ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਿੱਤਰਤਾਪੂਰਕ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸੰਪੂਰਨ ਹਨ—ਇਹ ਜੋਤ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੌਣਕ ਲੈ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਬਹਾਦਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਘਿਉਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਹਨ। ਇਹ ਰਸ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਚੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਖਾਲ ਉੱਤੇ ਰੇਖਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਣ, ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਸ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਰਾਹੀਂ, ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਧਨ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵੱਲ ਵਗ, ਓ ਬੂੰਦ, ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਨ ਹੋ ਜਾ ਅਤੇ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ ਰਹੁ—ਉਹ ਜਿਸਦਾ ਰਸਤਾ ਹਵਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀ, ਸੋਚਣ ਵਾਲੇ, ਥਾਪਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਾਨਤਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਵਗ। ਸਾਡੇ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਪੱਕਾ ਦਰਖ਼ਤ ਆਪਣਾ ਫਲ ਹਿਲਾ ਕੇ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਖਜ਼ਾਨੇ ਬਖ਼ਸ਼। ਉਸਦਾ ਬਲਦ-ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਨਾਮ ਨਿਚੋੜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਫਿਲਟਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ। ਉਹ ਜੋ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਠੰਢ ਪਾ ਦਿੰਦਾ, ਨਮੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਮੂਰਖਤਾ ਨੂੰ ਹਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਗੇ, ਅੱਗਿ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਦਾ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਰਖਿਆਕਾਰ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ, ਸਾਡੀ ਓਟ ਬਣ। ਅੱਗਿ ਹੀ ਧਨ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਵੱਲ ਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਨੂੰ ਵਾਫ਼ਰ ਧਨ ਦੇ। ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਬਲ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਬੈਠਣ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ, ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ। ਇੰਦਰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਇਲਾਜ ਬਖ਼ਸ਼ਣ। ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰੇਰਕ ਨੂੰ, ਉਹ ਭਜਨ ਗਾਓ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਰੁਤ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਜਨ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਨੌਜਵਾਨ ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਉਸਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਮਿੱਠਾਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਜ਼ਦੀਕ ਜਾਣ, ਧਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਜਿਵੇਂ ਉਸ਼ਾਨਸਾ ਗਿਆਨ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦਾ ਉਲਲੇਖ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੂਰ, ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੰਸ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਪ ਨਾਲ, ਬਲਵਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਬਲਦਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ, ਨਿਕਲ ਪਏ ਹਨ; ਮਿੱਤਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਜੇਤੂ, ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਪਦੀਆਂ ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਤੇਜ਼ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੂੰਜਦੀਆਂ, ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਦਦਗਾਰ ਬਣ ਕੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਸੋਮਾ ਧਨ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ। ਰਥਾਂ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਵਾਹਕ, ਕਲਾ-ਕਾਰਾਂ ਵਾਂਗ। ਸੋਮਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਗਏ ਹਨ; ਯਜਨਾ, ਸੱਤ ਵਿਧਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਲੀ। ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਆਨੰਦ ਲਈ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਗਣ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾਸ ਵਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਾਨਣ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਧਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਬਲਵਾਨ ਚੌਂਹ ਪਸਾਰਦੇ ਹਨ। ਸੋਚ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ, ਖੁਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਬਲਦ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਤੇਜ਼। ਸੱਤ ਜਨਮੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕੋ ਰਸਤੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਕੋ ਪਗਡੰਡੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਨਾਭੀ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਸਥਿਰ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਥਾਂ, ਜੋ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਬੂੰਦਾਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ, ਵਗੀਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਉਸਦੇ ਜੋੜ ਹਨ। ਮਿੱਠਾਸ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਧਾਰ, ਮਹਾਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਚੜ੍ਹਾਵਾ, ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਚਿਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤਯੋਗ। ਬਲਦ, ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ; ਸੱਚੀ ਯਜਨਾ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋਤ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਗਿਆਨੀ ਉਸਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਿਆਰਾ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਵਿਅਰਥ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਗੂੰਜਣ ਵਾਲਾ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਵਾ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨਾਲ, ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਭਗਾ ਲਈ, ਮਿੱਠਾਸ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋਹਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਸਾਨੂੰ ਧਨ, ਮਿੱਠਿਆਈ, ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਦੇਣ। ਤੈਨੂੰ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਹੇ ਅੱਗਿ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਰਖਿਆਕਾਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਓਟ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਤੈਨੂੰ, ਕੋਮਲ, ਯੋਗ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸੋਚਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਰਖਿਆਕਾਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਓਟ ਵਾਲਾ। ਤੈਨੂੰ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਕਰਮ ਵਾਲਾ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਰਖਿਆਕਾਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਓਟ ਵਾਲਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੱਗਿ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸਰਵਭੌਮ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਸਦਾ ਨੇੜੇ, ਹਵਨ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਦੇਵਤੇ, ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਕ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋ ਮਾਪਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ।