ਸਾਮਵੇਦਃ

ਸੋਮਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਤਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ; ਕੁਰਬਾਨੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੱਤ ਵਿਵਸਥਾਪਕਾਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਉਹ ਰਸਦਾਰ ਬੂੰਦਾਂ, ਆਨੰਦ ਲਈ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਹਾਅ ਨਾਲ ਮਧੁਰਤਾ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਭੋਰੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵਿਰਾਟਤਾ ਨੂੰ ਚੌੜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ, ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ, ਖੁੱਲਦੇ ਹਨ; ਤੇਜ਼, ਸਾਂਡ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਸੱਤ-ਜਣਮ ਵਾਲੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ ਹੀ ਰਾਹ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਹੀ ਪੰਛੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਨਾਭੀ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਵਰਗ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਆਸਨ, ਜੋ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੁਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਬੂੰਦਾਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਵਹੀਆਂ ਹਨ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਉਸ ਦੀ ਜੋੜਾਈ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਮਧੁਰਤਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਧਾਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਭੋਗ, ਭੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ। ਸਾਂਡ, ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ; ਸੱਚੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ, ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਕਰਮਾਂ 'ਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਗਿਆਨੀ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਿਆਰਾ ਸੁਨਹਿਰੀ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਟੱਲ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਬੈਠਾ ਹੈ; ਗੂੰਜਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਹਵਾ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨਾਲ, ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਭਗਾ ਨੂੰ ਮਧੁਰਤਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਤੇ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ। ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ, ਮਿਠਾਸ, ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈਆਂ ਨਿੱਘਾਂ ਦੇਣ। ਤੂੰ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਅੱਗ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਦੂਰ-ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ, ਮਰਦਾਨਾ, ਯੋਗ, ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਸੋਚਵਾਂ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਦੂਰ-ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਦੂਰ-ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਸਰਵਵਿਆਪੀ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸਰੇ ਤੋਂ, ਗਿਆਨੀ, ਸਰਵਰ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਸਦਾ ਨੇੜੇ, ਭੋਗਾਂ ਦਾ ਪਾਤਰ। ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਤੈਣੂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਪਾ ਲਏ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋ ਮਾਪਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਨੂੰ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਾਂਗ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਆਸਨ, ਮਹਾਨ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਰਥਵਾਹ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਗੀਤ ਨਾਲ ਗਾਓ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਹਕੂਮਤ ਲਈ। ਉਹ ਦੋ ਸਰਵਰ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਘੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਆਉ; ਇਹ ਨੀਚੋੜੀਆਂ ਪੀਣੀਆਂ ਸਾਡੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੈਣੂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਮਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ। ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਨੀਚੋੜੀ ਸੋਮਾ ਤੇ, ਗਾਇਕਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਤੇ। ਇੰਦਰ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਆ; ਸਾਡੀ ਨੀਚੋੜੀ ਸੋਮਾ ਸਾਡੇ ਲਾਭ ਲਈ ਰੱਖ। ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ, ਜਲਾਏ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਤਭੂਤ ਵਿਅਕਤੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਜ਼, ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਾਤਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੈ ਜਾਵਣ; ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ। ਬੂੰਦ ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ; ਦੋਸਤ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਸੌ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਆਨੰਦਦਾਇਕ, ਨਿਪੁੰਨ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਵਿਚਾਰ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਉਹ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਗੀਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੱਸ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਪੌਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਸਾਰ ਨਾਲ ਵਹ; ਇੰਦੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਗ। ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਨਿਕਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਪਜਾਊ ਧਰਤੀ, ਦੌਲਤ, ਮਧੁਰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾਵਾਂ ਲਿਆਵੇ। ਕੋਈ ਕਰਮ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਸਦਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਅਟੱਲ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ। ਉਹ ਢਿੱਡਾ, ਤਿੱਖਾ, ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਂਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਿੱਤਰੋ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਬੈਠੋ; ਗਾਓ। ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰੋ। ਉਸ ਨੂੰ, ਵੱਛਾ ਵਾਂਗ, ਮਾਵਾਂ ਕੋਲ ਛੱਡੋ, ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ। ਇਲਾਹੀ ਮਸਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਨੇ ਹੁਨਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ, ਜਥੇ ਲਈ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ; ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਲਈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ। ਮਹਾਨ, ਹਜ਼ਾਰ-ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਛਾਣੀ ਰਾਹੀਂ, ਸਦਾ ਤਾਜਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਹਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਹਜ਼ਾਰ-ਬੀਜਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ।