ସାମଵେଦଃ

ଅ ପ୍ର ଯଦ୍ଗାଵୋ ନ ଭୂର୍ଣଯସ୍ତ୍ଵେଷା ଅଯାସୋ ଅକ୍ରମୁଃ ଚ୍ ଘ୍ନନ୍ତଃ କୃଷ୍ଣାମପ ତ୍ଵଚମ୍

ଯେତେବେଳେ ଉତ୍ସୁକ ଗାଈଁମାନେ ଭଳି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ତେଜସ୍ୱୀମାନେ ଦୂର୍ଗମ ଭାବେ ଏଗିଯାନ୍ତି, କଳା ଚମଡ଼କୁ ଉଖି ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଅ ସୁଵିତସ୍ଯ ମନାମହେ ଽତି ସେତୁଂ ଦୁରାଯ୍ଯମ୍ ଚ୍ ସାହ୍ଯାମ ଦସ୍ଯୁମଵ୍ରତମ୍

ଆମେ ଭଲ ଦାନକାରୀଙ୍କର କୃପା ଚାହୁଁଛୁ, କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ଅଟକାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ; ଅନ୍ୟାୟ କରୁଥିବା ଶତ୍ରୁକୁ ଆମେ ଜୟ କରିପାରିବା।

ଅ ଶୃଣ୍ଵେ ଵୃଷ୍ଟେରିଵ ସ୍ଵନଃ ପଵମାନସ୍ଯ ଶୁଷ୍ମିଣଃ ଚ୍ ଚରନ୍ତି ଵିଦ୍ଯୁତୋ ଦିଵି

ପବମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧ୍ୱନି ବର୍ଷାର ଗର୍ଜନ ଭଳି ଶୁଣାଯାଉଛି; ଆକାଶରେ ଅଜାନା ବିଦ୍ୟୁତ ଚଳିଯାଉଛି।

ଅ ଆ ପଵସ୍ଵ ମହୀମିଷଂ ଗୋମଦିନ୍ଦୋ ହିରଣ୍ଯଵତ୍ ଚ୍ ଅଶ୍ଵଵତ୍ସୋମ ଵୀରଵତ୍

ହେ ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ବହ, ବଡ଼ ଧନ, ଗୋଧନ, ସୁନା, ଅଶ୍ୱ ଓ ବୀରମାନେ ସହିତ।

ଅ ପଵସ୍ଵ ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣ ଆ ମହୀ ରୋଦସୀ ପୃଣ ଚ୍ ଉଷାଃ ସୂର୍ଯୋ ନ ରଶ୍ମିଭିଃ

ହେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା, ବହ; ବଡ଼ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପୂରଣ କର; ତୁମର କିରଣରେ ଉଷା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଚମକ।

ଅ ପରି ନଃ ଶର୍ମଯନ୍ତ୍ଯା ଧାରଯା ସୋମ ଵିଶ୍ଵତଃ ଚ୍ ସରା ରସେଵ ଵିଷ୍ଟପମ୍

ହେ ସୋମ, ତୁମର ସମସ୍ତକୁ ଘେରି ରଖିବା ଧାରାରେ, ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ; ରସ ଭଳି ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ବହିଯାଉ।

ଅ ଆଶୁରର୍ଷ ବୃହନ୍ମତେ ପରି ପ୍ରିଯେଣ ଧାମ୍ନା ଚ୍ ଯତ୍ର ଦେଵା ଇତି ବ୍ରୁଵନ୍

ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଚ୍ଚ ମନସ୍କୁ ସହିତ ଦୂତି କର; ପ୍ରିୟ ନିବାସରେ ଘେରି ରଖ, ଯେଉଁଠି ଦେବମାନେ ବସନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି।

ଅ ପରିଷ୍କୃଣ୍ଵନ୍ନନିଷ୍କୃତଂ ଜନାଯ ଯାତଯନ୍ନିଷଃ ଚ୍ ଵୃଷ୍ଟିଂ ଦିଵଃ ପରି ସ୍ରଵ

ଅଶୁଦ୍ଧକୁ ପରିଶ୍ଉଦ୍ଧ କରି, ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଖରାପକୁ ଦୂର କର, ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ଝରାଉ।

ଅ ଅଯଂ ସ ଯୋ ଦିଵସ୍ପରି ରଘୁଯାମା ପଵିତ୍ର ଆ ଚ୍ ସିନ୍ଧୋରୂର୍ମା ଵ୍ଯକ୍ଷରତ୍

ଏହି ହେଉଛି ସେ, ଯେଉଁଠି ପବିତ୍ର ଚାନ୍ନା ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଆକାଶକୁ ଘେରି ବହୁଛି; ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛି।

