ਸਾਮਵੇਦਃ

ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਆਧਾਰ ਤੇ ਨੀਵ ਹੈ। ਸੋਮ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਗੂੜ੍ਹਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਗਰਜਦਾ ਹੈ, ਮਿਤ੍ਰ ਵਾਂਗ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ; ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਗੀਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਜਗਤਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ। ਹੇ ਇੰਦੁ, ਤੂੰ ਗਾਂਵਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਬਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਆਤਮਾ ਵੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਇੰਦੁ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਰਸ ਵਗਾ, ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵਰਖਾ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਵਹਿ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਸੋਮ, ਜਿੱਤੂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਯਸ਼ ਦਿਵਾ, ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ। ਸਦੀਵੀ ਜੋਤ, ਸਦੀਵੀ ਚਮਕ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ, ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ। ਸਦੀਵੀ ਕਲਾ ਤੇ ਗਿਆਨ, ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇ। ਤੂੰ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੂਰਜ ਵੇਖ ਸਕੀਏ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇ। ਹੇ ਸੋਮ, ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧ, ਸਾਨੂੰ ਦੂਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇ। ਅਜੇਹਾ ਅੱਗੇ ਵਧ, ਜੋ ਅਜੇਤ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤੂ, ਤੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇ। ਤੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇ। ਹੇ ਇੰਦੁ, ਸਾਨੂੰ ਸੋਹਣਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ ਧਨ ਦੇ, ਜੋ ਸਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇ। ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ ਸੋਮ ਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ ਧਾਰਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ ਧਾਰਾ ਵਗਦਾ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ਼ਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਤੇ ਦੈਵੀ ਆਹਾਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ ਧਾਰਾ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਧਨਵਾਨਾਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ; ਇਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ ਧਾਰਾ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੀਹ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ ਧਾਰਾ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੋਮਾਂ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੇ ਧਾਰਾ ਨਾਲ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਮਰਦਾਨਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਹਿ; ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤੂ ਬਣ ਕੇ ਵਹਿ। ਹੁਣ, ਹੇ ਗਾਇਕ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਦੀ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ। ਇਹ ਗੀਤ ਅਸੀਂ ਯੋਗ੍ਯ ਜਾਤਵੇਦਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਆਓ, ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਰਥ ਵਾਂਗ ਜੋੜੀਏ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੀ ਸਲਾਹ ਇੱਥੇ ਧੰਨ ਹੈ—ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਬਚੇ ਰਹੀਏ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਲੱਕੜ ਲਿਆਈਏ, ਤੇਰੀ ਭੇਟਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰੀਏ, ਹਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਈਏ; ਜੀਵਨ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਲੰਘਾ—ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਲ ਸਕੀਏ, ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਤੇ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ; ਤੂੰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ; ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ—ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੇ ਉਗਣ ਤੇ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਅਰਯਮਨ, ਉਪਕਾਰਕ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸੋਚ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਮਹਾਨ, ਅਹਿੰਸਕ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ, ਤੇ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਹੋਈਏ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਹੋਈਏ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਅਸੀਂ ਆਹਾਰ ਤੇ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਸਾਰੀ ਵੈਰਤਾ ਤੋੜ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਤੇ ਉਹ ਚਾਹੀਦਾ ਧਨ ਸਾਨੂੰ ਦੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਚਾਹੀਦਾ ਧਨ ਸਾਨੂੰ ਦੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬਿਲ ਵਿੱਚ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ—ਉਹ ਚਾਹੀਦਾ ਧਨ ਸਾਨੂੰ ਦੇ। ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤੂ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਤੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਿੱਚ—ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜਾਣੋ। ਵਿਚਾਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਰਥ-ਚੜ੍ਹੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਜੇਤ—ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜਾਣੋ। ਇਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲਾ ਰਸ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਗਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜਾਣੋ। ਹੇ ਸੋਮ, ਮਿੱਠਾ ਵਹਿ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ; ਭਜਨ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਵੱਸ। ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸਨੂੰ ਗਿਆਨੀ, ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ; ਤੈਨੂੰ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਤੇ ਵਰੁਣ, ਹੇ ਮੂਲ, ਤੇਰਾ ਸਾਰ ਪੀਣ; ਮਰੁਤ ਵਗਦੇ ਸੋਮ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਪਵਮਾਨਾ, ਤੂੰ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ, ਵਾਂਛਿਤ ਧਨ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਤੂੰ ਸੋਹਣੇ, ਨਾ ਓਲ੍ਹੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਸੋਮ, ਪਵਮਾਨਾ, ਤੂੰ ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਸਨ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਹੈਂ।