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਵਮਾਨੀ ਸੂਕਤਾਂ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰਤਾ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਵਮਾਨੀ ਸੂਕਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਦੇਵੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਧਾਰਾ, ਉਹੀ ਪਵਮਾਨੀ ਸੂਕਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ। ਇਹ ਪਵਮਾਨੀ ਸੂਕਤਾਂ, ਜੋ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਭੋਜਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜਲਿਤ, ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਖਰਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਆਏ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਅੱਗਨੀ, ਜੋ ਸੱਦਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਘਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਅਤੇ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਦੇਵੇ। ਵਸੀਸ਼ਠਾਂ ਆਪਣੇ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਵਰਨ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ, ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋਣ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਰੱਖੋ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਬੱਦਲ; ਉਸਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਣਵਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦਾ ਪੂਰਨਹਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਹੇ ਸੱਜਣ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੋ। ਜਦ ਅੱਗਨੀਆਂ, ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਵਾਹਕ ਹਨ, ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਰਾ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਪੁਰਾਣੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਂ ਜਵਾਲਾ ਨਾਲ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥਵਾਹ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੈ। ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਭਜਨ ਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੇ। ਪੈਰਿਆ ਗਿਆ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭੇਟ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਪਾ; ਉਸਨੂੰ ਜਿਸਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪੈਰਿਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਹੁਣ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਵਗੇ, ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧੀ; ਪੈਰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਗਊਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ। ਗੂੰਜਦਾ, ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਨੰਦ ਲਈ, ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਮਾ, ਚੁਸਤ, ਪੀਲ੍ਹਾ, ਬਲਵਾਨ ਬਲਦ, ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਬੈਲਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਗਊਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਅਟੱਲ ਆਸਰੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਾਜ ਵਾਂਗ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਆਸਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਜਨਯਾ ਸੀੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਿਸੂਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਭੀ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਪਾਣੀਆਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਗਊਆਂ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਪੈਰਨ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਤੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਚਨਹਾਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੇ ਸਜਾਏ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ; ਸੋਮਾ, ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ, ਤੂੰ ਨਾਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਵਗਦਾ ਹੈਂ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੱਕਦੇ ਹਨ; ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰੋ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ; ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਲਾਲਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਉਹ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵੱਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ; ਹੇ ਦਾਨੀ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ। ਤੂੰ, ਦੌਲਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ, ਭਜਨ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪੈਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਸੱਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਈ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈਂ; ਆਨੰਦ ਤੇ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵਗ। ਤੂੰ, ਪੈਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ, ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਹੈਂ; ਹੇ ਸੋਮਾ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ। ਤੂੰ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੈਰਿਆ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਵਗ, ਤੇਜ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਿਆਉਂਦਾ। ਵਗ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਨੰਦ ਲਈ, ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ; ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਆ, ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ, ਸਾਡਾ ਆਸਨ ਬਣ। ਤੇਰੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਬੂੰਦਾਂ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਪੀਤਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਈਆਂ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ; ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਵਗਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਆਉਣ। ਉਸ ਪੀਲ੍ਹੇ, ਇੱਛਤ ਘੋੜੇ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਛਾਣਣ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਪੰਜ ਲਹਿਰਾਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਮਕਦਾਰ, ਮਿੱਤਰ, ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਪੈਰ ਕੇ, ਪਿਆਰੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਇੱਛਤ ਹੈ, ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਪੀਣ ਲਈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਤੂੰ ਪੈਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ, ਵੀਰ, ਤੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਸੋਮਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗੀਤ, ਅੱਗਨੀ, ਇੰਦਰ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਅਮਰਤਾ, ਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।