ਸਾਮਵੇਦਃ

ਇੱਕ ਅਮਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵੀ-ਪੁਰਖ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਪਾਵਮਾਨਾ, ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦਸ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ, ਗੜਗੜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਕੂਡਿਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਪਾਵਮਾਨਾ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੀ ਲਹਿਰ ਉਠਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਵਮਾਨਾ ਰੌਸ਼ਨ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਿਵਸਵਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਬੋਲਣ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਅਤੇ ਅਜੈਯ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਫਾਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜੋਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਵਮਾਨਾ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਇੂ ਲਈ ਡਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਮੁਖ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਵਮਾਨਾ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਇੰਦੂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਕਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਕਤਵਰ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਵਮਾਨਾ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਇੰਦੂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੈਯ ਲਈ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦੇਵੀ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਬੁਰੀ ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਾਕਤਵਰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦੈਵੀ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਵਿਚਾਰਸ਼ੀਲ ਪਾਵਮਾਨਾ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗੜਗੜਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਪਾਵਮਾਨਾ ਘੋੜਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਆਕਾਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਲਕੜੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਵਮਾਨਾ ਤ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਬਲਦ ਅਤੇ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਅਜੈਯ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਕੂਡਿਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਇੰਦੂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਵਮਾਨੀ ਸੁਕਤਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਮ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਪਾਠਕ ਨੂੰ, ਸਰਸਵਤੀ ਆਪ ਦੁੱਧ, ਘਿਉ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਾਵਮਾਨੀ ਸੁਕਤ, ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਘਿਉ ਨਾਲ ਵਗਦੀਆਂ, ਇਹ ਅਮ੍ਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰਤਾ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਵਮਾਨੀ ਸੁਕਤ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਲੋਕ ਅਤੇ ਅਗਲਾ ਲੋਕ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ, ਇਹ ਦੇਵੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮਿਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛਾਣਣ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਹਜ਼ਾਰ-ਧਾਰਾ ਵਾਲੀ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਪਾਵਮਾਨੀ ਸੁਕਤ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ। ਪਾਵਮਾਨੀ ਸੁਕਤ, ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਨੰਦ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਆਦਰ-ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵੇਂ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚਕਾਰ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੱਦੇ ਗਏ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ ਹਾਂ। ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਘਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਤੋਹਫ਼ੇ ਦੇਵੇ। ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋਣ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਰੱਖੋ। ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਮੀਂਹ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ; ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਵੱਧ ਗਿਆ, ਵਛੇ ਵਾਂਗ। ਜਦੋਂ ਕਣਵਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਤਦ, ਹੇ ਸਜਣ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰ। ਜਦੋਂ ਅਗਨੀਆਂ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਰਾ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਂ ਲੌ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥਵਾਨ, ਰੌਸ਼ਨ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਫੈਲ ਜਾ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਭਜਨ ਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੇ। ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਹੁਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪਾ; ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਹੁਣ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਆਪਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਗੇ, ਜੋੜ-ਤੋੜ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧੀ; ਨਿਚੋੜਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ, ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਧੁਨੀ ਕਰਦਾ, ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਖਣ ਲਈ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਮਾ, ਚੁਸਤ, ਸੁਨਹਿਰੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਲਦ, ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਗੋੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਆਸਰੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਘਿਉ-ਭਰਿਆ ਆਸਨ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਪਰਜਨਯਾ ਸਿੰਗ ਵਾਲੇ ਮਹਿਸ਼ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਭੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਪਾਣੀਆਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਗਾਵਾਂ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰਾਂ ਕੋਲ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਤੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਿਕਰਤਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਜੋ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ ਤੂੰ ਪਾਤ੍ਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੱਕਦੇ ਹਨ; ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਨਮੇ, ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਦਾਨੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਸ਼ੁਭ ਹਨ; ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ, ਉਹ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵੱਲ ਮਨ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ; ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ ਦੇ।