ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਅਗਨੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਅਗਨੀ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ, ਉਪਹਾਰ, ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਅਮਰ ਪੁਜਾਰੀ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਹ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਹੀ ਮਹਿਮਾ ਲਿਆਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਅਤੇ ਤੇਜ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਅਗਨੀ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਯਜਮਾਨ ਸੌਮਾ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਸਮੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਇੰਦਰ ਲਈ, ਤਾਕਤ, ਅਸੀਸ, ਅਤੇ ਦੂਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਤ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰਾਵ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿਚ, ਗਾਵਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੋਨੋ ਕੰਨ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਸ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ; ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦਰ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਲਦ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਲਿਆ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਲਦ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਯਜਨਾ ਦੀ ਧੂੜ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉਠਦੀ ਹੈ। ਯਜਮਾਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਧਨ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੋਵੇ। ਹਰੇਕ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਸੌਮਾ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਚੈਂਪਿਅਨ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੌਮਾ ਪੀਵੇ, ਪਾਤਰ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇਥੇ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਬਲਦ, ਜੋ ਉਪਹਾਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉੱਠਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ, ਸੂਰਜ, ਆਪਣੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਅੱਜ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਅਤੇ ਯਾਦੂ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਲਿਆ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਯੁਵਕ ਮਿੱਤਰ ਬਣੇ। ਇੰਦਰ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇਵੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥ ਨਾਲ, ਯਜਮਾਨ ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਪਾਵਣ। ਇੰਦਰ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ, ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦਾਨੀ ਧਨ ਲਿਆਏ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਜਰਧਾਰੀ ਹੈ, ਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਯੁੱਧ ਲਈ ਵੱਡੇ ਧਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਦਰੂਵਾਂ ਦਾ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੌਮਾ ਪੀਤਾ, ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਮਰਦਾਨਾ ਤਾਕਤ ਪਾਈ। ਯਜਮਾਨ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਉਪਾਸਕ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੰਨ ਲਵੇ, ਦਾਨੀ ਪ੍ਰਭੂ। ਜੋ ਅਗਨੀ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੰਦਰ ਯੁਵਕ ਮਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦਾ ਧਨ ਲਿਆਏ। ਇਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਬੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਦ ਉਹ ਹੰਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਟੀਮ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਸੌਮਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਿੱਤਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਤਮਸਤਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਤਾਂਕਿ ਤਾਕਤ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੌਮਾ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਕਸ਼ੀਵੰਤ, ਉਸ਼ਿਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਵਧੀ, ਯਾਦਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉਪਸਥਿਤ ਹੋਵੇ; ਸ਼ਕ੍ਰਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਵੇ। ਅੱਜ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਵਿਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਵੇ; ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਉਸ ਦਾ ਯੁਵਕ, ਅਟੱਲ ਬਲਦ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਕੌਣ ਪੁਜਾਰੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ, ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਤੇ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਚਾਰ ਰਾਹੀਂ ਜਨਮਿਆ। ਉਹ ਇੰਦਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਨਵੇਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਸ਼ਲੋਕ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿਚ, ਇੰਦਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੌਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਪੁੰਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜੌ-ਦਾਡੀ, ਉਸ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਉਹ, ਬਹੁਤ ਧਨ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਇਹ ਗੀਤਾਂ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਭੇਜਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ, ਉਹ ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੀ ਛੁਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ। ਜਦ ਇੰਦਰ, ਅਣ-ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਵੱਡੀਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਪੂਸ਼ਨ ਉਸ ਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣਿਆ। ਗਾਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਅਗਨੀ ਵਾਂਗ ਰਥਾਂ ਲਈ ਜੋਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਨੰਦ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਬੇਅਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੌਮਾ ਪੀਣ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਬੇਅਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਅਗਨੀ, ਇੰਦਰ, ਸਵਿਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ, ਪੂਸ਼ਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ, ਸਹਾਇਤਾ, ਅਤੇ ਅਸੀਸ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ, ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਤਾਕਤ, ਧਨ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।