ଅ ସୁତ ଏତି ପଵିତ୍ର ଆ ତ୍ଵିଷିଂ ଦଧାନ ଓଜସା ଚ୍ ଵିଚକ୍ଷାଣୋ ଵିରୋଚଯନ୍

ପିଟିଥିବା ରସ ପବିତ୍ର ଭାବରେ ଆସେ, ଏହା ଆଲୋକ ଓ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବରେ ଚମକେ, ବୁଝି ପାରିବା ଶକ୍ତି ରଖି, ସବୁକୁ ପ୍ରଭାମୟ କରେ।

ଅ ଆଵିଵାସନ୍ପରାଵତୋ ଅଥୋ ଅର୍ଵାଵତଃ ସୁତଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସିଚ୍ଯତେ ମଧୁ

ପିଟିଥିବା ରସ ଦୂର ଓ ନିକଟରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଢେଳାଯାଉଛି, ମଧୁ ପରି ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି।

ଅ ସମୀଚୀନା ଅନୂଷତ ହରିଂ ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଯଦ୍ରିଭିଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ

ସମ୍ମିଳିତ ଭାବରେ, ସେମାନେ ପିତାଳ ରଙ୍ଗର ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ପାଥରରେ ପିଟି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ତିଆରି କରନ୍ତି।

ଅ ହିନ୍ଵନ୍ତି ସୂରମୁସ୍ରଯଃ ସ୍ଵସାରୋ ଜାମଯସ୍ପତିମ୍ ଚ୍ ମହାମିନ୍ଦୁଂ ମହୀଯୁଵଃ

ନିପୁଣ ଭାଇଁ ଭଉଣୀମାନେ ନାୟକ, ସନ୍ତାନଙ୍କ ମାଲିକଙ୍କୁ ପିଟନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ବଡ଼ ସୋମକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି।

ଅ ପଵମାନ ରୁଚାରୁଚା ଦେଵୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁତଃ ଚ୍ ଵିଶ୍ଵା ଵସୂନ୍ଯା ଵିଶ

ପବମାନ, ଦୀପ୍ତିରେ ଚମକି, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ପିଟିଥିବା ଦେବ, ସମସ୍ତ ଧନ-ଦାନ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ବଣ୍ଟନ କରେ।

ଅ ଆ ପଵମାନ ସୁଷ୍ଟୁତିଂ ଵୃଷ୍ଟିଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଦୁଵଃ ଚ୍ ଇଷେ ପଵସ୍ଵ ସଂଯତମ୍

ହେ ପବମାନ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ତୁତି ଓ ବର୍ଷା ଆଣ; ଏକତ୍ରିତ ଅଞ୍ଜଳି ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେ।

ଅ ଜନସ୍ଯ ଗୋପା ଅଜନିଷ୍ଟ ଜାଗୃଵିରଗ୍ନିଃ ସୁଦକ୍ଷଃ ସୁଵିତାଯ ନଵ୍ଯସେ ଚ୍ ଘୃତପ୍ରତୀକୋ ବୃହତା ଦିଵିସ୍ପୃଷା ଦ୍ଯୁମଦ୍ଵି ଭାତି ଭରତେଭ୍ଯଃ ଶୁଚିଃ

ଲୋକଙ୍କ ରକ୍ଷକ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସଚେତନ ଅଗ୍ନି, ନିପୁଣ, ନୂତନ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ; ଘୃତରେ ଲିପ୍ତ ମୁହଁ ସହିତ, ବିଶାଳ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବରେ ଭାରତମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରଭାମୟ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ତ୍ଵାମଗ୍ନେ ଅଙ୍ଗିରସୋ ଗୁହା ହିତମନ୍ଵଵିନ୍ଦଞ୍ଛିଶ୍ରିଯାଣଂ ଵନେଵନେ ଚ୍ ସ ଜାଯସେ ମଥ୍ଯମାନଃ ସହୋ ମହତ୍ଵାମାହୁଃ ସହସସ୍ପୁତ୍ରମଙ୍ଗିରଃ

ତୁମେ ଅଗ୍ନି, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ଦେଖିଥିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଙ୍ଗଲରେ ଶୋଭିତ; ଚୁରା ଯାଉଥିବାବେଳେ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଉଛ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର ଭାବରେ ଅଙ୍ଗିରସ ତୁମକୁ କହନ୍ତି।

ଅ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ କେତୁଂ ପ୍ରଥମଂ ପୁରୋହିତମଗ୍ନିଂ ନରସ୍ତ୍ରିଷଧସ୍ଥେ ସମିନ୍ଧତେ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ଦେଵୈଃ ସରଥଂ ସ ବର୍ହିଷି ସୀଦନ୍ନି ହୋତା ଯଜଥାଯ ସୁକ୍ରତୁଃ

ପୁରୁଷମାନେ ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ, ପ୍ରଥମ ପୁରୋହିତ ଅଗ୍ନିକୁ ତିନି ଆସନରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନେ ସହିତ, ସେ ବର୍ଗରେ ହୋତା ଭାବରେ ବସି, ପୂଜା ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ଅଯଂ ଵାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ସୁତଃ ସୋମ ଋତାଵୃଧା ଚ୍ ମମେଦିହ ଶ୍ରୁତଂ ହଵମ୍

ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଏହି ପିଟିଥିବା ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ, ନିଷ୍ଠାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି; ଏଠାରେ ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ।

ଅ ରାଜାନାଵନଭିଦ୍ରୁହା ଧ୍ରୁଵେ ସଦସ୍ଯୁତ୍ତମେ ଚ୍ ସହସ୍ରସ୍ଥୂଣ ଆଶାତେ

ଏହି ଦୁଇ ରାଜା, ଅଜୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆସନରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ବସିଛନ୍ତି, ହଜାର ଥମ୍ଭାରେ ଭରସା କରି।

ଅ ତା ସମ୍ରାଜା ଘୃତାସୁତୀ ଆଦିତ୍ଯା ଦାନୁନସ୍ପତୀ ଚ୍ ସଚେତେ ଅନଵହ୍ଵରମ୍

ସେ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଦାନର ମାଲିକମାନେ, ଅଟୁଟ ଘୃତ ପ୍ରବାହରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦଧୀଚୋ ଅସ୍ଥଭିର୍ଵୃତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରତିଷ୍କୁତଃ ଚ୍ ଜଘାନ ନଵତୀର୍ନଵ

ଇନ୍ଦ୍ର, ଦଧିଚିଙ୍କ ହାଡ଼ ସହିତ, ଅଜୟ, ଉନନବେ ଶତ୍ରୁକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ।

ଅ ଇଚ୍ଛନ୍ନଶ୍ଵସ୍ଯ ଯଚ୍ଛିରଃ ପର୍ଵତେଷ୍ଵପଶ୍ରିତମ୍ ଚ୍ ତଦ୍ଵିଦଚ୍ଛର୍ଯଣାଵତି

ଘୋଡ଼ାର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଚାହି, ପାହାଡ଼ରେ ଲୁଚିଥିବା, ଶ୍ୟେନର ସାହାଯ୍ୟରେ ସେ ଏହାକୁ ଉପଲବ୍ଧ କରିଥିଲେ।

ଅ ଅତ୍ରାହ ଗୋରମନ୍ଵତ ନାମ ତ୍ଵଷ୍ଟୁରପୀଚ୍ଯମ୍ ଚ୍ ଇତ୍ଥା ଚନ୍ଦ୍ରମସୋ ଗୃହେ

ଏଠାରେ ସେମାନେ ଗୋର ନାମ, ତ୍ୱଷ୍ଟାରଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ ଖୋଜିଥିଲେ; ଏଭଳି ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କ ଘରରେ।

ଅ ଇଯଂ ଵାମସ୍ଯ ମନ୍ମନ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ପୂର୍ଵ୍ଯସ୍ତୁତିଃ ଚ୍ ଅଭ୍ରାଦ୍ଵୃଷ୍ଟିରିଵାଜନି

ଏହା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପୁରୁଣା ସ୍ତୁତି, ସୁନ୍ଦର ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମେଘରୁ ବର୍ଷା ପରି।

ଅ ଶୃଣୁତଂ ଜରିତୁର୍ହଵମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଵନତଂ ଗିରଃ ଚ୍ ଈଶାନା ପିପ୍ଯତଂ ଧିଯଃ

ଗାୟକଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି; ଗୀତଗୁଡିକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଚିନ୍ତାକୁ ପୋଷଣ କର।

ଅ ମା ପାପତ୍ଵାଯ ନୋ ନରେନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ମାଭିଶସ୍ତଯେ ଚ୍ ମା ନୋ ରୀରଧତଂ ନିଦେ

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଦୁଷ୍ଟତା ଓ ନିନ୍ଦାରେ ନେଉନି; ଆମ ଘରରେ କିଛି କ୍ଷତି କରନି।

ଅ ପଵସ୍ଵ ଦକ୍ଷସାଧନୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ପୀତଯେ ହରେ ଚ୍ ମରୁଦ୍ଭ୍ଯୋ ଵାଯଵେ ମଦଃ

ଓ ସୋନା ରଙ୍ଗର, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ପିଇବାରେ ଦକ୍ଷତା ନେଇ ଝରିବା; ମାରୁତମାନେ ଓ ବାୟୁ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ।

ଅ ସଂ ଦେଵୈଃ ଶୋଭତେ ଵୃଷା କଵିର୍ଯୋନାଵଧି ପ୍ରିଯଃ ଚ୍ ପଵମାନୋ ଅଦାଭ୍ଯଃ

ଦେବମାନେ ସହିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କବି ତାଙ୍କର ଜନ୍ମସ୍ଥାନରେ ପ୍ରିୟ ଓ ଶୁଧ୍ଧ, ଅଜୟ, ଚମକୁଛନ୍ତି।